Margaret

Stúlkunafn Samþykkt· 3 atkvæði· 30 bera nafnið

Nafnið barst upphaflega til Evrópu frá Grikklandi. Gríska myndin er „Margarītēs“, mynduð af nafnorðinu „margaron“ sem merkir „perla“, en það orð er aftur tökuorð í grísku úr persnesku. Úr grísku er nafnið tekið upp í latínu, „Margarīta“, og þaðan í fornfrönsku, „Marguerite“, og barst svo þaðan til enskumælandi landa. Það var einnig mjög vel þekkt í Þýskalandi á miðöldum og var meðal algengustu kvenmannsnafna á miðöldum, algengt í evrópsku konungaættunum. Þekktasti dýrlingur með þessu nafni var heilög Margrét frá Antíokkíu sem dó píslarvættisdauða snemma á 4. öld. Margrét Sæmundardóttir, kona Kolbeins kaldaljóss, er nefnd í Flóamanna sögu og nokkrar konur með nafninu koma fyrir í Sturlungu.

Ábending eða leiðrétting?
Prófa fullt nafn

Uppáhaldsnöfn vistast í vafranum þínum — enginn aðgangur nauðsynlegur.

Auglýsing

Úrskurður mannanafnanefndar

Fjöldi með nafn

19

Fyrsta nafn

23

Annað nafn

42

Samtals

Fjöldi einstaklinga óháð kyni. Hve margir heita öðrum nöfnum?

Þróun í gegnum tíðina

Þróun í gegnum ár

FyrstaAnnað
20042026

Gögn: Þjóðskrá

Svipuð nöfn

Önnur stúlkunöfn með svipaðan hljóm, lengd eða vinsældir:

MargretNafnið barst upphaflega til Evrópu frá Grikklandi. Gríska myndin er „Margarītēs“, mynduð af nafnorðinu „margaron“ sem merkir „perla“, en það orð er aftur tökuorð í grísku úr persnesku. Úr grísku er nafnið tekið upp í latínu, „Margarīta“, og þaðan í fornfrönsku, „Marguerite“, og barst svo þaðan til enskumælandi landa. Það var einnig mjög vel þekkt í Þýskalandi á miðöldum og var meðal algengustu kvenmannsnafna á miðöldum, algengt í evrópsku konungaættunum. Þekktasti dýrlingur með þessu nafni var heilög Margrét frá Antíokkíu sem dó píslarvættisdauða snemma á 4. öld. Margrét Sæmundardóttir, kona Kolbeins kaldaljóss, er nefnd í Flóamanna sögu og nokkrar konur með nafninu koma fyrir í Sturlungu.MargrjetÖnnur ritmynd nafnsins "Margrét" sem merkir perla.MargrétNafnið barst upphaflega til Evrópu frá Grikklandi. Gríska myndin er „Margarītēs“, mynduð af nafnorðinu „margaron“ sem merkir „perla“, en það orð er sjálft tökuorð í grísku úr persnesku. Úr grísku barst nafnið í latínu sem „Margarīta“ og þaðan í fornfrönsku sem „Marguerite“, en úr frönsku barst það síðan til enskumælandi landa. Það var einnig vel þekkt í Þýskalandi á miðöldum og var meðal algengustu kvenmannsnafna þar og í evrópskum konungaættum. Þekktasti dýrlingur með þessu nafni var heilög Margrét frá Antíokkíu sem dó píslarvættisdauða snemma á 4. öld.MargotMargot er frönsk stytting á nafninu Marguerite (Margrét). Það er komið af latneska orðinu „margarita“ sem merkir „perla“.MargitNafnið er sænskt og norskt að uppruna, leitt af nafninu „Margareta“, og þekkist allt frá 14. öld í Noregi en frá um 1400 í Svíþjóð. Það er skylt íslenska nafninu „Margrét“.MargunnurNafn þetta er myndað af forliðnum "Mar" sem merkir sjór, - hestur og viðliðnum "gunnur" sem merkir orrusta, - valkyrja.MaríabetNafnið er upphaflega bandarískt, „Maribeth“, samsett úr nöfnunum „Mary“ og „Elizabeth“.MarsibilUppruni nafnsins er óviss en elstu heimildir benda til að það sé erlent. Hugsanleg eru tengsl við latneska nafnið „Marcella“, sem myndað er af karlmannsnafninu „Marcellus“ (smækkunarheiti af „Marcus“), en það nafn þekkist víða, m.a. sem „Mairsile“ á Írlandi og „Marsaili“ í Skotlandi. Nafnið gæti einnig hafa blandast nafninu „Sibilla“, sem var völva þekkt úr grískri goðafræði. Endingin „-bil“ þekkist úr öðrum fornum nöfnum, t.d. „Blensinbil“, nafni móður riddarans Tristrams. Nafnið kemur fyrir í fornaldarsögum, m.a. sem nafn dætra konunga í Sörla sögu sterka, Hjálmþés sögu og Ölvis og Hálfdanar sögu Brönufóstra.

Finndu fleiri nöfn

Skoðaðu þúsundir íslenskra mannanafna með leit og síum.