Nöfn sem byrja á I

Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ingi" sem merkir konungur, - konungborinn og viðliðnum "björg" sem merkir hjálp, - að bjarga.

Nafnið er talið fengið að láni úr austurnorrænum málum og barst þaðan til Noregs um 1200 og síðar til ensku- og þýskumælandi landa. Uppruni þess er óviss en „Inga“ er einnig gælumynd nafna sem hefjast á „Ing-“ eða „Ingi-“.

Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ing" sem merkir konungur, - konungborinn og viðliðnum "unn" sem merkir unnir, - elskar, - ást.

Nafn þetta er komið úr norrænni goðafræði en Iðunn var gyðja sem gaf ásunum epli sem viðhéldu æsku þeirra. Nafnið er samsett af forliðnum "Ið" sem merkir endurtekning, -aftur á ný og viðliðnum "unn" sem merkir unnir, - elskar, - ást

Nafnið kemur fyrir í Íslendinga sögum, ritað „Yngvildur“, og „Yngveldur“ kemur fyrir í fornbréfum frá 15. öld. Það er sett saman af forliðnum „Ing-“, „Ingi-“ og viðliðnum „-hildur“, sbr. „Hildur“. Í samsetningunni fellur h-ið brott í innstöðu: „*Yngv-hildur“ > „Yngvildur“ > „Yngveldur“. Í Noregi er „Ingvild“ hliðarmynd af „Yngvild“.

Líklegast er talið að nafn þetta sé fengið af fylkisnafninu "Indiana" í Bandaríkjunum.

Nafnið kemur fyrir í Landnámu og í Gísla sögu Súrssonar, auk þess í Sturlungu og víða í fornbréfum. Það er sett saman af forliðnum „Ing-“, „Ingi-“ og viðliðnum „-gerður“, sbr. nafnið „Gerður“.

Isabella er upphaflega spænsk mynd af nafninu Elísabet. Síðari liðurinn var lagaður að lýsingarorðinu „bella“ sem merkir „fögur“. Frá Spáni barst nafnið til Frakklands og þaðan til Bretlandseyja. Nafnið var notað í mörgum konungafjölskyldum og er það líklegasta skýringin á vinsældum þess erlendis.

Nafn þetta er fengið af gríska orðinu "eirene" sem merkir friður.

Nafn þetta er komið úr þýsku og er stytting nafna sem byrja á "Irm-".

Isabella er upphaflega spænsk mynd af nafninu Elísabet. Síðari liðurinn var lagaður að lýsingarorðinu „bella“ sem merkir „fögur“. Frá Spáni barst nafnið til Frakklands og þaðan til Bretlandseyja. Nafnið var notað í mörgum konungafjölskyldum og er það líklegasta skýringin á vinsældum þess erlendis.

Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ingi" sem merkir konungur, - konungborinn og viðliðnum "leif" sem merkir arfur.

Nafnið er ungt hérlendis og hugsanlega erlent að uppruna. Það þekkist í þýskumælandi löndum sem tökunafn úr frísnesku en einnig sem rússnesk stytting á ýmsum nöfnum. Í einhverjum tilvikum getur nafnið líka verið íslenskt gælunafn.

Sama/svipað og Indíana.

Nafn þetta er ritmynda af.

Nafn þetta er hingað komið frá Norðurlöndunum og er stytting á nafninu "Ingegerd" sem samsvarar Ingigerður á íslensku

Mismunandi kenningar eru um uppruna og merkingu. Sumir telja að nafn þetta sé komið úr goðafræðinni en Ilmur var nafn á ásynju eða valkyrju. Aðrir telja að nafnið sé komið af nafnorðinu "ilmur" og merki þá ilmandi. Enn aðrir telja að nafnið sé komið af trjáheitinu "Álmur".

Nafn þetta er norræn ritun nafnsins Ingiríður.

