Elenóra
Stúlkunafn Samþykkt· 4 atkvæði· 17 bera nafnið
Upruni þessa nafns er óviss. Ýmist er talið að það tengist arabíska orðinu "ellinor" sem merkir guð er mitt ljós, eða þá að það tengist nafninu Helena sem merkir hin bjarta.
Ábending eða leiðrétting?Uppáhaldsnöfn vistast í vafranum þínum — enginn aðgangur nauðsynlegur.
Auglýsing
Úrskurður mannanafnanefndar
Fallbeyging
Fjöldi með nafn
14
Fyrsta nafn
6
Annað nafn
20
Samtals
Fjöldi einstaklinga óháð kyni. Hve margir heita öðrum nöfnum?
Svipuð nöfn
Önnur stúlkunöfn með svipaðan hljóm, lengd eða vinsældir:
ElenoraSama/svipað og Elenóra.ElinóraSama/svipað og Elenóra.ElenaSama/svipað og Helena.ElínóraSama/svipað og Elenóra.ElektraNafnið er komið úr grískri goðafræði en Elektra var dóttir Agamemnons og Klýtemnestru. Elektra er annaðhvort leitt af gríska orðinu „élektron“ sem merkir „raf“ eða „élektor“ sem merkir „glansandi“. Nafnið er vel þekkt í ensku- og þýskumælandi löndum.EleonoraUppruni nafnsins er óviss. Sumir giska á arabískan uppruna og að nafnið hafi borist með márum til Spánar og þaðan til Frakklands, en það eigi rætur að rekja til arabísks orðs, „ellinor“, sem merkir „Guð er ljós mitt“. Aðrir telja að nafnið sé portúgalskt, grískt eða keltneskt. Til Englands er nafnið talið komið úr fornfrönsku, „Alienor“, á 12. öld með konu Hinriks II., en franska myndin nú er „Eléonore“. Þjóðverjar tóku upp nafnið frá Englendingum á 18. öld, einkum í myndinni „Leonore“. Nafnið þekkist í Danmörku frá 13. öld og í Svíþjóð frá 17. öld en í Noregi er algengari mynd þess „Ellinor“.ElínoraUppruni nafnsins er óviss. Sumir giska á arabískan uppruna og að nafnið hafi borist með márum til Spánar og þaðan til Frakklands, en það eigi rætur að rekja til arabísks orðs, „ellinor“, sem merkir „Guð er ljós mitt“. Aðrir telja að nafnið sé portúgalskt, grískt eða keltneskt. Til Englands er nafnið talið komið úr fornfrönsku, „Alienor“, á 12. öld með konu Hinriks II., en franska myndin nú er „Eléonore“. Þjóðverjar tóku upp nafnið frá Englendingum á 18. öld, einkum í myndinni „Leonore“. Nafnið þekkist í Danmörku frá 13. öld og í Svíþjóð frá 17. öld en í Noregi er algengari mynd þess „Ellinor“.EleanaNafnið er skylt hebresku nöfnunum „Eliana“ og „Ilana“ í merkingunni „Guð hefur svarað“.