Nöfn sem byrja á V

Nafn þetta er myndað af forliðnum "Val" sem merkir afbragð, - úrval, - kosning, - vopnbitinn, - stjórna og viðliðnum "gerður" sem merkir vernd.

Nafn þetta er komið úr latínu og er leitt af orðinu "victoria" sem merkir sigur. Viktoría er því hin sigursæla.

Nafn þetta er myndað af forliðnum "Víg" sem merkir bardagi, - orrusta og viðliðnum "dís" sem merkir heilladís.

Nafn þetta er myndað af forliðnum "Val" sem merkir afbragð, - úrval, - kosning, - vopnbitinn, - stjórna og viðliðnum "dís" sem merkir heilladís. Valdís er heilladís látinna.

Nafn þetta er þýskt að uppruna og er myndað af forliðnum "Wil" sem merkir vilji og viðliðnum "burg" sem merkir vörn, - kastali. Vilborg er hin hjálpfúsa.

Nafn þetta er upphaflega stytting nafna sem byrja á "Val-", þýðir einnig lítill steinn, (sbr. steinvala) og gæti verið tengt spákonum(?)sbr. völuspá.

Nafn þetta er komið úr rússnesku og merkir trú.

Nafn þetta er latnesk ummyndun nafnsins "Berenice" og merkir sú sem veitir sigur.

Sú sem vakir.

Nafn þetta er myndað af forliðnum "Vé" sem merkir helgidómur og viðliðnum "dís" sem merkir heilladís.

Nafnið er sett saman af forliðnum „Val-“ í merkingunni „valda, ríkja“ og viðliðnum „-borg“. Eina konan sem talið er að hafi borið nafnið í fornum bókmenntum var Valborg, dóttir Jórunnar Ósvaldsdóttur og móðir Valgerðar Runólfsdóttur í Njálu. Nafnið hefur verið notað í Noregi frá 14. öld og í Svíþjóð og Danmörku frá 13. öld. Í Þýskalandi er skylt nafn, „Walburg“, þekkt en lítið notað nú - það naut mikilla vinsælda á miðöldum meðal annars vegna heilagrar Walburg, engilsaxneskrar abbadísar og trúboða í Heidenheim á 8. öld.

Viktoría var nafn sigurgyðjunnar hjá Rómverjum, leitt af nafnorðinu „victōria“ sem merkir sigur. Nafnið hefur þekkst lengi víða um Evrópu, á Ítalíu sem „Vittoria“ og í Frakklandi sem „Victoire“. Það var lítið notað á Englandi fyrr en á 19. öld þegar Viktoría drottning komst til valda, en móðir hennar, Mary Louise Victoria, var þýsk. Nafnberum fjölgaði einnig á dögum Viktoríu og átti skáldsagan „Victoria“ eftir Knut Hamsun, sem kom út 1898, mikinn þátt í vinsældum nafnsins. Hún var þýdd á íslensku af Jóni Sigurðssyni frá Kaldaðarnesi og gefin út 1912 og hefur ugglaust haft áhrif á nafngiftir hér á landi.

Sama/svipað og Viktoría.

Viktoría var nafn sigurgyðjunnar hjá Rómverjum, leitt af nafnorðinu „victōria“ sem merkir sigur. Nafnið hefur þekkst lengi víða um Evrópu, á Ítalíu sem „Vittoria“ og í Frakklandi sem „Victoire“. Það var lítið notað á Englandi fyrr en á 19. öld þegar Viktoría drottning komst til valda, en móðir hennar, Mary Louise Victoria, var þýsk. Nafnberum fjölgaði einnig á dögum Viktoríu og átti skáldsagan „Victoria“ eftir Knut Hamsun, sem kom út 1898, mikinn þátt í vinsældum nafnsins. Hún var þýdd á íslensku af Jóni Sigurðssyni frá Kaldaðarnesi og gefin út 1912 og hefur ugglaust haft áhrif á nafngiftir hér á landi.

