Cyrus

Drengjanafn Samþykkt· 2 atkvæði· 3 bera nafnið

Nafnið er grísk eða latnesk mynd af persneska nafninu „kuhurush“ sem merkir „sól“, skylt gríska orðinu „kyrios“ sem merkir „herra“. Nafnið hefur þekkst í Svíþjóð frá 19. öld og er einnig notað í Þýskalandi, á Englandi og í Ameríku.

Ábending eða leiðrétting?
Prófa fullt nafn

Úrskurður mannanafnanefndar

Fjöldi með nafn

3

Fyrsta nafn

0

Annað nafn

3

Samtals

Fjöldi einstaklinga óháð kyni

Þróun í gegnum tíðina

Þróun í gegnum ár

FyrstaAnnað
20042025

Gögn: Þjóðskrá

Svipuð nöfn

Önnur drengjanöfn með svipaðan hljóm, lengd eða vinsældir:

CýrusNafnið er grísk eða latnesk mynd af persnesku „kuhurush“ sem merkir „sól“, skylt gríska orðinu „kyrios“ sem merkir „herra“. Nafnið hefur þekkst í Svíþjóð frá 19. öld og er einnig notað í Þýskalandi, á Englandi og í Ameríku.LárusNafn þetta er fengið af latneska orðinu "laurus" sem merkir lárviður.MárusNafn þetta er hingað komið úr þýsku og merkir maður frá Máritaníu.JanusNafn þetta er komið úr rómverskri goðafræði. Janus var sá guð sem réði gangi tímans og upphafi alls. Janúarmánuður er nefndur eftir Janusi.SýrusSama og Cýrus = Kýros, persneskt konungsnafn.SófusNafn þetta er fengið af gríska nafnorðinu "sophós" sem merkir vitur.CharlesNafnið er trúlega komið í íslensku úr ensku eða frönsku og er upphaflega dregið af þýsku orði sem merkti „frjáls maður“, skylt fornensku „churl“ „maður“. Það varð vinsælt í Evrópu fyrir áhrif frá Karlamagnúsi Frankakonungi (742/747–814) sem árið 800 lýsti sjálfan sig heilagan keisara Rómaríkis. Latnesk mynd nafns hans var „Carolus Magnus“ sem á ensku varð „Charles the great“, „Karl mikli“. „Charles“, eða upphaflega þýska myndin „Karl“, var notuð af kóngum og fyrirfólki í Evrópu á miðöldum en barst ekki til Englands fyrr en með Maríu Skotadrottningu (1542–1587). Hún var alin upp í Frakklandi og gaf syni sínum nafnið „Charles James“ (1566–1625) sem síðar varð James VI. Skotakonungur og frá 1603 James I. Englandskonungur.MarcusMarkús/Marcus er latneskt nafn sem merkir „sonur Mars“, leitt af nafni herguðsins Mars. Nafnið kemur fyrir í Landnámu, Sturlungu og fornbréfum frá 14. og 15. öld, og fyrsti íslenski nafnberinn sem vitað er um var Markús Skeggjason skáld og lögsögumaður. Markus þekkist á Norðurlöndum frá miðöldum og er einnig notað í enskumælandi og þýskumælandi löndum. Það er vel þekkt úr Nýja testamentinu sem heiti eins guðspjallamannsins. Meðal annarra mynda nafnsins má nefna ensku Mark eða Marcus, þýsku Markus, frönsku Marc, ítölsku og spænsku Marco/Marcos og finnsku Markku.
Auglýsing

Þetta pláss er laust. Náðu til foreldra og verðandi foreldra á Íslandi með markvissri auglýsingu hér.

Hafðu samband um auglýsingapláss →

Finndu fleiri nöfn

Skoðaðu þúsundir íslenskra mannanafna með leit og síum.