Raða eftir
Úr ensku, sama orð og „scarlet“ sem merkir „skarlatsrautt“. Orðið var upphaflega heiti á fínum, oftast rauðum vefnaði.
Gælunafn af nöfnum sem hefjast á „Kon-“, einkum Konráð, sem er úr fornháþýsku og sett saman af „kuoni“ sem merkir hugrakkur og „raat“ sem merkir ráð, ákvörðun.
Nafnið er sama orð og „skógur“ (fornnorrænt „skógr“) sem merkir „skóglendi, þyrping trjáa“.
Auglýsing
Úr ítölsku og spænsku, „Oriana“, líklega leitt af latneska orðinu „aurum“ sem merkir „gull“. Í miðaldasögunni um Amadís var Oriana dóttir Englandskonungs.
Úr ensku, stytting á nafninu Rachel (Rakel) sem er hebreskt biblíunafn og merkir „ær“. Nafnið er einnig notað sem kvenmynd nafnsins Ray.
Úr arabísku, „Samira“, kvenmynd nafnsins Samir sem er af rótinni s-m-r og merkir „félagi í kvöldspjalli, sá sem skemmtir með samræðum að kvöldi“.
„Mariam“ er arameísk hliðarmynd hebreska nafnsins Miriam, sem María er komið af. Merking og uppruni nafnsins er óljós; það er hugsanlega egypskt að uppruna.
Stytting á nafninu Andrea, sem er kvenmynd nafnsins Andreas og á rætur í gríska orðinu „andreios“ sem merkir „hugrakkur, karlmannlegur“.
Nafnið er fuglsheitið himbrimi. Uppruni orðsins er óviss; forliðurinn hefur verið tengdur við „híma“ „þunn skýjaslæða“ eða „himinn“, og viðliðurinn við „brína“ og vísar þá til hljóða fuglsins.
Finnsk mynd nafnsins Ólafur, sem er af fornnorræna nafninu „Áleifr“, samsett af „Anu“ sem merkir forfaðir og „laibar“ sem merkir afkomandi, erfingi.
Sama nafn og Brjánn. Úr írsku; uppruni óviss en líklega af keltneskri rót „brixs“ sem merkir „hæð, hár“ eða „brigā“ sem merkir „máttur“. Nafnið er talið merkja „hinn tigni“.
Amelia er upprunnið af germanska nafnliðnum „amal“ sem merkir „ötull, hraustur“, og er skylt nafninu Amalía. Því er stundum ruglað saman við Emilíu, sem er af öðrum rótum.
Heiðmarr er íslenskt karlmannsnafn, samsett úr heið- (heiðr „heiður, birta“) og -marr (mærr „frægur“).
Ítölsk mynd nafnsins Matthías, sem er biblíunafn af hebreska nafninu „Mattityahu“ og merkir „gjöf guðs“.
Ungt nafn í íslensku, fyrst notað á níunda áratug 20. aldar. Orðið „inuk“ er komið úr grænlensku og merkir „maður“.
Mir er nafn af slavneskum uppruna, af orðinu mir sem merkir „friður“ og „heimur“; einnig þekktur nafnliður, sbr. Vladimír.
Nafnið er líklega sama orð og „pá“ (fornnorrænt „pái“) sem merkir „páfugl“.
Myndað af forliðnum „Aðal-“ sem merkir aðall, göfugur, og viðliðnum „-sól“ sem er nafnorðið sól.
Úr latínu, kvenmynd rómverska ættarnafnsins Aelius, sem hugsanlega er skylt gríska orðinu „helios“ sem merkir „sól“.
Nafnið er dregið af eyjunni Drangey í Skagafirði. Það er myndað af „drangur“ sem merkir „stakur klettur“ og viðliðnum „-ey“ sem merkir „eyja“.
Nafnið er leitt af trjáheitinu lerki, á sama hátt og Reynir og Birkir eru leidd af trjáheitum.
Jean er ýmist frönsk karlmannsmynd af Jóhannesi (John) eða ensk kvenmannsmynd skyld Jane (af Jehanne). Bæði eiga rætur í hebreska nafninu sem merkir „Guð er náðugur“.
Nafnið er sama orð og „blóm“ (fornnorrænt „blóm“), skylt gotnesku „bloma“ og latínu „flos“ sem merkir „blóm“.
