Raða eftir
Gælunafn af nöfnum sem hefjast á „Kon-“, einkum Konráð, sem er úr fornháþýsku og sett saman af „kuoni“ sem merkir hugrakkur og „raat“ sem merkir ráð, ákvörðun.
Nafnið er sama orð og „skógur“ (fornnorrænt „skógr“) sem merkir „skóglendi, þyrping trjáa“.
Nafnið er fuglsheitið himbrimi. Uppruni orðsins er óviss; forliðurinn hefur verið tengdur við „híma“ „þunn skýjaslæða“ eða „himinn“, og viðliðurinn við „brína“ og vísar þá til hljóða fuglsins.
Finnsk mynd nafnsins Ólafur, sem er af fornnorræna nafninu „Áleifr“, samsett af „Anu“ sem merkir forfaðir og „laibar“ sem merkir afkomandi, erfingi.
Auglýsing
Sama nafn og Brjánn. Úr írsku; uppruni óviss en líklega af keltneskri rót „brixs“ sem merkir „hæð, hár“ eða „brigā“ sem merkir „máttur“. Nafnið er talið merkja „hinn tigni“.
Heiðmarr er íslenskt karlmannsnafn, samsett úr heið- (heiðr „heiður, birta“) og -marr (mærr „frægur“).
Ítölsk mynd nafnsins Matthías, sem er biblíunafn af hebreska nafninu „Mattityahu“ og merkir „gjöf guðs“.
Ungt nafn í íslensku, fyrst notað á níunda áratug 20. aldar. Orðið „inuk“ er komið úr grænlensku og merkir „maður“.
Mir er nafn af slavneskum uppruna, af orðinu mir sem merkir „friður“ og „heimur“; einnig þekktur nafnliður, sbr. Vladimír.
Nafnið er líklega sama orð og „pá“ (fornnorrænt „pái“) sem merkir „páfugl“.
Nafnið er leitt af trjáheitinu lerki, á sama hátt og Reynir og Birkir eru leidd af trjáheitum.
Jean er ýmist frönsk karlmannsmynd af Jóhannesi (John) eða ensk kvenmannsmynd skyld Jane (af Jehanne). Bæði eiga rætur í hebreska nafninu sem merkir „Guð er náðugur“.
Myndað af forliðnum „Hug-“ sem merkir hugur, hugsun, áræðni, og viðliðnum „-ríkur“ sem merkir auðugur, voldugur.
Jad er arabískt karlmannsnafn sem merkir „alvarlegur“. Það er einkum notað í Líbanon.
Snjór er íslenskt karlmannsnafn af orðinu snjór sem merkir „snjór, fönn, frosin úrkoma sem fellur til jarðar“.
Nafnið virðist fyrst hafa verið notað í upphafi 19. aldar. Eldri mynd þess er „Jelídon“.
Sifjar er íslenskt nafn af orðinu sifjar „skyldleiki, tengdir, mægðir“; jafnframt tengt gyðjunni Sif.
Mikhael er mynd af nafninu Michael (Mikael), sem er af hebreskum rótum og merkir „hver er sem Guð?“.
Norðquist er ættarnafn af norrænum og sænskum toga, myndað af norð- „norður“ og sænska orðinu kvist „kvistur, grein“.
Jósmundur er samsett karlmannsnafn með síðari liðnum „-mundur“ („vernd“); fyrri liðurinn Jós- er óviss.
Arnarr er íslenskt karlmannsnafn, hliðarmynd af Arnari/Örn, úr arnar- (örn „örn“) og -arr, skylt herr „her“.
Cameron er komið af skosku ættarnafni, myndað af gelísku „cam“ („boginn“) og „sròn“ („nef“), og merkir „bogið nef“.
Kamban er norrænt viðurnefni af keltneskum rótum, af gelíska „camb“ („boginn“), og merkir „hinn bogni“ eða „hinn halti“.
Nafnið er erlent að uppruna og þekkist í Noregi, þó ekki mikið notað þar. Merking þess er óviss en giskað hefur verið á skyldleika við nafnið „Vilborg“.
Markús/Marcus er latneskt nafn sem merkir „sonur Mars“, leitt af nafni herguðsins Mars. Nafnið kemur fyrir í Landnámu, Sturlungu og fornbréfum frá 14. og 15. öld, og fyrsti íslenski nafnberinn sem vitað er um var Markús Skeggjason skáld og lögsögumaður. Markus þekkist á Norðurlöndum frá miðöldum og er einnig notað í enskumælandi og þýskumælandi löndum. Það er vel þekkt úr Nýja testamentinu sem heiti eins guðspjallamannsins. Meðal annarra mynda nafnsins má nefna ensku Mark eða Marcus, þýsku Markus, frönsku Marc, ítölsku og spænsku Marco/Marcos og finnsku Markku.
Felex er hliðarmynd af nafninu Felix, rómversku auknefni sem merkir „heppinn, farsæll, gæfusamur“ á latínu.
Listamannsnafn Birgis Arnars Thoroddsen. Nafn þetta er að öllum líkindum komið frá ruslatunnum sem selst hafa vel hér á landi og bera þetta nafn.
