Ván
Stúlkunafn Samþykkt· 1 atkvæði
Ván er íslenskt kvenmannsnafn sem merkir „von, vænting“ (af norræna orðinu ván). Í goðafræði er Ván jafnframt á sem rann úr gini Fenrisúlfs.
Ábending eða leiðrétting?Úrskurður mannanafnanefndar
Fjöldi með nafn
0
Fyrsta nafn
0
Annað nafn
0
Samtals
Fjöldi einstaklinga óháð kyni
Svipuð nöfn
Önnur stúlkunöfn með svipaðan hljóm, lengd eða vinsældir:
VárVár var hjúskapargyðja til forna og er nefnd í Þrymskviðu. Orðið er talið forngermanskt að uppruna og merkja „sáttmáli, tryggð, hollusta“. Nafnið er algengt í Færeyjum.VonNafn þetta er líklegast dregið af nafnorðinu "von".RánNafn þetta hefur verið tengt nafnorðinu "ræna" sem merkir skynsemi, - meðvitund. Sumir telja að nafnið sé hingað komið úr norrænni goðafræði og þá frá sjávargyðjunni Rán sem safnaði saman þeim sem höfðu drukknað.LánUppruni og merking kvenkynsorðsins „Lán“ er óljós. Ekki er um sama orð að ræða og hvorugkynsorðið „lán“, sem merkir hamingja, happ, gæfa; það að lána.FránUppruni er óviss en nafnið er ef til vill skylt lýsingarorðinu „fránn“ sem merkir leiftrandi, hvass; hugdjarfur.VífNafnorðið „víf“ (hvk) merkir „kona, eiginkona“ og er sama orð og í ensku „wife“ og þýsku „Weib“.VökAð baki liggur nafnorðið „vök“ sem merkir gat í ís eða rof í skýjaþykkni.AnnAnne er afbrigði af nafninu Anna, sem talið er hebreskt að uppruna, „Channa“, og merkja „náð“. Nafnið hefur verið notað víða um Evrópu frá miðöldum, meðal annars í Danmörku frá 12. öld, Svíþjóð frá 13. öld og Noregi frá 14. öld. Vinsældir þess jukust eftir að kirkjuþing í Kaupmannahöfn 1425 viðurkenndi heilaga Önnu sem dýrling, en margir hafa talið að móðir Maríu meyjar hafi borið það nafn, þótt það standi ekki í Biblíunni.
Auglýsing
Þetta pláss er laust. Náðu til foreldra og verðandi foreldra á Íslandi með markvissri auglýsingu hér.
Hafðu samband um auglýsingapláss →