Nöfn sem byrja á C

Önnur ritmynd af nafninu Kamilla.

Nafnið er upphaflega spænskt, ummyndun á nafninu „Carmel“ sem komið er úr hebresku og merkir „garður, aldingarður“. María móðir Jesú var oft kennd við fjallið „Carmel“ og á nafnið „Carmen“ rætur að rekja til þess.

Sama/svipað og Kristín.

Nafn þetta er leitt af latneska lýsingarorðinu "clarus" sem merkir tær, - hreinn, - bjartur.

Sama/svipað og Karlotta.

Sama/svipað og Kristín.

Carla er kvenkynsmynd nafnsins Carl (Karl), af germanska orðinu karl sem merkir „frjáls maður“.

Nafnið er upphaflega latneskt, „Caecilia“, myndað af rómverska ættarnafninu „Caecilius“. Að baki þess liggur latneska lýsingarorðið „caecus“ sem merkir „blindur“. Heilög Cecilia dó píslarvættisdauða í Róm á 3. öld og er talin verndari tónlistar, einkum kirkjutónlistar, og er meðal vinsælustu dýrlinga kaþólskra. Elsta íslenska mynd nafnsins var „Cecilía“ og Sesselja Guðmundsdóttir er nefnd í Sturlungu, kona Bárðar Þorkelssonar á Söndum.

Sama/svipað og Karlotta.

Nafnið er erlent að uppruna. Það er þýsk gælumynd af „Kristiane“ og „Krista“, sem tengjast „Kristjana“.

Celina er pólsk, portúgölsk og spænsk mynd af Céline, eða stytting á Marcelinu. Uppruni er ekki fyllilega viss; nafnið er ýmist tengt latneska „caelum“ („himinn“) eða nafninu Marcellus.

Nafnið er einkum notað sem stytting á t.d. „Kristín“ og „Kristjana“. Nafnmyndin „Christa“ er upphaflega stytting á þýska nafninu „Christiane“, sbr. „Kristjana“, en er nú notað víða í Evrópu sem eiginnafn.

Kvenkynið af rómverska eftinafninu Caecilius, sem kemur af orðinu caecus í latínu og þýðir "blind/blindur".

Nafnið er grískt að uppruna og þekkist í Nýja testamentinu í íslenskri þýðingu í myndinni „Klóe“ (1. Kor. 1:11).

Nafnið á rætur að rekja til latneska orðsins „caritas“ sem merkir „kærleikur“, dregið af „carus“ sem merkir „kær“. Í „Heilagra meyja drápu“ frá 14. öld er sagt frá systrunum Fídesi, Spes og Karítas, en nöfn þeirra eru öll latnesk að uppruna og merkja „trú“, „von“ og „kærleikur“. Til er sérstök saga um þær systur, gefin út í Heilagra manna sögum. Nafnið „Charity“ á Englandi er af sama uppruna.

Nafnið kemur úr grísku. „Kassandra“ var trójönsk prinsessa sem hafði til að bera spádómsgáfu en henni fylgdu þær bölbænir að enginn trúði því sem hún sagði.

Nafnið er grískt að uppruna, sett saman af liðunum „kleos“ sem merkir dýrð, frægð og „patêr“ sem merkir faðir. Nafnið var borið af fjölda tiginna kvenna í Egyptalandi en þekktust þeirra var Kleópatra 7. (69–30 f.Kr.), síðust af ætt Ptolemaja.

Nafnið er upphaflega ensk og skosk gælumynd af nafninu „Christina“, sem tengist íslenska nafninu „Kristína“.

Nafnið á rætur að rekja til Austur-Evrópu. Í Ungverjalandi er „Katinka“ gælumynd af „Katharina“, og myndin „Katenka“ er algeng í Rússlandi sem gælumynd af „Katya“. „Katinka“ er lítillega notað sem eiginnafn í Þýskalandi og á Bretlandseyjum en einnig í Noregi.

Ritmynd nafnsins Kristján.

Enska myndin af nafninu „Kristófer“, sem þekkist á Norðurlöndum frá 12. öld og er komið úr grísku „Christóphoros“ og merkir eiginlega „sá sem ber Krist“. Þýska myndin er „Christoffer“.

Germönsk mynd af nafninu Karl sem merkir maður.

Nafnið er rómverskt ættarnafn af óvissum uppruna og merkingu. Það var tekið upp sem heiðursnafn rómverskra keisara og af því er orðið „keisari“ dregið. Frægasti maður með þessu nafni var án efa Gaius Julius Caesar, rómverskur hershöfðingi, stjórnmálamaður og sagnaritari. Nafnið hefur þekkst í Svíþjóð frá 16. öld og í Danmörku frá 18. öld, en er sjaldgæft í Noregi; það tíðkast einnig á Englandi sem „Caesar“ og í Þýskalandi sem „Cäsar“.

