Raða eftir
Vitja er íslenskt nafn af sögninni „að vitja“ sem merkir „að heimsækja“ eða „að leita einhvers uppi“.
Ván er íslenskt kvenmannsnafn sem merkir „von, vænting“ (af norræna orðinu ván). Í goðafræði er Ván jafnframt á sem rann úr gini Fenrisúlfs.
Nafnið er sett saman af árstíðarheitinu „vor“ og nafnorðinu „sól“.
Nafnið er talin latnesk ummyndun á nafninu „Berenice“ úr eldra „Berenike“ sem mun vera makedónsk mynd gríska nafnsins „Pherenike“, „sá sem stuðlar að sigri“. Ástæðan til þess að „Berenice“ varð „Veronica“ er að nafnið blandaðist latneska orðasambandinu „vere icon“, „sönn ímynd“. Átrúnaður á heilaga Veróniku frá Jerúsalem á miðöldum varð til þess að nafnið var tekið upp víða. Hún var sögð ein af fylgjendum Jesú og á að hafa strokið andlit hans með svitadúk sínum á leið til krossfestingarinnar, en þá sást andlitsmynd Jesú í dúknum.
Upphaflega slavneskt karlmannsnafn sem merkir „Guð er máttugur, náðugur“.
Nafnið er dregið af nafnorðinu „værð“ sem merkir kyrrð, ró, hvíld.
Nafnið er erlent, enskt eða franskt. Enska nafnið „Valerie“ er fengið að láni úr frönsku „Valère“ sem aftur er myndað af latneska nafninu „Valēria“. Að baki liggur ættarnafnið „Valērius“ af sögninni „valēre“ sem merkir að vera sterkur. Nafnið er einnig notað í þýskumælandi löndum, á Spáni sem „Valera“ og á Ítalíu sem „Valèria“.
Vega er blástjarnan í hörpumerkinu. Upprunalega er nafnið spænsk ummyndun á arabíska nafninu „nasr al-wāqi“. Vega hefur verið notað sem eiginnafn í Svíþjóð frá 19. öld en vinsældir þess má rekja til skipsins Vega sem Nordenskiöld sigldi á norðausturleiðina á árunum 1878–1880.
Ef til vill er um upphaflegt gælunafn að ræða eða að nafnið sé sótt til norrænnar goðafræði, af „Vanadís“ sem var annað nafn Freyju.
„Vanadís“ er annað nafn „Freyju“ í norrænni goðafræði en hún var af ætt vana.
Nafnið þekkist vel á Norðurlöndum, í enskumælandi löndum og á Ítalíu. Það á rætur að rekja til latneska orðsins „viola“ sem merkir „fjóla“.
Uppruni nafnsins er óviss, en ef til vill er það sama og „Venetia“ í ensku. Það hefur einnig verið tengt borgarheitinu „Venèzia“, Feneyjar, á Norður-Ítalíu, en „Venèzia“ er jafnframt notað sem kvenmannsnafn þar í landi.
Að baki nafninu liggur að öllum líkindum örnefnið „Viðey“, eyja í Kollafirði.
Nafnið er sett saman af nafnorðinu „vetur“ og viðliðnum „-sól“.
Viktoría var nafn sigurgyðjunnar hjá Rómverjum, leitt af nafnorðinu „victōria“ sem merkir sigur. Nafnið hefur þekkst lengi víða um Evrópu, á Ítalíu sem „Vittoria“ og í Frakklandi sem „Victoire“. Það var lítið notað á Englandi fyrr en á 19. öld þegar Viktoría drottning komst til valda, en móðir hennar, Mary Louise Victoria, var þýsk. Nafnberum fjölgaði einnig á dögum Viktoríu og átti skáldsagan „Victoria“ eftir Knut Hamsun, sem kom út 1898, mikinn þátt í vinsældum nafnsins. Hún var þýdd á íslensku af Jóni Sigurðssyni frá Kaldaðarnesi og gefin út 1912 og hefur ugglaust haft áhrif á nafngiftir hér á landi.
Að baki liggur nafnorðið „vök“ sem merkir gat í ís eða rof í skýjaþykkni.