Nafnið er erlent að uppruna og hefur borist hingað annaðhvort frá Norðurlöndum eða Englandi. Irena var gyðja friðar í grískri trú en „eirēnē“ merkir „friður“. Nafnið varð vinsælt á Bretlandseyjum í lok 19. aldar og vinsældir þess jukust enn þegar „Saga Forsyte ættarinnar“ eftir John Galsworthy kom út 1922, en ein kvenna í sögunni hét Irene. Nafnið þekkist í Svíþjóð frá því á 19. öld og í Noregi frá 18. öld.

Nafnið er líklega skylt forskeytinu „ið-“ sem merkir eiginlega „aftur, á ný“ og hefur ýmist endurtekningar- eða herðandi merkingu í íslensku. Það er einnig skylt nafnorðinu „iða“ sem merkir „hringstraumur, straumhvirfing“.

Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ingi" sem merkir konungur, - konungborinn og viðliðnum "var" sem merkir gætinn, - varkár.

Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ingi" sem merkir konungur, - konungborinn og viðliðnum "ólfur" sem merkir úlfur.

Nafn þetta merkir konungur, - konungborinn.

Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ingi" sem merkir konungur, - konungborinn og viðliðnum "mar" sem merkir frægur.

Ívan er upphaflega rússnesk stytting af nafninu „Johannes“ og samsvarar íslensku nöfnunum Jóhann, Jóhannes og Jón. Nafnið tíðkast einnig á Norðurlöndum, í Englandi og Þýskalandi.

Nafn þetta er hliðarmynd við nafnið Yngvi.

Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ingi" sem merkir konungur, - konungborinn og viðliðnum "mundur" sem merkir vernd, - vörn, - gjöf.

Ýmist talið að nafnið sé samsett af töluorðinu "einn" og sögninni "að ríða" og merkir þá sá sem ríður einn, eða þá að það sé samsett af töluorðinu "einn" og sögninni "að ráða" og merkir þá sá hinn einráði.

Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ingi" sem merkir konungur, - konungborinn og viðliðnum "þór" sem merkir þrumuguðinn úr norrænni goðafræði.

Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ingi" sem merkir konungur, - konungborinn og viðliðnum "bergur" sem merkir bjargvættur.

Nafn þetta er samsett af lýsingarorðinu "illur" og nafnorðinu "hugur" og merkir hinn grimmlyndi.

Ian er skosk mynd af nafninu Jóhannes (John), enskuð úr gelíska nafninu Iain. Nafnið er af hebreskum rótum og merkir „Guð er náðugur“.

Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ingi" sem merkir konungur, - konungborinn og viðliðnum "björn" sem merkir bjarndýr.

Ismael er hebreskt nafn sem merkir „Guð bænheyrir“. Ísmael er nafn á tveimur mönnum í Biblíunni. Annar var sonur Abrahams og Hagar samkvæmt 1Mós., en hinn var herforingi sem drap Gedalja landstjóra í Júda samkvæmt Jeremía.

Nafn þetta er hliðarmynd við nafnið Ingvaldur.

Ísak er sótt til Biblíunnar en svo hét sonur Abrahams og Söru og faðir Esaú og Jakobs. Nafnið er af hebreskum uppruna, leitt af sögn sem merkir að „hlæja“. Nafnið merkir þá eiginlega „hann (þ.e. Guð) mun hlæja“ eða „megi Guð hlæja“. Ritmyndin „Isak“ hefur verið notuð um öll Norðurlönd um aldir, þekkist í Noregi og Danmörku frá 12. öld en í Svíþjóð frá lokum 13. aldar. Nafnið er einnig notað á Englandi ritað „Isaac“ og í Þýskalandi ritað „Isaak“ og „Isaac“.

Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ingi" sem merkir konungur, - konungborinn og viðliðnum "berg" sem merkir bjargvættur.

Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ingi" sem merkir konungur, - konungborinn og viðliðnum "bjartur" sem merkir bjartur, - skínandi.

Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ingi" sem merkir konungur, - konungborinn og viðliðnum "valdur" sem merkir ræður yfir, - hefur stjórn á.

Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ingi" sem merkir konungur, - konungborinn og viðliðnum "leifur" sem merkir arfur.