Nöfn úr grískri goðafræði

Nafn þetta er fengið úr grískri goðafræði þar sem Íris var upphaflega persónugerving regnbogans en varð síðar sendiboði guðanna.

Nafn þetta er fengið úr grískri goðafræði en Aþena var gyðja skynsemi og handiðnar, auk þess sem hún var stríðsgyðja.

Nafn þetta er upprunnið úr grískri goðafræði en "Delia" var annað nafn gyðjunnar Artemisar. Artemis á að hafa tekið þetta nafn frá sínum fæðingarstað sem var eyjan Delos.

Nafn þetta er komið úr grískri goðafræði, en Hera var kona Seifs sem var æðstur allra guða.

Nafn þetta er latnesk mynd gríska nafnsins Irene sem er komið af gríska orðinu "eirene" sem merkir friður. Irene var gyðja friðar í grískri goðafræði.

Ritmynd nafnsins Aþena

Nafnið er latnesk mynd gríska nafnsins „Tháleia“, myndað af grísku sögninni „thallō“ sem merkir „blómstra“. Gyðja leiklistarinnar hét „Tháleia“ samkvæmt grískri goðafræði.

Úr grísku og merkir „býfluga“. Í grískri goðafræði fóstraði Melissa, dóttir Melisseusar konungs á Krít, Seif ungan ásamt Amalþeu systur sinni. Nafnið er vinsælt víða í Evrópu og í enskumælandi löndum vestan hafs.

Nafnið er erlent að uppruna og hefur borist hingað annaðhvort frá Norðurlöndum eða Englandi. Irena var gyðja friðar í grískri trú en „eirēnē“ merkir „friður“. Nafnið varð vinsælt á Bretlandseyjum í lok 19. aldar og vinsældir þess jukust enn þegar „Saga Forsyte ættarinnar“ eftir John Galsworthy kom út 1922, en ein kvenna í sögunni hét Irene. Nafnið þekkist í Svíþjóð frá því á 19. öld og í Noregi frá 18. öld.

Nafnið á rætur í gríska orðinu „selēnē“ sem merkir „tungl, máni“ og var nafn mánagyðjunnar í grískri goðafræði.

Nafnið er erlent að uppruna og barst til Norðurlanda líklega frá Þýskalandi eða Bretlandi. Það er sótt til grískrar goðafræði en Doris var kona sjávarguðsins Nerevs, fulltrúa hins lygna kyrra sjávar, og átti með honum að minnsta kosti fimmtíu dætur, fagrar og hjálpfúsar sjávardísir. Nafnið merkir upphaflega „dórísk kona“, þ.e. „kona af þjóðflokki Dóra (Doroi)“.

Nafnið á rætur í gríska orðinu „selēnē“ sem merkir „tungl, máni“ og var nafn mánagyðjunnar í grískri goðafræði.

Nafnið er komið úr grískri goðafræði en Elektra var dóttir Agamemnons og Klýtemnestru. Elektra er annaðhvort leitt af gríska orðinu „élektron“ sem merkir „raf“ eða „élektor“ sem merkir „glansandi“. Nafnið er vel þekkt í ensku- og þýskumælandi löndum.

Aris er nýgrísk mynd af nafni stríðsguðsins Aresar; einnig notað sem stytting á Aristóteles (Aristotelis).

Artemis var forngrísk gyðja, veiðigyðja og gyðja meydóms.

„Þalía“ er íslenskun á „Thalia“ sem var nafn leiklistargyðjunnar í grískri goðafræði. Nafnið á rætur að rekja til grísku sagnarinnar „thallein“ sem merkir „blómstra, dafna“.

Uppruni er óviss, tengist ef til vill sögninni um „Atlantis“, landið sokkna. Einnig gæti hér verið um sama nafn að ræða og „Atalanta“ en það bar fóthvöt stúlka í grískri goðafræði.

Nafnið kemur úr grísku. „Kassandra“ var trójönsk prinsessa sem hafði til að bera spádómsgáfu en henni fylgdu þær bölbænir að enginn trúði því sem hún sagði.

Diljá (og afbrigðið Dyljá) á rætur að rekja til gríska nafnsins „Delia“, sem var annað nafn gyðjunnar Artemisar, kennt við fæðingarstað hennar, eyjuna Delos. „Delia“ er vel þekkt nafn í ensku- og þýskumælandi löndum. Vinsældir nafnsins hérlendis á síðari áratugum má að öllum líkindum rekja til Diljár í „Vefaranum mikla frá Kasmír“ eftir Halldór Laxness.

Kassandra er gríska myndin af nafninu Cassandra úr grískri goðafræði. Merking þess er óviss, en það er oft tengt gríska liðnum „aner“ („maður“).

Nafnið er erlent að uppruna og barst til Norðurlanda líklega frá Þýskalandi eða Bretlandi. Það er sótt til grískrar goðafræði en Doris var kona sjávarguðsins Nerevs, fulltrúa hins lygna kyrra sjávar, og átti með honum að minnsta kosti fimmtíu dætur, fagrar og hjálpfúsar sjávardísir. Nafnið merkir upphaflega „dórísk kona“, þ.e. „kona af þjóðflokki Dóra (Doroi)“.

Nafnið er latnesk ummyndun á gríska nafninu „Ilithyia“ en hún var grísk gyðja sem heitið var á við barnsfæðingar.

