Marlín
Stúlkunafn Samþykkt· 2 atkvæði· 7 bera nafnið
Uppruni nafnsins er óviss. Það gæti verið samsett af forliðnum „Mar-“ og viðliðnum „-lín“, en sennilegra þykir að það sé lagað eftir erlendu nöfnunum „Marleen“ eða „Marlene“, sem tengjast nafninu „Marlena“.
Ábending eða leiðrétting?Uppáhaldsnöfn vistast í vafranum þínum — enginn aðgangur nauðsynlegur.
Auglýsing
Úrskurður mannanafnanefndar
engin dagsetning
Fallbeyging
Fjöldi með nafn
3
Fyrsta nafn
4
Annað nafn
7
Samtals
Fjöldi einstaklinga óháð kyni. Hve margir heita öðrum nöfnum?
Svipuð nöfn
Önnur stúlkunöfn með svipaðan hljóm, lengd eða vinsældir:
MarínSama/svipað og Maren.MalínNafn þetta er hliðarmynd nafnsins Magdalena.MarlísNafnið er erlent að uppruna. Í þýsku er „Marlis“, „Marlies“ talið samandregin mynd úr „Maria“ og „Lies“.MarenNafn þetta er stytting danska nafnsins "Mariane" sem merkir af hafi.MarlaNafnið hefur verið talið þýsk stytting á „Marlene“, sem er stytting á „Marlena“. Það er einnig notað í enskumælandi löndum.MarlaugNafn þetta er myndað af forliðnum "Mar" sem merkir sjór, - hestur og viðliðnum "laug" sem merkir tær, - hrein.MargrétNafnið barst upphaflega til Evrópu frá Grikklandi. Gríska myndin er „Margarītēs“, mynduð af nafnorðinu „margaron“ sem merkir „perla“, en það orð er sjálft tökuorð í grísku úr persnesku. Úr grísku barst nafnið í latínu sem „Margarīta“ og þaðan í fornfrönsku sem „Marguerite“, en úr frönsku barst það síðan til enskumælandi landa. Það var einnig vel þekkt í Þýskalandi á miðöldum og var meðal algengustu kvenmannsnafna þar og í evrópskum konungaættum. Þekktasti dýrlingur með þessu nafni var heilög Margrét frá Antíokkíu sem dó píslarvættisdauða snemma á 4. öld.MarselínNafnið er erlent að uppruna og myndað eftir karlmannsheitinu „Marselíus“.