Nöfn sem byrja á D

Nafn þetta er myndað af forliðnum "Dag" sem merkir dagur og viðliðnum "ný" sem merkir ný.

Nafn þetta er myndað af forliðnum "Dag" sem merkir dagur og viðliðnum "björt" sem merkir björt, - skær.

Nafn þetta er stytting á lengri nöfnum sem borist hafa hingað til lands frá Norðurlöndum aðallega, s.s. Dorothea og Theodora. Einnig er það notað sem stytting á íslenskum nöfnum eins og Halldóra.

Nafn þetta er fengið úr rómverskri goðafræði en Díana var gyðja veiða auk þess sem hún var mánagyðja. Giskað hefur verið á að nafnið sé af sama stofni og orðið "deus" sem merkir guð.

Nafn þetta er dönsk ummyndun fornslavneska nafnsins Dragomir sem er sett saman úr forliðnum "Dragi" sem merkir kær og viðliðnum "mir" sem merkir friður.

Nafn þetta er upprunnið úr grískri goðafræði en "Delia" var annað nafn gyðjunnar Artemisar. Artemis á að hafa tekið þetta nafn frá sínum fæðingarstað sem var eyjan Delos.

Nafn þetta merkir snjór. Nafn þetta kemur fyrir í Fornaldarsögum Norðurlanda en dætur Snæs konungs hétu Mjöll, Drífa og Fönn. Einnig kemur þetta nafn fyrir í Andrésblöðum en frænkur Andrésínu heita einmitt Mjöll, Drífa og Fönn.

Nafn þetta er myndað af forliðnum "Dag" sem merkir dagur og viðliðnum "rún" sem merkir dulin, - vinur í raun.

Nafn þetta er fengið úr fornsögunum. Ein af dætrum Ægis sjávarkonungs og Ránar konu hans hét einmitt Dröfn og merkir nafnið alda, - bára.

Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Dýr" sem merkir verðmæt, - kær og viðliðnum "leif" sem merkir arfur.

Nafn þetta er komið úr grísku og er sett saman af grísku orðunum "doron" sem merkir gjöf og "theos" sem merkir guð. Dóróthea er því gjöf guðs.

Áfall, náttfall. Nafn þetta er einnig vinsæll viðliður kvennafna.

Kvenmynd karlmannsnafnsins Daníel.

Nafnið er erlent að uppruna, talið hebresk stytting á biblíunafninu „Gedalja“ sem var karlmannsnafn í merkingunni „Guð hefur gert mikið“. Það var síðan ummyndað í kvenmannsnafnið „Dalia“. Nafnið þekkist sem tökunafn í Þýskalandi.

Ýmsar kenningar eru um uppruna þessa nafns. Dana getur átt að merkja hin danska, nafnið er af sumum talið koma úr biblíunni og enn aðrir telja það vera styttingu á öðrum nöfnum s.s. Daníela.

Nafn þetta er myndað af nafninu "Dís" sem merkir heilladís, með viðskeytinu "a" fyrir aftan. Einnig er það notað sem stytting á nöfnum sem enda á "dís" s.s. Hjördís, Vigdís o.fl.

Nafn þetta er myndað af forliðnum "Dal" sem fenginn er af nafnorðinu "dalur" og viðliðnum "rós" sem merkir blómið rós.

Nafn þetta hefur sömu merkingu og nafnorðið sem það er dregið af.

Nafn þetta er sett saman úr orðinu "dropi" og viðliðnum "laug" sem merkir tær, - hrein.

Ungt nafn en uppruni þess er ekki fullljós. Það er þekkt sem gælunafn frá því fyrir miðja 20. öld, meðal annars leitt af nöfnum á borð við „Herdís Elín“.

Nafn þetta er ættað úr hebresku og þýðir Guð er minn dómari.

Nafn þetta kemur úr hebresku og biblíunni og merkir hinn elskaði.

Dagur.

Sama/svipað og Daníel.

Séríslenskt nafn, þekkt allt frá 10. öld. Uppruni þess er óviss en ýmsar kenningar á lofti um merkingu þess, s.s. að nafnið merki dáð eða að það hafi upphaflega orðið til upp úr barnamáli fyrir orðið faðir.

Nafnið er dregið af latneska orðinu „dominicus“ í merkingunni „herrans (ef.), sem heyrir til Drottni“ og var fyrr á öldum gjarnan gefið drengjum sem fæddust á sunnudegi. Heilagur Dominicus (1170–1221) stofnaði reglu dóminikana. Nafnið er algengt í Evrópu og er ritháttur breytilegur, t.d. „Dominic“, „Dominick“, „Dominique“.

Ýmsar kenningar eru til um uppruna og merkingu þessa nafns. Sumir telja það komið frá norska orðinu "darre" sem merkir letingi og aðrir vilja meina að það geti verið tengt nafnorðinu "darr" sem merkir spjót.

Nafn þetta er myndað af forliðnum "Dag" sem kemur frá orðinu dagur og viðliðnum "bjartur" sem merkir bjartur, - skínandi.

Nafnið er spænskt að uppruna, stytting á „San Diego“ (heilagur Jakob), nafni pílagríms frá 12. öld sem meðal annars kemur fram í borgarheitinu Santiago de Compostela á Spáni.

Danskur. Dan konungur, sem Danmörk heitir eftir, skv. Snorra.

Dennis er komið úr frönsku eða ensku sem stytting af gríska nafninu Díónýsíusi, „vígður Díónýsíusi (guði víns og lífsgleði í grísku goðafræðinni)“. Það er skylt frönsku og rússnesku Denis. Nafnið er þekkt á Norðurlöndum, í Þýskalandi, Ameríku og á Englandi.

Nafn þetta kemur úr þýsku og þýðir bæði þjóð og sá sem ræður.

Nafn þetta er skylt sögninni að drjúpa. Það var einnig nafn á hring Óðins, sem var æðstur allra goða í norrænni goðafræði, en af Draupni drupu aðrir hringar.

Nafnið er erlent og rakið til Wales. Í Bandaríkjunum er það kynhlutlaust, þ.e. bæði notað sem nafn á drengi og stúlkur. Nafnið er talið merkja „haf, sjór“.

Djúpur dalur, - gil.

Dýrmætur, - máttugur.

Uppruni nafnsins er óviss og finnst það ekki í nálægum málum. Hugsanlega er það sett saman af „Daníel“ og nafni sem hefst á „Val“-. Endingin „-val“ gæti einnig verið mynduð með hliðsjón af nafni kappans „Parsivals“, en þar er „-val“ úr fornfrönsku, sbr. latínu „vallis“, „dalur“.

Nafnið er fyrst og fremst notað í enskumælandi löndum. Merkingin er sögð vera „sá sem litar föt“ en gæti einnig tengst latneska orðinu „dexter“ sem merkir hægri; rétthentur, sá sem notar hægri hönd.

Sennilega sama nafn og „Damian“ sem er vel þekkt í enskumælandi löndum og Póllandi. Það á rætur í gríska nafninu „Damianos“ sem aftur er líklega skylt gríska orðinu „damazein“ sem merkir að temja.

Nafn þetta er upphaflega gælunafn af ýmsum nöfnum.