Raða eftir
Rick er enskt gælunafn af nafninu Richard, sem er af germönsku „rík“ („valdhafi“) og „hard“ („harður, djarfur“), og merkir „djarfur stjórnandi“.
Nafnið er myndað af kvenmannsnafninu „Rán“ og viðskeytinu „-ar“.
Reinholdt er af þýskum uppruna, afbrigði af Reinhold, samsett úr germönsku liðunum regin „ráð, ákvörðun“ og wald „vald, máttur“.
Reymar er af germönskum uppruna, hliðarmynd af Reinmar (Reginmar), samsett úr ragin „ráð, ákvörðun goðanna“ og -mar „frægur“.
Nafnið er kennt við Reykjahlíð í Mývatnssveit og tengist Reykjalínsætt, íslenskri ætt sem kennd er við þann bæ. Nafnið kom fyrst fram sem ættarnafn en hefur síðar verið notað sem millinafn.
Nafnið er breskt að uppruna og talið eiga rætur til fornensku „ree“ sem merkir straumur. Nafnið er einnig stytting á „Raymond“ sem merkir viturleg vernd.
Nafnið er í raun ritháttarafbrigði karlmannsnafnsins „Reginn“, sem kemur fyrir sem dvergsheiti og ef til vill Óðinsheiti að fornu. Það er skylt nafnorðinu „regin“ 'goð, goðmögn, æsir', sbr. gotnesku „ragin“ 'ráð, ákvörðun', og merkir eiginlega 'ráð, áætlun' og einnig 'ráðandi, ákvarðandi goðmögn'. Nafnið þekkist í Danmörku frá 13. öld en barst til Svíþjóðar ekki fyrr en á 19. öld.
Nafnið er sett saman af forliðnum „Rós-“ og viðliðnum „-mar“.
Uppruni nafnsins er óviss. Talið er mögulegt að um sama nafn sé að ræða og norska nafnið „Roe“, og að það sé skylt nafninu „Hrói“.
Merking og uppruni óljós. Hugsanlega liggur enska orðið „river“, sem merkir á eða fljót, að baki.
Nafnið er af egypskum uppruna (einnig ritað „Ramesses“). Það báru allmargir konungar Egyptalands til forna, en einna þekktastur þeirra var Ramses II, Ramses mikli, sem varð faraó eftir föður sinn árið 1279 f. Kr.
Talið spænskt að uppruna í merkingunni „konungur“. Önnur skýring er að nafnið sé hliðarmynd við „Ray“, sem aftur er stuttmynd af „Raymond“. Það er rakið til fornháþýska nafnsins „Ragin-mund“ sem er sett saman af „ráð“ og „verndari“.
Nafn þetta er komið úr þýsku og er sett saman af orðinu "regin" sem merkir ráð, - ákvörðun og lýsingarorðinu "hart" sem merkir harður.
Líklega er um upprunalegt gælunafn að ræða, til dæmis þeirra sem heita „Rögnvaldur“.
Nafnið er indverskt að uppruna og merkir „guðum líkur“.
Nafnið er dregið af lýsingarorðinu „röskur“ sem merkir vaskur, fljótur.
Roar er norsk mynd af forn norræna nafninu Hróarr, sem hefur að fyrri lið „hróðr“ („frægð, orðstír“). Nafnið er jafnan þýtt „hinn frægi“.
Ýmsar erlendar myndir hafa tíðkast af þessu nafni hérlendis, teknar upp að erlendri fyrirmynd. Nafnið „Reinhard“ þekkist í Danmörku frá 13. öld en í Svíþjóð og Noregi frá 17. öld; ensk mynd þess er „Reynard“. Að baki liggur þýska nafnið „Reinhard“, komið úr fornháþýsku „Raginhart“, samsett af „rat“, „ragin“, „regin“ sem merkir ráð, ákvörðun (sbr. „Ragn“-) og lýsingarorðinu „hart“ sem merkir harður.
