Benjamin

Nafnið er komið úr Gamla testamentinu. „Benjamín“ var yngstur tólf sona Jakobs og einn af forfeðrum ættkvísla Ísraels. Rakel móðir hans dó við fæðingu hans og nefndi hann á dánarstundinni „Benoni“, „minn hryggðarsonur“, en faðirinn vildi ekki að hann bæri slíkt álaganafn og nefndi hann þess í stað „Benyamin“ samkvæmt Fyrstu Mósebók. Það merkir annaðhvort „gæfusonur“ eða líklegar „sonurinn úr suðri, þ.e. sonur hamingjulandsins“, þar sem hebreska orðið „yamin“ getur merkt „suður“ og Benjamín var eina barn Jakobs sem fæddist í Kanaan en ekki í Mesópótamíu. Önnur skýring telur nafnið dregið af merkingu orðsins „yamin“ sem „ár“ eða „árafjöldi“ og að það merki „sonur elli minnar“, með vísan til þess að hann var yngstur sona Jakobs, en sú skýring er ekki talin sennileg. Á miðöldum var nafnið oft gefið sonum mæðra sem dóu af barnsförum.