Nafnið er talin latnesk ummyndun á nafninu „Berenice“ úr eldra „Berenike“ sem mun vera makedónsk mynd gríska nafnsins „Pherenike“, „sá sem stuðlar að sigri“. Ástæðan til þess að „Berenice“ varð „Veronica“ er að nafnið blandaðist latneska orðasambandinu „vere icon“, „sönn ímynd“. Átrúnaður á heilaga Veróniku frá Jerúsalem á miðöldum varð til þess að nafnið var tekið upp víða. Hún var sögð ein af fylgjendum Jesú og á að hafa strokið andlit hans með svitadúk sínum á leið til krossfestingarinnar, en þá sást andlitsmynd Jesú í dúknum.

Nafn þetta er leitt af karlmannsnafninu Vilhjálmur.

Nafnið er erlent að uppruna, talið þýskt, og er stytting á nafninu „Wilhelma“.

Nafnið er sennilega dregið af trjáheitinu „viðja“ sem er nýyrði um víðitegund. Í eldra máli merkti „viðja“ „víðigrein, víðitág; flækjukjarr“.

Nafn þetta er samsett úr árstíðaheitinu "Vor" og viðliðnum "dís" sem merkir heilladís. Vordís er því heilladís vorsins.

Nafn þetta er leitt af latneska nafninu "Valentinus" sem merkir sterkur, - hraustur.

Nafn þetta er komið af latneska orðinu "victor" sem merkir sigurvegari.

Nafn þetta er upprunnið úr þýsku og er sett saman af nafnorðinu "willo" sem merkir vilji, - ósk og nafnorðinu "helm" sem merkir hjálmur.

Nafn þetta er fengið af rússneska nafninu "Vladimir" sem er myndað af forliðnum "vladetb" sem merkir ríkja, ráða yfir og viðliðnum "mir" sem merkir heimur. Valdimar er því voldugur höfðingi.

Um uppruna og merkingu nafnsins fara tvennum sögum. Ef leshátturinn er talinn „Viðarr“ er nafnið samsett af nafnorðinu „viður“ sem merkir „skógur“ og viðskeytinu „-ar“. Sé lesháttinn hins vegar talinn „Víðarr“, er nafnið líklega skylt lýsingarorðinu „víður“ og merkir þá eiginlega „sá sem ræður víðlendu ríki“. Nafnið kemur nokkrum sinnum fyrir í fornum heimildum, meðal annars í Landnámu, og var einnig borið af syni Óðins sem drap Fenrisúlf í ragnarökum.

Fuglsheitið valur.

Nafn þetta er myndað af forliðnum "Víg" sem merkir bardagi, - orrusta. Vignir gæti því táknað stríðsmann.

Nafn þetta er myndað af forliðnum "Val" sem merkir afbragð, - úrval, - kosning, - vopnbitinn, - stjórna og viðliðnum "geir" sem merkir spjót.

Víkingur, - norrænn sjóræningi.

Ritmynd af Viktor.

Trjáheitið víðir.

Nafn þetta er myndað af forliðnum "Víg" sem merkir bardagi, - orrusta og viðliðnum "fús" sem merkir ákafur, - viljugur.

Nafn þetta er myndað af forliðnum "Val" sem merkir afbragð, - úrval, - kosning, - vopnbitinn, - stjórna og viðliðnum "týr" sem merkir guðinn Týr úr norrænni goðafræði.

Sama/svipað og Vilhjálmur.

Nafnið kemur fyrir sem sverðsheiti í þulum en sem eiginnafn er það líklega myndað af kvenmannsnöfnum sem enda á „-veig“.

Nafnið „Viggo“ kemur fyrir í ritum danska sagnaritarans Saxo Grammaticus og er líklega latnesk mynd austurnorræna nafnsins „Vigge“, sem var stuttmynd af nöfnum sem hófust á „Vig-“. Frá ritum Saxos breiddist nafnið út á 19. öld og er þekkt á Norðurlöndum, Englandi og í Þýskalandi. Í einhverjum tilvikum gæti „Viggó“ verið stuttmynd af „Viktor“.

Nafn þetta er myndað af forliðnum "Vé" sem merkir helgidómur og viðliðnum "steinn" sem merkir steinn, - harður.

Sama/svipað og Vilbergur.

Ritmynd af Valdimar.

Nafn þetta er myndað af forliðnum "Val" sem merkir afbragð, - úrval, - kosning, - vopnbitinn, - stjórna og viðliðnum "garður" sem merkir vörn.

Nafn þetta er myndað af forliðnum "Vil" sem merkir vilji og viðliðnum "mundur" sem merkir vernd, - vörn.