Nafnið er trúlega komið í íslensku úr ensku eða frönsku og er upphaflega dregið af þýsku orði sem merkti „frjáls maður“, skylt fornensku „churl“ „maður“. Það varð vinsælt í Evrópu fyrir áhrif frá Karlamagnúsi Frankakonungi (742/747–814) sem árið 800 lýsti sjálfan sig heilagan keisara Rómaríkis. Latnesk mynd nafns hans var „Carolus Magnus“ sem á ensku varð „Charles the great“, „Karl mikli“. „Charles“, eða upphaflega þýska myndin „Karl“, var notuð af kóngum og fyrirfólki í Evrópu á miðöldum en barst ekki til Englands fyrr en með Maríu Skotadrottningu (1542–1587). Hún var alin upp í Frakklandi og gaf syni sínum nafnið „Charles James“ (1566–1625) sem síðar varð James VI. Skotakonungur og frá 1603 James I. Englandskonungur.

Nafnið er ein af nafnmyndum „Kristján“ og er komið úr latínu „christiānus“ sem merkir kristinn, sbr. latínu „Christus“ og grísku „Khristós“ sem merkir hinn smurði. Nafnið er alþekkt í ýmsum myndum á Norðurlöndum og í ensku- og þýskumælandi löndum frá fornu fari.

Nafnið er trúlega komið í íslensku úr ensku eða frönsku og er upphaflega dregið af þýsku orði sem merkti „frjáls maður“, skylt fornensku „churl“ „maður“. Það varð vinsælt í Evrópu fyrir áhrif frá Karlamagnúsi Frankakonungi (742/747–814) sem árið 800 lýsti sjálfan sig heilagan keisara Rómaríkis. Latnesk mynd nafns hans var „Carolus Magnus“ sem á ensku varð „Charles the great“, „Karl mikli“. „Charles“, eða upphaflega þýska myndin „Karl“, var notuð af kóngum og fyrirfólki í Evrópu á miðöldum en barst ekki til Englands fyrr en með Maríu Skotadrottningu (1542–1587). Hún var alin upp í Frakklandi og gaf syni sínum nafnið „Charles James“ (1566–1625) sem síðar varð James VI. Skotakonungur og frá 1603 James I. Englandskonungur.

Carlo er ítölsk mynd af nafninu Charles (Karl). Það er dregið af germanska orðinu „karl“ sem merkir „frjáls maður“ eða „maður“.

Nafnið er grísk eða latnesk mynd af persnesku „kuhurush“ sem merkir „sól“, skylt gríska orðinu „kyrios“ sem merkir „herra“. Nafnið hefur þekkst í Svíþjóð frá 19. öld og er einnig notað í Þýskalandi, á Englandi og í Ameríku.

Nafnið er grísk eða latnesk mynd af persneska nafninu „kuhurush“ sem merkir „sól“, skylt gríska orðinu „kyrios“ sem merkir „herra“. Nafnið hefur þekkst í Svíþjóð frá 19. öld og er einnig notað í Þýskalandi, á Englandi og í Ameríku.

Nafnið er rómverskt ættarnafn af óvissum uppruna og merkingu. Það var tekið upp sem heiðursnafn rómverskra keisara og af því er orðið „keisari“ dregið. Frægasti maður með þessu nafni var án efa Gaius Julius Caesar, rómverskur hershöfðingi, stjórnmálamaður og sagnaritari. Nafnið hefur þekkst í Svíþjóð frá 16. öld og í Danmörku frá 18. öld, en er sjaldgæft í Noregi; það tíðkast einnig á Englandi sem „Caesar“ og í Þýskalandi sem „Cäsar“.

Cristiano er ítölsk og portúgölsk mynd af nafninu Christian (Kristján). Það er af latneska „christianus“ og merkir „fylgjandi Krists“.

Cameron er komið af skosku ættarnafni, myndað af gelísku „cam“ („boginn“) og „sròn“ („nef“), og merkir „bogið nef“.

Nafnið er trúlega tökunafn úr ensku. „Cecil“ er dregið af eftirnafni ættgöfugrar fjölskyldu af velskum uppruna á 16. öld. Eftirnafnið er ensk mynd velska nafnsins „Seissylt“, sem er bretónsk eða fornvelsk mynd latneska nafnsins „Sextilius“, af „Sextus“ „sjötti“. Á miðöldum var nafnið einnig stundum notað sem ensk mynd latneska nafnsins „Caecilius“, forns rómversks ættarnafns dregið af þorpsnafninu „Caecus“, en að baki þess liggur latneska lýsingarorðið „caecus“ „blindur“. „Caecilius“ var nafn á rómverskum dýrlingi sem uppi var á þriðju öld.