Inganna
Stúlkunafn Samþykkt· 3 atkvæði
Inganna er samsett íslenskt kvenmannsnafn úr Inga (tengt goðinu Yngva-Frey) og Anna (hebreska „náð, miskunn“).
Ábending eða leiðrétting?Uppáhaldsnöfn vistast í vafranum þínum — enginn aðgangur nauðsynlegur.
Auglýsing
Úrskurður mannanafnanefndar
Fjöldi með nafn
1
Fyrsta nafn
0
Annað nafn
1
Samtals
Fjöldi einstaklinga óháð kyni. Hve margir heita öðrum nöfnum?
Svipuð nöfn
Önnur stúlkunöfn með svipaðan hljóm, lengd eða vinsældir:
IngaNafnið er talið fengið að láni úr austurnorrænum málum og barst þaðan til Noregs um 1200 og síðar til ensku- og þýskumælandi landa. Uppruni þess er óviss en „Inga“ er einnig gælumynd nafna sem hefjast á „Ing-“ eða „Ingi-“.IngifinnaNafn þetta er sett saman af forliðnum "Ingi" sem merkir konungur, - konungborinn og viðliðnum "finna" sem merkir kona.IngirúnIngirún er samsett kvenmannsnafn úr „Ingi-“ (tengt goðinu Yngva-Frey) og „rún“ („launhelgi, rún“).IngibjörgNafn þetta er sett saman af forliðnum "Ingi" sem merkir konungur, - konungborinn og viðliðnum "björg" sem merkir hjálp, - að bjarga.InnaNafnið er ungt hérlendis og hugsanlega erlent að uppruna. Það þekkist í þýskumælandi löndum sem tökunafn úr frísnesku en einnig sem rússnesk stytting á ýmsum nöfnum. Í einhverjum tilvikum getur nafnið líka verið íslenskt gælunafn.IndíanaLíklegast er talið að nafn þetta sé fengið af fylkisnafninu "Indiana" í Bandaríkjunum.IngileifNafn þetta er sett saman af forliðnum "Ingi" sem merkir konungur, - konungborinn og viðliðnum "leif" sem merkir arfur.IngveldurNafnið kemur fyrir í Íslendinga sögum, ritað „Yngvildur“, og „Yngveldur“ kemur fyrir í fornbréfum frá 15. öld. Það er sett saman af forliðnum „Ing-“, „Ingi-“ og viðliðnum „-hildur“, sbr. „Hildur“. Í samsetningunni fellur h-ið brott í innstöðu: „*Yngv-hildur“ > „Yngvildur“ > „Yngveldur“. Í Noregi er „Ingvild“ hliðarmynd af „Yngvild“.