Flóvent
Drengjanafn Samþykkt· 2 atkvæði· 21 ber nafnið
Flóvent er íslensk mynd af franska nafninu Flouvat og barst hingað með miðaldariddarasögunni Flóvents sögu. Uppruni er óviss, hugsanlega tengdur latneska nafninu Flavius.
Ábending eða leiðrétting?Uppáhaldsnöfn vistast í vafranum þínum — enginn aðgangur nauðsynlegur.
Auglýsing
Úrskurður mannanafnanefndar
engin dagsetning
Fallbeyging
Fjöldi með nafn
4
Fyrsta nafn
17
Annað nafn
21
Samtals
Fjöldi einstaklinga óháð kyni. Hve margir heita öðrum nöfnum?
Svipuð nöfn
Önnur drengjanöfn með svipaðan hljóm, lengd eða vinsældir:
FlórentNafnið er upphaflega franskt, hliðarmynd af „florentius“, sbr. „Flórentínus“. Úr frönsku hefur það borist inn í þýsku.FlókiFlækja, - benda, - allt í hnút.VincentVincent Eyjólfsson er nefndur í Sturlungu. Vincentius kemur fyrir í dönskum heimildum frá 12. öld og þekkist einnig í fornsænsku ásamt styttri myndinni Vinze. Yngri er myndin Vincentz en frá 15. öld hefur Vincent verið notað bæði í Danmörku og Svíþjóð. Vincent er einnig gamalt á Englandi og talið fornfrönsk mynd af latneska nafninu Vincēns, í eignarfalli Vincēntis, skylt sögninni „vincēre“ sem merkir „sigra“. Vinsældir sínar sótti nafnið snemma á miðöldum til dýrlingsins Vincens frá Saragossa sem dó píslarvættisdauða, en síðar höfðu átrúnaður á franska dýrlinginn Vincens frá Lérin og heilagan Vincent frá Paul talsverð áhrif á útbreiðslu nafnsins.FlosiNafn þetta er líklega tekið af nafnorðinu "flosi" sem merkir galgopi, - kvennabósi.FlemmingUngt tökunafn hérlendis sem líklega hefur borist frá Danmörku, en til Norðurlanda barst það upphaflega frá Hollandi eða Belgíu. „Flemming“ þekktist sem viðurnefni í Noregi á síðmiðöldum en hefur verið notað sem eiginnafn frá 19. öld, og í Danmörku þekkist það frá 13. öld, upphaflega sem viðurnefni. Orðin „Vlaminc“ og „Vleminc“ merkja „maður frá Flandern, Flandrari, Flæmingi“.BerentStytting á nafninu Bernharður.FriðbertNafn þetta er myndað af forliðnum "Frið" sem merkir friður, - ró, - næði og viðliðnum "bert" sem merkir bjartur, - skínandi.ArentArent er lágþýsk mynd af nafninu „Arnold“ og var algengt í Norður-Þýskalandi og Hollandi. Þaðan barst það til Norðurlanda og þekkist í Danmörku, Noregi og Svíþjóð frá 14. öld, ritað „Arent“ eða „Arnt“.