Nafnið er upphaflega fornfrönsk mynd latneska nafnsins „Viviãnus“ sem leitt er af lýsingarorðinu „vivus“ sem merkir lifandi.
Nafnið er dregið af nafnorðinu „valkyrja“. Um valkyrjur segir í Snorra-Eddu: „Þær sendir Óðinn til hverrar orrustu. Þær kjósa feigð á menn og ráða sigri.“
Nafn þetta er sett saman af karlmannsnafninu Vigfús og viðskeytinu "lín".
Nafnið er annaðhvort lagað að gælumyndinni „Varði“, sem karlar eru gjarnan nefndir sem bera nafn er endar á „-varður“, eða nafnorðinu „varða“ sem merkir „stein- eða moldarhraukur, hlaðinn til vegvísunar“.
Að öllum líkindum upphaflegt gælunafn en óvíst er hvað hér liggur að baki. Nafnið „Venny“, einnig ritað „Wenny“, er algengt í Noregi og er þar stytting á nafninu „Vendela/Wendela“ sem ekki er notað hérlendis.
Nafnið kemur fyrir í Landnámu, Sturlungu og víðar í Íslendinga sögum. Nafnmyndin „Valgerða“ getur annaðhvort verið stytting á „Valgerður“ eða löguð að karlmannsnafninu „Valgarður“. Nafnið „Valgerður“ er sett saman af forliðnum „Val-“ og viðliðnum „-gerður“.
Nafnið er sótt í söguna „Ísfólkið“ eftir Margit Sandemo, þar sem það birtist sem „Villemo“ á norsku. Á íslensku gæti það verið myndað af lýsingarorðinu „villur“ sem merkir „villtur, sem hefur villst“ og viðliðnum „-mey“.
Nafnið er sett saman af nafnorðinu „von“ og viðliðnum „-ey“.
Uppruni nafnsins er óviss en hugsanlega er um upphaflegt gælunafn að ræða.
Nafnið er myndað af karlmannsheitinu „Vagn“ með viðliðnum „-fríður“, sbr. nafnið „Fríður“.
Viktoría var nafn sigurgyðjunnar hjá Rómverjum, leitt af nafnorðinu „victōria“ sem merkir sigur. Nafnið hefur þekkst lengi víða um Evrópu, á Ítalíu sem „Vittoria“ og í Frakklandi sem „Victoire“. Það var lítið notað á Englandi fyrr en á 19. öld þegar Viktoría drottning komst til valda, en móðir hennar, Mary Louise Victoria, var þýsk. Nafnberum fjölgaði einnig á dögum Viktoríu og átti skáldsagan „Victoria“ eftir Knut Hamsun, sem kom út 1898, mikinn þátt í vinsældum nafnsins. Hún var þýdd á íslensku af Jóni Sigurðssyni frá Kaldaðarnesi og gefin út 1912 og hefur ugglaust haft áhrif á nafngiftir hér á landi.
Uppruni nafnsins er óviss en hugsanlega er það sett saman af nafni sem hefst á forliðnum „Vig-“, t.d. „Vigfús“, „Vigdís“, eða „Víg-“, og viðliðnum „-ný“, eða nafnið er myndað af karlmannsnafninu „Vignir“ með viðliðnum „-ý“.
Nafnið þekkist vel á Norðurlöndum, í enskumælandi löndum og á Ítalíu. Það á rætur að rekja til latneska orðsins „viola“ sem merkir „fjóla“.
Nafnið er annaðhvort dregið af viðliðnum „-veig“ eða af nafnorðinu „veig“ sem merkir „drykkur“.
Nafnið er sett saman af nafnorðinu „vetur“ og viðliðnum „-rós“, sem er skyldur nafninu „Rós“.
Nafnið þekkist í Danmörku frá 14. öld, í Svíþjóð frá miðri 17. öld og hefur einnig verið notað í Noregi. Það er upphaflega austur- og norðurfrísneskt stuttnefni „Wibke“, „Wibeke“ af nöfnum sem hefjast á „Wig-“, sbr. „Víg-“, en „-ke“ er smækkunarending.
Vár var hjúskapargyðja til forna og er nefnd í Þrymskviðu. Orðið er talið forngermanskt að uppruna og merkja „sáttmáli, tryggð, hollusta“. Nafnið er algengt í Færeyjum.
