Nöfn sem byrja á M

Nafnið barst upphaflega til Evrópu frá Grikklandi. Gríska myndin er „Margarītēs“, mynduð af nafnorðinu „margaron“ sem merkir „perla“, en það orð er sjálft tökuorð í grísku úr persnesku. Úr grísku barst nafnið í latínu sem „Margarīta“ og þaðan í fornfrönsku sem „Marguerite“, en úr frönsku barst það síðan til enskumælandi landa. Það var einnig vel þekkt í Þýskalandi á miðöldum og var meðal algengustu kvenmannsnafna þar og í evrópskum konungaættum. Þekktasti dýrlingur með þessu nafni var heilög Margrét frá Antíokkíu sem dó píslarvættisdauða snemma á 4. öld.

Nafnið er komið af hinni arameísku mynd „Mariam“, hliðarmynd hebreska nafnsins „Miriam“. Latneska myndin „Maria“ varð til fyrir misskilning þegar nýtt nefnifall var myndað af þolfallsmyndinni „Mariam“. Merking og uppruni nafnsins er óljós en talið er sennilegt að það sé af egypskum toga, líkt og nafn Miriam úr Gamla testamentinu, systur Móse og Arons. Nafnið varð snemma afar vinsælt í hinum kristna heimi enda tengt Maríu, móður Jesú.

Nafn þetta er komið úr biblíunni, fengið af arameíska nafninu "Martá" sem merkir frú, - húsfrú.

Nafnið varð snemma afar vinsælt í hinum kristna heimi þar sem það var tengt Maríu móður Jesú. Latneska myndin „Maria“ varð til fyrir misskilning úr eldri gerð „Mariam“. Þolfall eintölu kvenkynsorða í latínu endaði á „-am“ og því var myndað nýtt nefnifall „Maria“. „Mariam“ er hins vegar arameísk hliðarmynd við hebreska nafnið „Miriam“. Merking nafnsins og uppruni er óljós. „Miriam“ Gamla testamentisins var systir Móse og Arons og eru nöfn þeirra talin af egypskum toga, svo ekki er ósennilegt að „Miriam“ sé það einnig. Í Heimskringlu eru nefndar þrjár Maríur, meðal annars dóttir Eysteins konungs Magnússonar.

Nafn þetta er þýskt að uppruna og er sett saman af nafnorðinu "maht" sem merkir kraftur, - afl og nafnorðinu "hiltiu" sem merkir orrusta.

Nafn þetta kemur úr biblíunni, af viðurnefninu "Hé Magdalené" sem merkir kona frá Magdala, en það var þorp við Genesaretvatn

Sama/svipað og Mónika.

Nafn þetta er myndað af karlmannsnafninu "Magnús" sem merkir mikill.

Nafn þetta er gælumynd nafnsins María.

Nafn þetta er myndað af forliðnum "Móð" sem merkir baráttuhugur og viðliðnum "heiður" sem merkir björt, - skær.

Nafn þetta er lagað eftir keltneska nafninu "Mael-Curcaich" sem merkir þjónustukona dýrlingsins Curcaich

Sama/svipað og Maren.

Nafn þetta er sett saman af kvennöfnunum "María" sem merkir hin fagra og "Anna" sem merkir náð.

Nafn þetta er sett saman úr nafnorðinu "máni" og viðliðnum "ey".

Nafnið hefur borist til Íslands frá Norðurlöndum þar sem það var upphaflega gælunafn kvenna sem hétu „María“ en er nú notað sem sjálfstætt eiginnafn.

Nafn þetta er myndað af forliðnum "Mál" sem merkir tungumál og viðliðnum "fríður" sem merkir falleg, - ást.

Nafn þetta er stytting danska nafnsins "Mariane" sem merkir af hafi.

Nafnið er erlent að uppruna og leitt af „Maria“. Franska myndin „Marie“ varð í miðensku að „Mary“, sem er ritmynd nafnsins „María“.

Uppruni nafnsins er óviss, en það er ef til vill sama nafn og „Móeiður“.

Ensk mynd nafnsins María.

Nafn þetta er komið af latneska orðinu "magnus" sem merkir mikill.

Nafn þetta er komið úr biblíunni, komið af nafninu "Mika'el" sem merkir hver er sem guð? Mikael erkiengill er af sumum talinn vera fyrsta sköpunarverk guðs.

Nafn þetta er fengið úr biblíunni, af hebreska nafninu "Mattathiha" sem merkir gjöf guðs.

Nafn þetta er fengið af nafnorðinu "máni" sem merkir tungl.

Nafn þetta er fengið af latneska nafninu "Marcus" sem merkir sonur stríðsguðsins Mars.

Nafn þetta er hliðarmynd við latneska nafnið "Marinus" sem myndað er af nafnorðinu "mare" sem merkir sjór.

Nafn þetta er komið af latneska nafninu "Martinus" sem er leitt af nafni stríðsguðs Rómverja sem hét Mars.

Michael er ensk og þýsk mynd nafns sem er sótt í Biblíuna og er hebreskt að uppruna, „Mika'el“, og merkir „hver er sem Guð?“. Mikael er nefndur sem verndarengill Ísraels bæði í Gamla og Nýja testamentinu, kenndur við Mikjálsmessu 29. september, og einnig eru nokkrir menn nefndir Mikael í Fyrri og Síðari Kroníkubók. Nafnið þekkist á Norðurlöndum frá 12. öld.

Sama/svipað og Marteinn.

Nafn þetta er leitt af nafnorðinu "magn" sem merkir afl, - orka.

Nafn þetta er fengið af nafnorðinu "már" sem merkir mávur.

Nafn þetta er fengið af þýska lýsingarorðinu "mari" sem merkir frægur.

Nafnið er vel þekkt í enskumælandi löndum sem stytting á „Markus“, sem er sama nafn og „Markús“. Frá Bretlandseyjum barst nafnið til Norðurlanda og Þýskalands.

Nafn þetta er myndað af forliðnum "Mar" sem merkir sjór, - hestur og viðliðnum "geir" sem merkir spjót.

Nafnið er upphaflega spænsk stytting á „Emmanuel“, sem svarar til „Emanúel“.

Michael er ensk og þýsk mynd nafns sem er sótt í Biblíuna og er hebreskt að uppruna, „Mika'el“, og merkir „hver er sem Guð?“. Mikael er nefndur sem verndarengill Ísraels bæði í Gamla og Nýja testamentinu, kenndur við Mikjálsmessu 29. september, og einnig eru nokkrir menn nefndir Mikael í Fyrri og Síðari Kroníkubók. Nafnið þekkist á Norðurlöndum frá 12. öld.

Nafnið er slavneskt að uppruna. Að baki liggur fornslavneska orðið „mil“ sem merkir ljúfur, kær, og viðskeytið „-an“.

Nafnið þekkist á Norðurlöndum, á Englandi og í Þýskalandi og kemur sennilega upphaflega frá Wales sem „Merfyn“, sem tekið var upp í ensku sem „Mervyn“ og „Mervin“. „Marvin“ er síðan gömul hliðarmynd við „Mervyn“ sem varð til þegar „-er-“ breyttist í „-ar-“ í miðensku.

Nafn þetta er komið úr latínu og hefur verið tengt rómverska guðinum Mars sem var stríðsguð Rómverja.

Nafnið er stytting af „Maximilian“, þýsk-rómversku keisaranafni, úr latínu „Maximiliānus“, leitt af latínu „maximus“ sem merkir „hinn stærsti“. Nafnið þekkist í Danmörku og Svíþjóð frá síðustu öldum og hefur einnig verið notað á Englandi og í Þýskalandi.