Marzibil

Stúlkunafn Samþykkt· 3 atkvæði· 3 bera nafnið

Uppruni nafnsins er óviss en elstu heimildir benda til að það sé erlent að uppruna. Hugsanleg eru tengsl við latneska nafnið „Marcella“ sem myndað er eftir karlmannsnafninu „Marcellus“, en sú nafnmynd er smækkunarheiti af „Marcus“. „Marcèlla“ er algengt nafn á Ítalíu, „Mairsile“ er notað á Írlandi en „Marsaili“ í Skotlandi. Nafnið gæti hafa blandast nafninu „Sibilla“, en svo hét völva þekkt úr grískri goðafræði. Endingin „-bil“ er þekkt úr öðrum nöfnum til forna, t.d. hét móðir riddarans Tristrams „Blensinbil“. „Marsibilla Soldánsdóttir“ er nefnd í Jökuls þætti Búasonar og þrjár konur með þessu nafni koma einnig fyrir í Fornaldarsögum Norðurlanda: „Marsibil“ dóttir Hálfdanar Brönufóstra í Sörla sögu sterka, „Marsibil“ dóttir Margaríuss konungs af Sýríu í Hjálmþés sögu og Ölvis, og „Marsibil“ dóttir Ólafs Englakonungs í Hálfdanar sögu Brönufóstra.

Ábending eða leiðrétting?
Prófa fullt nafn

Úrskurður mannanafnanefndar

Fallbeyging

Sjá fallbeygingu í smáatriðum

Fjöldi með nafn

2

Fyrsta nafn

1

Annað nafn

3

Samtals

Fjöldi einstaklinga óháð kyni

Þróun í gegnum tíðina

Þróun í gegnum ár

FyrstaAnnað
20042025

Gögn: Þjóðskrá

Svipuð nöfn

Önnur stúlkunöfn með svipaðan hljóm, lengd eða vinsældir:

MarsibilUppruni nafnsins er óviss en elstu heimildir benda til að það sé erlent. Hugsanleg eru tengsl við latneska nafnið „Marcella“, sem myndað er af karlmannsnafninu „Marcellus“ (smækkunarheiti af „Marcus“), en það nafn þekkist víða, m.a. sem „Mairsile“ á Írlandi og „Marsaili“ í Skotlandi. Nafnið gæti einnig hafa blandast nafninu „Sibilla“, sem var völva þekkt úr grískri goðafræði. Endingin „-bil“ þekkist úr öðrum fornum nöfnum, t.d. „Blensinbil“, nafni móður riddarans Tristrams. Nafnið kemur fyrir í fornaldarsögum, m.a. sem nafn dætra konunga í Sörla sögu sterka, Hjálmþés sögu og Ölvis og Hálfdanar sögu Brönufóstra.MarísólNafnið er spænskt að uppruna, sett saman af „Maria“ og „Sol“. Síðari liðurinn er spænska orðið „sol“ sem samsvarar íslenska orðinu „sól“.MargaretNafnið barst upphaflega til Evrópu frá Grikklandi. Gríska myndin er „Margarītēs“, mynduð af nafnorðinu „margaron“ sem merkir „perla“, en það orð er aftur tökuorð í grísku úr persnesku. Úr grísku er nafnið tekið upp í latínu, „Margarīta“, og þaðan í fornfrönsku, „Marguerite“, og barst svo þaðan til enskumælandi landa. Það var einnig mjög vel þekkt í Þýskalandi á miðöldum og var meðal algengustu kvenmannsnafna á miðöldum, algengt í evrópsku konungaættunum. Þekktasti dýrlingur með þessu nafni var heilög Margrét frá Antíokkíu sem dó píslarvættisdauða snemma á 4. öld. Margrét Sæmundardóttir, kona Kolbeins kaldaljóss, er nefnd í Flóamanna sögu og nokkrar konur með nafninu koma fyrir í Sturlungu.MarlenaNafnið er erlent að uppruna. Í þýsku er það talið samandregin mynd úr nöfnunum „María“ og „Lena“.MaríaNafnið er komið af hinni arameísku mynd „Mariam“, hliðarmynd hebreska nafnsins „Miriam“. Latneska myndin „Maria“ varð til fyrir misskilning þegar nýtt nefnifall var myndað af þolfallsmyndinni „Mariam“. Merking og uppruni nafnsins er óljós en talið er sennilegt að það sé af egypskum toga, líkt og nafn Miriam úr Gamla testamentinu, systur Móse og Arons. Nafnið varð snemma afar vinsælt í hinum kristna heimi enda tengt Maríu, móður Jesú.MaríelNafnið er hollensk mynd af „Mary“, sem er dregið af nafninu „María“.MariaNafnið varð snemma afar vinsælt í hinum kristna heimi þar sem það var tengt Maríu móður Jesú. Latneska myndin „Maria“ varð til fyrir misskilning úr eldri gerð „Mariam“. Þolfall eintölu kvenkynsorða í latínu endaði á „-am“ og því var myndað nýtt nefnifall „Maria“. „Mariam“ er hins vegar arameísk hliðarmynd við hebreska nafnið „Miriam“. Merking nafnsins og uppruni er óljós. „Miriam“ Gamla testamentisins var systir Móse og Arons og eru nöfn þeirra talin af egypskum toga, svo ekki er ósennilegt að „Miriam“ sé það einnig. Í Heimskringlu eru nefndar þrjár Maríur, meðal annars dóttir Eysteins konungs Magnússonar.MargrétNafnið barst upphaflega til Evrópu frá Grikklandi. Gríska myndin er „Margarītēs“, mynduð af nafnorðinu „margaron“ sem merkir „perla“, en það orð er sjálft tökuorð í grísku úr persnesku. Úr grísku barst nafnið í latínu sem „Margarīta“ og þaðan í fornfrönsku sem „Marguerite“, en úr frönsku barst það síðan til enskumælandi landa. Það var einnig vel þekkt í Þýskalandi á miðöldum og var meðal algengustu kvenmannsnafna þar og í evrópskum konungaættum. Þekktasti dýrlingur með þessu nafni var heilög Margrét frá Antíokkíu sem dó píslarvættisdauða snemma á 4. öld.
Auglýsing

Þetta pláss er laust. Náðu til foreldra og verðandi foreldra á Íslandi með markvissri auglýsingu hér.

Hafðu samband um auglýsingapláss →

Finndu fleiri nöfn

Skoðaðu þúsundir íslenskra mannanafna með leit og síum.