Valjón er íslenskt karlmannsnafn, samsett úr forliðnum Val- (sbr. „valur“ eða „val“, það er úrval) og nafninu Jón, sem er stytting á Jóhannes „Guð er náðugur“.
Jimmi er enskt gælunafn myndað af James (Jakob), af hebreska Jakob sem merkir „hælgrípari, sá sem tekur við af öðrum“.
Hrymur er nafn jötuns í norrænni goðafræði sem stýrir skipinu Naglfari; tengt hrumur „hrörlegur, aldurhniginn“.
Friðálv er samsett íslenskt karlmannsnafn úr frið- (friðr „friður“) og álfur „álfur“; merkir „friðarálfur“.
Styrkur er íslenskt karlmannsnafn af nafnorðinu „styrkur“ sem merkir „afl, kraftur, þrek“.
Ásbrandur er samsett norrænt karlmannsnafn úr „áss“ („goð, ás“) og „brandur“ („sverðsegg“).
Arin er afbrigði af nöfnunum Erin eða Aaron og er notað fyrir bæði kyn. Uppruni þess er óviss.
Draumur er íslenskt karlmannsnafn af orðinu draumur „sýn eða atburðarás sem birtist í svefni“.
Óðin er hliðarmynd af Óðni, æðsta goði norrænnar goðafræði; nafnið er tengt óðr „hugur, æði, andagift“.
Rick er enskt gælunafn af nafninu Richard, sem er af germönsku „rík“ („valdhafi“) og „hard“ („harður, djarfur“), og merkir „djarfur stjórnandi“.
Nafnið er af grískum uppruna, dregið af „athanasía“ sem merkir ódauðleiki eða „athánatos“ sem merkir ódauðlegur. Heilagur Athanasius kirkjufaðir frá Alexandríu (295–373) var mikið dýrkaður í austurkirkjunni og var nafn hans vinsælt meðal fyrstu kristnu safnaðanna þar sem það skírskotaði til trúar þeirra á eilíft líf.
Carlo er ítölsk mynd af nafninu Charles (Karl). Það er dregið af germanska orðinu „karl“ sem merkir „frjáls maður“ eða „maður“.
Nafnið kemur víða fyrir í riddarasögum, meðal annars sem nafn sonar Sigurðar þögla, og „Flóres saga og sona hans“ varð vinsælt rímnaefni sem ýtt hefur á nafngiftina. Til Íslands er nafnið trúlega komið frá Danmörku, þar sem það þekkist frá 15. öld. Það er leitt af latneska nafninu „Flora“, en svo hét gyðja vors og blóma í rómverskri goðafræði, og er myndað af „flōs“ sem merkir „blóm“, í eignarfalli „flōres“.
Jörvaldi er íslenskt karlmannsnafn með viðliðnum -valdi (valdr „sá sem ræður, valdhafi“); fyrri liðurinn er óviss.
Ian er skosk mynd af nafninu Jóhannes (John), enskuð úr gelíska nafninu Iain. Nafnið er af hebreskum rótum og merkir „Guð er náðugur“.
Fjörður er íslenskt karlmannsnafn dregið af samnafninu fjörður, sem merkir „mjór og langur sjávarvogur milli fjalla“.
Kalix er karlmannsnafn, líklega af gríska kalyx „bikar, blómbikar“; einnig þekkt sem sænskt staðarheiti.
Múhameð er arabísk mynd af Muhammad, af rótinni hamida „að lofa“; merkir „hinn lofaði, lofsverður“.
Samir er arabískt karlmannsnafn, dregið af rótinni „samara“ sem vísar til þess að spjalla að kvöldlagi. Merkingin er „félagi í kvöldspjalli“.
Snjókaldur er samsett íslenskt karlmannsnafn úr snjór „snjór, fönn“ og kaldur „kaldur“; merkir „snjókaldur“.
Væringi er íslenskt karlmannsnafn af orðinu væringi, sem var norrænn málaliði og kaupmaður í Miklagarði.
Kaleo er hawaiískt karlmannsnafn, myndað af „ka“ („hinn“) og „leo“ („rödd, hljóð“), og merkir „röddin“.
Nafnið er dönsk mynd af „Þorbjörn“/„Þórbjörn“ og kemur einnig fyrir í Landnámu og víða í fornum bókmenntum. Í gamalli dönsku þekktist nafnið „Thorbiorn“, sem stytt var í „Thorben“, auk hliðarmyndanna „Thurbiorn“ og „Therbern“; í fornsænsku eru heimildir um „Thorbiørn“ og „Thorbiærn“. Nú er nafnið ritað „Torben“ í Danmörku, „Torbjørn“ í Noregi og „Torbjörn“ í Svíþjóð. Upprunalegu nöfnin „Þorbjörn“ og „Þórbjörn“ eru samsett af forliðnum „Þor-“ („Þór-“) og viðliðnum „-björn“.
Dúni er íslenskt karlmannsnafn, gælunafn dregið af dúnn „mjúkur fugladúnn, ungfiður“.
Matheó er mynd af nafninu Matteó (Matthew), af hebresku mattaþ „gjöf“ og nafni Guðs; merkir „gjöf Guðs“.