Úr grísku og merkir „askur“ (tréð). Í grískri goðafræði var Melía ein af dætrum Ókeanosar og Meliai voru dísir asktrjánna. Orðið er skylt gríska orðinu „meli“, hunang.

Nafnið finnst bæði í grískri og rómverskri goðafræði og er hliðarmynd við „Rhea“. Í grískri goðafræði var Rhea dóttir Gæju og Úranusar og eiginkona og systir Krónosar. Hún var móðir Seifs og annarra goða. Í rómverskri goðafræði var Rhea Silvia móðir Rómúlusar og Remusar sem lögðu grunninn að Rómaborg.

Nafnið er notað í ensku- og þýskumælandi löndum og er þar talið hliðarmynd af enska nafninu „Selina“ sem aftur er leitt af gríska nafninu „Selēnē“ en það bar gríska mánagyðjan. Í Bandaríkjunum er „Salina“ talið myndað af latneska orðinu „sal“ sem merkir salt. Hérlendis gæti nafnið í elstu heimildum verið leitt af forliðnum „Sal-“ og viðskeytinu „-ína“.

„Úranía“ merkir „hin himneska“ og var eitt af auknefnum Afródíte. Stjörnufræðin var einnig helguð Úraníu. Árið 1898 kom út sagan „Úranía“ eftir Camille Flammarion í þýðingu Björns Bjarnasonar frá Viðfirði og hefur hún ef til vill orðið kveikjan að nafninu.

„Þalía“ er íslenskun á „Thalia“ sem var nafn leiklistargyðjunnar í grískri goðafræði. Nafnið á rætur að rekja til grísku sagnarinnar „thallein“ sem merkir „blómstra, dafna“.

Ritmynd nafnsins Aþena

Nafnið á rætur að rekja til grískrar goðafræði. Seifur refsaði Títananum Atlasi með því að láta hann bera heiminn á herðum sér.

Nafnið er komið úr grísku „hektor“ sem merkir „haldreipi“. Hektor hét prins í Tróju til forna sem féll fyrir Akkillesi hinum gríska eins og segir frá í Ilíonskviðu.

Dennis er komið úr frönsku eða ensku sem stytting af gríska nafninu Díónýsíusi, „vígður Díónýsíusi (guði víns og lífsgleði í grísku goðafræðinni)“. Það er skylt frönsku og rússnesku Denis. Nafnið er þekkt á Norðurlöndum, í Þýskalandi, Ameríku og á Englandi.

Nafnið er grískt að uppruna. „Ares“ var hernaðarguð Grikkja, sonur Seifs og Heru.

Nafn þetta er dregið af nafni æðsta guðsins í grískri goðafræði. Sumir telja nafn þetta merkja "bjartur, - skínandi" eða "himinn"

Nafnið er dregið af gríska orðinu „eros“ sem merkir ást, en Eros var ástarguðinn í grískri goðafræði.

Nafnið merkir „veiðimaðurinn“ eða „risinn“ og er jafnframt heiti stjörnumerkis við miðbaug himins. Í grískri goðafræði var Óríon veiðimaðurinn mikli, sonur Póseidons og drottningarinnar Eruyale.

Nafnið er grískt að uppruna og sótt í gríska goðafræði. Orfeus var mikill tónlistarmaður og sagt var að hann gæti stjórnað náttúrunni með lýruleik sínum. Þekktust er þó sagan af ferð hans í dauðraríkið til að reyna að fá þaðan aftur Evridísi (Eurydike). Nafnið hefur verið notað á Ítalíu sem „Orfeo“ og barst þaðan til enskumælandi landa.

Nafnið er notað í enskumælandi löndum og er lagað eftir kvenmannsnafninu „Athena“, sem aftur er sama nafn og „Aþena“.

Herkúles er latnesk mynd af gríska nafninu Herakles, myndað af nafni gyðjunnar Heru og „kleos“ („frægð“), og merkir „frægð Heru“.

Nafnið er sótt til grískrar goðafræði. Íkarus flaug með vængjum sem faðir hans gerði honum úr fjöðrum og vaxi of nálægt sólinni þannig að vaxið bráðnaði og Íkarus féll til jarðar og varð það hans bani.

„Úranos“ var eitt af goðum Grikkja sem, samkvæmt Hesíódosi skáldi, steig upp úr skauti jarðar. Gríska orðið „ouranós“ merkir „himinn“. Reikistjarnan „Úranus“ ber nafn hans.

Anteo er ítölsk mynd af gríska nafninu Antaíos (Antaeus), sem í goðafræði var risi, sonur Póseidons og jarðargyðjunnar Gaiu.

Apollo var einn af grísk-rómversku guðunum á Ólympsfjalli.

Deimos merkir „skelfing“ á grísku. Í grískri goðafræði var Deimos sonur stríðsguðsins Aresar og persónugervingur ógnar; tungl Mars ber einnig nafnið.

Nafnið er bæði spænskt, „Dimitri“, og rússneskt, „Dmitri“, og er sótt til grísku gyðjunnar „Demeter“.

Nafnið er komið úr grísku. Kappinn „Díómedes“ tók þátt í Trójustríðinu.

Ef til vill sama nafn og gríska nafnið „Echo“ sem merkir „bergmál“ og var notað bæði fyrir karla og konur. Echo var gyðja í grískri goðafræði.