Mattína
Stúlkunafn Samþykkt· 3 atkvæði· 5 bera nafnið
Nafn þetta er leitt af karlmannsnafninu "Matthías" sem merkir gjöf guðs.
Ábending eða leiðrétting?Uppáhaldsnöfn vistast í vafranum þínum — enginn aðgangur nauðsynlegur.
Auglýsing
Úrskurður mannanafnanefndar
engin dagsetning
Fallbeyging
Fjöldi með nafn
1
Fyrsta nafn
4
Annað nafn
5
Samtals
Fjöldi einstaklinga óháð kyni. Hve margir heita öðrum nöfnum?
Svipuð nöfn
Önnur stúlkunöfn með svipaðan hljóm, lengd eða vinsældir:
MattheaNafn þetta er leitt af karlmannsnafninu "Matthías" sem merkir gjöf guðs.MatthíaNafn þetta er leitt af karlmannsnafninu "Matthías" sem merkir gjöf guðs.MatteaSama/svipað og Matthea.MatthildaNafnið er þýskt að uppruna, sett saman af fornháþýsku orðunum „maht“ sem merkir kraftur, afl - í íslensku „magn“, „megin“ í sömu merkingu - og „hiltiu“ sem merkir orrusta, í íslensku „hildur“. Í miðlágþýsku var nafnið „Magtilt“ en í fornháþýsku „Mahthildis“, „Mathilt“ og „Mathilda“. Af þessum nafnmyndum varð til þýska nafnið „Mat(h)ilde“ sem barst snemma til Norðurlanda. Vinsældir nafnsins í Þýskalandi fyrr á öldum má rekja til heilagrar Matthildar á 10. öld, konu Hinriks I., og því bregður einnig fyrir í evrópskum konungaættum. Í fornum bókmenntum má finna nafnið í Konráðs sögu en kona Konráðs keisara hét Matthildur.MagnínaNafn þetta er myndað af forliðnum „Magn-“ og viðskeytinu „-ína“.MartínaNafn þetta er kvenmynd karlmannsnafnsins Marteinn.MarínaNafnið er talið stytting á nafninu „Marina“ sem aftur er talið kvenkynsmyndun af latneska ættarheitinu „Marīnus“. Latneska lýsingarorðið „marīnus“ merkir „sem viðkemur hafi; frá sjó“. „Marina“ varð eitt algengasta nafn á miðöldum og þótti minna á Maríu mey. Heilög Marína frá Alexandríu var uppi á 5. öld. Nafnmyndin „Marín“ er líklegast millistig milli „Marína“ og „Maren“.MatthildurNafn þetta er þýskt að uppruna og er sett saman af nafnorðinu "maht" sem merkir kraftur, - afl og nafnorðinu "hiltiu" sem merkir orrusta.