Nöfn sem byrja á Z

Nafnið er komið úr grísku „zoe“ sem merkir „líf“. Það var notað í Róm til forna en lítið í Evrópu fyrr en á 19. öld.

Nafnið þekkist í Þýskalandi sem stytting af „Rosita“ en einnig sem hliðarmynd af nafninu „Zita“. Það nafn er talið leitt af miðaldamállýskuorði frá Toscana, „zit(t)a“, sem merkir „stúlka“. Á Ítalíu þekkist einnig nafnið „Sita“ sem stytting á „Teresita“ og hérlendis sem gælunafn.

Nafnið er grískt að uppruna, leitt af nafnorðinu „sophia“ sem merkir „viska“. Talið er að eiginnafnið hafi orðið til fyrir misskilning þar sem „hagia sophia“ var túlkað sem „heilög Soffía“ í stað „heilög viska“, en heilög Soffía dó píslarvættisdauða um árið 120. Hún var móðir Fídesar, Spesar og Karitasar. Nafnmyndin „Sophia“ varð vinsæl á Bretlandseyjum á 17. og 18. öld, meðal annars vegna persónunnar Sophiu Weston í skáldsögunni „Tom Jones“ eftir Henry Fielding frá 1749. Nafnið var einnig algengt í konungaættum Evrópu, sem ýtti undir útbreiðslu þess.

Nafnið er hebreskt að uppruna og ef til vill sama nafn og „Zulema“ sem merkir „friður“.

Uppruni nafnsins er óviss og virðist það ekki eiga beinar samsvaranir í nágrannamálunum. Margvíslegar ritmyndir eru til af nafninu, meðal annars „Sófonías“, „Soffónías“, „Zophonías“ og „Zóphanías“.

Þetta er enskt afbrigði nafnsins sem er fengið úr Biblíunni, komið um grísku „Zacharius“ úr hebresku „Zecharia“, þ.e. „zekhare jahu“, „sekar’jahu“, sem merkir „Guð hefur munað eftir“. Í Biblíunni er hefð fyrir rithættinum „Sakaría“ og svo hét faðir Jóhannesar skírara. Nafnið hefur verið notað á Norðurlöndum frá 14. öld, ritað „Sakarias“ eða „Zacharias“, en einnig í Þýskalandi sem „Zacharias“.

Nafnið er hebreskt að uppruna og stendur fyrir „Ísrael“. Í Biblíunni táknar það „Jerúsalem“.

Uppruni nafnsins er óviss og virðist það ekki eiga beinar samsvaranir í nágrannamálunum. Margvíslegar ritmyndir eru til af nafninu, meðal annars „Sófonías“, „Soffónías“, „Zophonías“ og „Zóphanías“.

Þetta er enskt afbrigði nafnsins sem er fengið úr Biblíunni, komið um grísku „Zacharius“ úr hebresku „Zecharia“, þ.e. „zekhare jahu“, „sekar’jahu“, sem merkir „Guð hefur munað eftir“. Í Biblíunni er hefð fyrir rithættinum „Sakaría“ og svo hét faðir Jóhannesar skírara. Nafnið hefur verið notað á Norðurlöndum frá 14. öld, ritað „Sakarias“ eða „Zacharias“, en einnig í Þýskalandi sem „Zacharias“.

Þetta er enskt afbrigði nafnsins sem er fengið úr Biblíunni, komið um grísku „Zacharius“ úr hebresku „Zecharia“, þ.e. „zekhare jahu“, „sekar’jahu“, sem merkir „Guð hefur munað eftir“. Í Biblíunni er hefð fyrir rithættinum „Sakaría“ og svo hét faðir Jóhannesar skírara. Nafnið hefur verið notað á Norðurlöndum frá 14. öld, ritað „Sakarias“ eða „Zacharias“, en einnig í Þýskalandi sem „Zacharias“.

Uppruni nafnsins er óviss og virðist það ekki eiga beinar samsvaranir í nágrannamálunum. Margvíslegar ritmyndir eru til af nafninu, meðal annars „Sófonías“, „Soffónías“, „Zophonías“ og „Zóphanías“.

Uppruni nafnsins er óviss og virðist það ekki eiga beinar samsvaranir í nágrannamálunum. Margvíslegar ritmyndir eru til af nafninu, meðal annars „Sófonías“, „Soffónías“, „Zophonías“ og „Zóphanías“.

Zar er dregið af nafnbótinni zar (tsar) sem merkir „keisari“; hún er runnin af rómverska ættarnafninu Caesar.