Matthía
Stúlkunafn Samþykkt· 3 atkvæði· 1 ber nafnið
Nafn þetta er leitt af karlmannsnafninu "Matthías" sem merkir gjöf guðs.
Ábending eða leiðrétting?Uppáhaldsnöfn vistast í vafranum þínum — enginn aðgangur nauðsynlegur.
Auglýsing
Úrskurður mannanafnanefndar
engin dagsetning
Fallbeyging
Fjöldi með nafn
3
Fyrsta nafn
0
Annað nafn
3
Samtals
Fjöldi einstaklinga óháð kyni. Hve margir heita öðrum nöfnum?
Svipuð nöfn
Önnur stúlkunöfn með svipaðan hljóm, lengd eða vinsældir:
MattheaNafn þetta er leitt af karlmannsnafninu "Matthías" sem merkir gjöf guðs.MattínaNafn þetta er leitt af karlmannsnafninu "Matthías" sem merkir gjöf guðs.MatteaSama/svipað og Matthea.MatthildaNafnið er þýskt að uppruna, sett saman af fornháþýsku orðunum „maht“ sem merkir kraftur, afl - í íslensku „magn“, „megin“ í sömu merkingu - og „hiltiu“ sem merkir orrusta, í íslensku „hildur“. Í miðlágþýsku var nafnið „Magtilt“ en í fornháþýsku „Mahthildis“, „Mathilt“ og „Mathilda“. Af þessum nafnmyndum varð til þýska nafnið „Mat(h)ilde“ sem barst snemma til Norðurlanda. Vinsældir nafnsins í Þýskalandi fyrr á öldum má rekja til heilagrar Matthildar á 10. öld, konu Hinriks I., og því bregður einnig fyrir í evrópskum konungaættum. Í fornum bókmenntum má finna nafnið í Konráðs sögu en kona Konráðs keisara hét Matthildur.MatthildurNafn þetta er þýskt að uppruna og er sett saman af nafnorðinu "maht" sem merkir kraftur, - afl og nafnorðinu "hiltiu" sem merkir orrusta.MatildaErlend mynd nafnsins Matthildur.MaríaNafnið er komið af hinni arameísku mynd „Mariam“, hliðarmynd hebreska nafnsins „Miriam“. Latneska myndin „Maria“ varð til fyrir misskilning þegar nýtt nefnifall var myndað af þolfallsmyndinni „Mariam“. Merking og uppruni nafnsins er óljós en talið er sennilegt að það sé af egypskum toga, líkt og nafn Miriam úr Gamla testamentinu, systur Móse og Arons. Nafnið varð snemma afar vinsælt í hinum kristna heimi enda tengt Maríu, móður Jesú.MathildaNafnið er þýskt að uppruna, sett saman af fornháþýsku orðunum „maht“ sem merkir kraftur, afl - í íslensku „magn“, „megin“ í sömu merkingu - og „hiltiu“ sem merkir orrusta, í íslensku „hildur“. Í miðlágþýsku var nafnið „Magtilt“ en í fornháþýsku „Mahthildis“, „Mathilt“ og „Mathilda“. Af þessum nafnmyndum varð til þýska nafnið „Mat(h)ilde“ sem barst snemma til Norðurlanda. Vinsældir nafnsins í Þýskalandi fyrr á öldum má rekja til heilagrar Matthildar á 10. öld, konu Hinriks I., og því bregður einnig fyrir í evrópskum konungaættum. Í fornum bókmenntum má finna nafnið í Konráðs sögu en kona Konráðs keisara hét Matthildur.