Matthía

Stúlkunafn Samþykkt· 3 atkvæði· 1 ber nafnið

Nafn þetta er leitt af karlmannsnafninu "Matthías" sem merkir gjöf guðs.

Ábending eða leiðrétting?
Prófa fullt nafn

Úrskurður mannanafnanefndar

engin dagsetning

Fallbeyging

Sjá fallbeygingu í smáatriðum

Fjöldi með nafn

1

Fyrsta nafn

0

Annað nafn

1

Samtals

Fjöldi einstaklinga óháð kyni

Þróun í gegnum tíðina

Þróun í gegnum ár

FyrstaAnnað
20042025

Gögn: Þjóðskrá

Svipuð nöfn

Önnur stúlkunöfn með svipaðan hljóm, lengd eða vinsældir:

MattheaNafn þetta er leitt af karlmannsnafninu "Matthías" sem merkir gjöf guðs.MattínaNafn þetta er leitt af karlmannsnafninu "Matthías" sem merkir gjöf guðs.MatteaSama/svipað og Matthea.MatthildaNafnið er þýskt að uppruna, sett saman af fornháþýsku orðunum „maht“ sem merkir kraftur, afl - í íslensku „magn“, „megin“ í sömu merkingu - og „hiltiu“ sem merkir orrusta, í íslensku „hildur“. Í miðlágþýsku var nafnið „Magtilt“ en í fornháþýsku „Mahthildis“, „Mathilt“ og „Mathilda“. Af þessum nafnmyndum varð til þýska nafnið „Mat(h)ilde“ sem barst snemma til Norðurlanda. Vinsældir nafnsins í Þýskalandi fyrr á öldum má rekja til heilagrar Matthildar á 10. öld, konu Hinriks I., og því bregður einnig fyrir í evrópskum konungaættum. Í fornum bókmenntum má finna nafnið í Konráðs sögu en kona Konráðs keisara hét Matthildur.MatthildurNafn þetta er þýskt að uppruna og er sett saman af nafnorðinu "maht" sem merkir kraftur, - afl og nafnorðinu "hiltiu" sem merkir orrusta.MatildaErlend mynd nafnsins Matthildur.MaríaNafnið er komið af hinni arameísku mynd „Mariam“, hliðarmynd hebreska nafnsins „Miriam“. Latneska myndin „Maria“ varð til fyrir misskilning þegar nýtt nefnifall var myndað af þolfallsmyndinni „Mariam“. Merking og uppruni nafnsins er óljós en talið er sennilegt að það sé af egypskum toga, líkt og nafn Miriam úr Gamla testamentinu, systur Móse og Arons. Nafnið varð snemma afar vinsælt í hinum kristna heimi enda tengt Maríu, móður Jesú.MathildaNafnið er þýskt að uppruna, sett saman af fornháþýsku orðunum „maht“ sem merkir kraftur, afl - í íslensku „magn“, „megin“ í sömu merkingu - og „hiltiu“ sem merkir orrusta, í íslensku „hildur“. Í miðlágþýsku var nafnið „Magtilt“ en í fornháþýsku „Mahthildis“, „Mathilt“ og „Mathilda“. Af þessum nafnmyndum varð til þýska nafnið „Mat(h)ilde“ sem barst snemma til Norðurlanda. Vinsældir nafnsins í Þýskalandi fyrr á öldum má rekja til heilagrar Matthildar á 10. öld, konu Hinriks I., og því bregður einnig fyrir í evrópskum konungaættum. Í fornum bókmenntum má finna nafnið í Konráðs sögu en kona Konráðs keisara hét Matthildur.
Auglýsing

Þetta pláss er laust. Náðu til foreldra og verðandi foreldra á Íslandi með markvissri auglýsingu hér.

Hafðu samband um auglýsingapláss →

Finndu fleiri nöfn

Skoðaðu þúsundir íslenskra mannanafna með leit og síum.