Nafnið þekkist í Danmörku frá 14. öld, í Svíþjóð frá miðri 17. öld og hefur einnig verið notað í Noregi. Það er upphaflega austur- og norðurfrísneskt stuttnefni „Wibke“, „Wibeke“ af nöfnum sem hefjast á „Wig-“, sbr. „Víg-“, en „-ke“ er smækkunarending.
Uppruni nafnsins er óviss en hugsanlega er um gælunafn að ræða.
Nafnið er sett saman af forliðnum „Víg-“ og viðliðnum „-gunnur“.
Nafn þetta er líklegast dregið af nafnorðinu "von".
Nafn þetta er samsett úr árstíðaheitinu "Vor" og viðliðnum "dís" sem merkir heilladís. Vordís er því heilladís vorsins.
Nafnið er erlent að uppruna. Í ensku er notuð myndin „Violet“, í frönsku „Violetta“, leidd af fornfranska jurtarheitinu „violette“ sem aftur er fengið að láni úr síðlatínu „violetta“, smækkunarmynd af „viōla“. Íslenska jurtarheitið er „fjóla“.
Nafnið er sett saman af forliðnum „Víg-“ og nafnorðinu „dögg“ sem merkir „náttfall“.
Nafnorðið „víf“ (hvk) merkir „kona, eiginkona“ og er sama orð og í ensku „wife“ og þýsku „Weib“.
Nafnið þekkist í Danmörku frá 14. öld, í Svíþjóð frá miðri 17. öld og hefur einnig verið notað í Noregi. Það er upphaflega austur- og norðurfrísneskt stuttnefni „Wibke“, „Wibeke“ af nöfnum sem hefjast á „Wig-“, sbr. „Víg-“, en „-ke“ er smækkunarending.
Nafn þetta er líklega komið af latneska orðinu "virgo" sem merkir meyja.
Uppruni nafnsins er óviss en hugsanlega er um gælunafn að ræða. Enska nafnið „Winnie“ er til dæmis stytting á „Winifred“.
Nafn þetta er líklega sett saman af nafnorðinu "vinur" og viðliðnum "björg" sem merkir hjálp.
Nafn þetta er myndað af forliðnum "Vil" sem merkir vilji og viðliðnum "ný" sem merkir ung, - ný.
Nafnið er erlent að uppruna, talið þýskt, og er stytting á nafninu „Wilhelma“.
Nafn þetta er myndað af forliðnum "Vil" sem merkir vilji og viðliðnum "gerður" sem merkir vernd.
Nafn þetta er myndað af forliðnum "Vil" sem merkir vilji og viðliðnum "fríður" sem merkir falleg, - ást.
Nafn þetta er myndað af forliðnum "Vil" sem merkir vilji og viðliðnum "dís" sem merkir heilladís.
Nafn þetta er þýskt að uppruna og er myndað af forliðnum "Wil" sem merkir vilji og viðliðnum "burg" sem merkir vörn, - kastali. Vilborg er hin hjálpfúsa.
Nafn þetta er komið úr latínu og er leitt af orðinu "victoria" sem merkir sigur. Viktoría er því hin sigursæla.
Nafn þetta er myndað af forliðnum "Víg" sem merkir bardagi, - orrusta og viðliðnum "dís" sem merkir heilladís.
Nafnið er sennilega dregið af trjáheitinu „viðja“ sem er nýyrði um víðitegund. Í eldra máli merkti „viðja“ „víðigrein, víðitág; flækjukjarr“.
Nafn þetta er myndað af forliðnum "Vé" sem merkir helgidómur og viðliðnum "ný" sem merkir ný, - ung.
Nafn þetta er myndað af forliðnum "Vé" sem merkir helgidómur og viðliðnum "laug" sem merkir tær, - hrein.
Nafn þetta er myndað af forliðnum "Vé" sem merkir helgidómur og viðliðnum "gerður" sem merkir vernd.
Þetta pláss er laust. Náðu til foreldra og verðandi foreldra á Íslandi með markvissri auglýsingu hér.
Hafðu samband um auglýsingapláss →