Myndað af forliðnum „Hug-“ sem merkir hugur, hugsun, áræðni, og viðliðnum „-ríkur“ sem merkir auðugur, voldugur.
Mila er slavneskt kvenmannsnafn, dregið af liðnum „mil“ sem merkir „ljúfur, kær“. Það er stytting á nöfnum sem hafa þennan lið, svo sem Milena og Ludmila.
Jad er arabískt karlmannsnafn sem merkir „alvarlegur“. Það er einkum notað í Líbanon.
Freyjó er dregið af gyðjunni Freyju í norrænni goðafræði; nafnið Freyja merkir „húsfreyja, tignarkona“.
Snjór er íslenskt karlmannsnafn af orðinu snjór sem merkir „snjór, fönn, frosin úrkoma sem fellur til jarðar“.
Nafnið virðist fyrst hafa verið notað í upphafi 19. aldar. Eldri mynd þess er „Jelídon“.
Sifjar er íslenskt nafn af orðinu sifjar „skyldleiki, tengdir, mægðir“; jafnframt tengt gyðjunni Sif.
Mikhael er mynd af nafninu Michael (Mikael), sem er af hebreskum rótum og merkir „hver er sem Guð?“.
Mollý er miðaldagælunafn af nafninu Mary (María), sem er komið af hebreska nafninu Mirjam.
Toný er mynd af nafninu Tony (Anton), af rómverska ættarnafninu Antonius sem er af óvissum, etrúskum uppruna.
Norðquist er ættarnafn af norrænum og sænskum toga, myndað af norð- „norður“ og sænska orðinu kvist „kvistur, grein“.
Unn er af norræna nafninu Unnr. Það er ýmist tengt orðinu „unnr“ („bylgja, alda“) eða sögninni „unna“ („að elska“).
Jósmundur er samsett karlmannsnafn með síðari liðnum „-mundur“ („vernd“); fyrri liðurinn Jós- er óviss.
Sólynja er íslenskt kvenmannsnafn, myndað af sól „sól“ með kvenkynsviðskeytinu -ynja (sbr. ásynja); „sólgyðja“.
Rafaela er spænsk og portúgölsk kvenkynsmynd af nafninu Rafael. Það er af hebreskum rótum, „rafa“ og „el“ („Guð“), og merkir „Guð hefur læknað“.
Laia er katalónskt gælunafn af nafninu Eulalia. Það er af grískum rótum og merkir „vel talandi“ eða „málsnjöll“.
Arnarr er íslenskt karlmannsnafn, hliðarmynd af Arnari/Örn, úr arnar- (örn „örn“) og -arr, skylt herr „her“.
Cameron er komið af skosku ættarnafni, myndað af gelísku „cam“ („boginn“) og „sròn“ („nef“), og merkir „bogið nef“.
Vitja er íslenskt nafn af sögninni „að vitja“ sem merkir „að heimsækja“ eða „að leita einhvers uppi“.
Kamban er norrænt viðurnefni af keltneskum rótum, af gelíska „camb“ („boginn“), og merkir „hinn bogni“ eða „hinn halti“.
Nafnið er erlent að uppruna og þekkist í Noregi, þó ekki mikið notað þar. Merking þess er óviss en giskað hefur verið á skyldleika við nafnið „Vilborg“.
Ván er íslenskt kvenmannsnafn sem merkir „von, vænting“ (af norræna orðinu ván). Í goðafræði er Ván jafnframt á sem rann úr gini Fenrisúlfs.
Dunya er arabískt kvenmannsnafn (دنيا) sem merkir „heimur“ eða „jörð“ — hin veraldlega tilvera.
Pia er kvenkynsmynd af latneska nafninu Pius. Það er dregið af latneska lýsingarorðinu „pius“ sem merkir „skyldurækinn“ eða „guðrækinn“.
Nafnið er leitt af karlmannsnafninu „Híram“ með viðskeytinu „-ía“.
Iðja er íslenskt kvenmannsnafn af orðinu iðja sem merkir „starf, sýsla, athöfn eða dugnaður við verk“.
Nora er upprunnið sem stytting á nöfnunum Honóra (af latneska „honor“, heiður) og Eleanóru. Það er notað sem sjálfstætt nafn víða um Evrópu.