Eleanor
Stúlkunafn· 4 atkvæði· 8 bera nafnið
Eleanor er komið af fornfrönsku myndinni af okkitanska nafninu Aliénor. Uppruni þess er óviss; það er stundum skýrt sem „hin önnur Aenor“.
Ábending eða leiðrétting?Úrskurður mannanafnanefndar
Fjöldi með nafn
4
Fyrsta nafn
4
Annað nafn
8
Samtals
Fjöldi einstaklinga óháð kyni
Svipuð nöfn
Önnur stúlkunöfn með svipaðan hljóm, lengd eða vinsældir:
EleanaNafnið er skylt hebresku nöfnunum „Eliana“ og „Ilana“ í merkingunni „Guð hefur svarað“.ElenóraUpruni þessa nafns er óviss. Ýmist er talið að það tengist arabíska orðinu "ellinor" sem merkir guð er mitt ljós, eða þá að það tengist nafninu Helena sem merkir hin bjarta.ElenoraSama/svipað og Elenóra.EleaNafnið er upphaflega stytting á nafninu „Eleanora“, sem er skylt nafninu „Elenóra“.ElektraNafnið er komið úr grískri goðafræði en Elektra var dóttir Agamemnons og Klýtemnestru. Elektra er annaðhvort leitt af gríska orðinu „élektron“ sem merkir „raf“ eða „élektor“ sem merkir „glansandi“. Nafnið er vel þekkt í ensku- og þýskumælandi löndum.ElísabetNafn þetta er leitt af hebreska orðinu "elisheba" sem merkir Guð er fullkominn, - Guð hefur svarið.ElenaSama/svipað og Helena.EleonoraUppruni nafnsins er óviss. Sumir giska á arabískan uppruna og að nafnið hafi borist með márum til Spánar og þaðan til Frakklands, en það eigi rætur að rekja til arabísks orðs, „ellinor“, sem merkir „Guð er ljós mitt“. Aðrir telja að nafnið sé portúgalskt, grískt eða keltneskt. Til Englands er nafnið talið komið úr fornfrönsku, „Alienor“, á 12. öld með konu Hinriks II., en franska myndin nú er „Eléonore“. Þjóðverjar tóku upp nafnið frá Englendingum á 18. öld, einkum í myndinni „Leonore“. Nafnið þekkist í Danmörku frá 13. öld og í Svíþjóð frá 17. öld en í Noregi er algengari mynd þess „Ellinor“.
Auglýsing
Þetta pláss er laust. Náðu til foreldra og verðandi foreldra á Íslandi með markvissri auglýsingu hér.
Hafðu samband um auglýsingapláss →