Anný
Stúlkunafn Samþykkt· 2 atkvæði· 51 ber nafnið
Nafnið er enskt að uppruna, myndað af „Anne“ með smækkunarendingunni „-y“, og er notað á Norðurlöndum í myndunum „Annie“ og „Anny“. Það er einnig sett saman af „Anna“ og viðskeytinu „-ý“.
Ábending eða leiðrétting?Uppáhaldsnöfn vistast í vafranum þínum — enginn aðgangur nauðsynlegur.
Auglýsing
Úrskurður mannanafnanefndar
engin dagsetning
Fallbeyging
Fjöldi með nafn
41
Fyrsta nafn
11
Annað nafn
52
Samtals
Fjöldi einstaklinga óháð kyni. Hve margir heita öðrum nöfnum?
Svipuð nöfn
Önnur stúlkunöfn með svipaðan hljóm, lengd eða vinsældir:
AnnaNafn þetta kemur frá hebreska orðinu Channa sem merkir náð.AnneAnne er afbrigði af nafninu Anna, sem talið er hebreskt að uppruna, „Channa“, og merkja „náð“. Nafnið hefur verið notað víða um Evrópu frá miðöldum, meðal annars í Danmörku frá 12. öld, Svíþjóð frá 13. öld og Noregi frá 14. öld. Vinsældir þess jukust eftir að kirkjuþing í Kaupmannahöfn 1425 viðurkenndi heilaga Önnu sem dýrling, en margir hafa talið að móðir Maríu meyjar hafi borið það nafn, þótt það standi ekki í Biblíunni.AnneyNafn þetta er samsett úr forliðnum "Anna" sem merkir náð og viðliðnum "ey".AnnAnne er afbrigði af nafninu Anna, sem talið er hebreskt að uppruna, „Channa“, og merkja „náð“. Nafnið hefur verið notað víða um Evrópu frá miðöldum, meðal annars í Danmörku frá 12. öld, Svíþjóð frá 13. öld og Noregi frá 14. öld. Vinsældir þess jukust eftir að kirkjuþing í Kaupmannahöfn 1425 viðurkenndi heilaga Önnu sem dýrling, en margir hafa talið að móðir Maríu meyjar hafi borið það nafn, þótt það standi ekki í Biblíunni.AnjaNafn þetta er rússnesk smækkunarmynd nafnsins "Anna" sem merkir náð.JennýNafn þetta er enskt að uppruna og er gælumynd af nöfnunum "Jane, Jean".FannýNafn þetta er samsett af forliðnum "Fann" sem merkir snjór og viðskeytinu "ý".AnnikaNafnið á rætur að rekja til Norður-Þýskalands og Hollands, þar sem það þekkist sem „Anneke“ og er leitt af nafninu „Anna“ með viðskeyti. Endingin „-ke“ í lágþýsku samsvarar endingunni „-chen“ í háþýsku og er notuð sem gælu- og smækkunarending; háþýska myndin er „Ännchen“, þ.e. „Anna litla“. Úr þýsku barst nafnið til Danmerkur á 15. öld sem „Annike“ og til Svíþjóðar á 16. öld sem „Annika“. Nafnið „Anniken“ þekkist í Noregi frá 17. öld.