Nafnið kemur fyrir í nokkrum fornsögum, svo sem Þorskfirðinga sögu, Hálfdanar sögu Eysteinssonar og Bárðar sögu Snæfellsáss. „Raknar“ er einnig finnsk mynd nafnsins „Ragnar“.
Nafnið er pólsk stytting á „Remigiusz“, sem þekkist einnig í Þýskalandi og Englandi sem „Remigius“. Það á uppruna í latínu „remēx“ sem merkir „ræðari“. Vinsældir þess á miðöldum eru raktar til heilags Remigiusar frá Reims.
Nafnið er líklega dregið af örnefninu „Reykjadalur“. Það er einnig notað sem ættarnafn.
Nafnið er ensk eða skosk hliðarmynd við „Reynold“ og „Reynald“, og svarar til norska nafnsins „Ragnvald“, þýska nafnsins „Reinhold“ og íslenska nafnsins „Rögnvaldur“.
Fimm karlar eru nefndir með þessu nafni í Landnámu og það kemur einnig fyrir í nokkrum fornsögum. Að baki nafninu liggur dýrsheitið „refur“.
Nafn þetta er komið úr þýsku og er sett saman af orðinu "regin" sem merkir ráð, - ákvörðun og viðliðnum "wald" sem merkir ræður yfir, - hefur stjórn á.
Rami er arabískt karlmannsnafn sem merkir „bogmaður“ eða „skytta“. Það er einnig arabíska heitið á stjörnumerkinu Bogmanninum (Sagittarius).
Þetta er kúrdískt karlmannsnafn, „Rūbar“, sem merkir „fljót“.
Nafnið hefur verið notað á Norðurlöndum frá miðöldum, meðal annars sem „Hróðbjartr“, „Róðbertr“ og „Rotbert“. Það er tökunafn úr fornháþýsku „Hruodperht“, „Ruodpert“, „Rodbert“, sett saman af nafnorðinu „hroth“ sem merkir hróður, frægð, og lýsingarorðinu „beraht“ sem merkir bjartur, skínandi.
Ef til vill er um sama nafn að ræða og í norsku „Rune“ sem talið er stytting á „Runolv“, sbr. „Runólfur“. Nafnið er gamalt í Svíþjóð og þekkist frá 15. öld í Danmörku.
Reese er afbrigði af velska karlmannsnafninu Rhys, sem er af fornvelskum uppruna og merkir „ákafi“ eða „eldmóður“.
Nafnið er sennilega þýskt að uppruna, sbr. fornháþýsku „Ricohard“, „Richart“, nútímaþýsku „Richard“, sem sett er saman af lýsingarorðunum „rihhi“ sem merkir voldugur, ríkur, í íslensku „ríkur“, og „harti“ sem merkir harður, sterkur, í íslensku „harður“. Nafnið barst til Norðurlanda frá Þýskalandi og til Englands með Normönnum á 11. öld, en þar var það m.a. borið af þremur konungum, þekktastur þeirra er sennilega Ríkharður I., oft nefndur „Ríkharður ljónshjarta“, sem ríkti á 12. öld. Vinsældir nafnsins jukust verulega við útkomu bókarinnar Ivanhoe eftir Sir Walter Scott árið 1820, sem segir einmitt frá Ríkharði ljónshjarta. Nafnið Ríkharður kemur einnig fyrir í Heimskringlu sem heiti á Rúðujarli og enskum presti.
Að uppruna er nafnið yfirleitt talið rússneskt, pólskt og tékkneskt, myndað eftir síðlatneska nafninu „Rōmānus“ sem merkir „maður frá Róm, Rómverji“.
Nafnið er ítalskt að uppruna, leitt af síðlatneska nafninu „Rōmaeus“ sem merkir „maður frá Róm, Rómverji“.
Ralph er komið af norræna nafninu Ráðúlfr (Radúlf), myndað af „ráð“ („ráð“) og „úlfr“ („úlfur“), og merkir „ráðúlfur“.
Nafnið er dregið af latneska orðinu „rex“ sem merkir konungur. Það var tekið upp í Bretlandi sem eiginnafn á 19. öld og barst þaðan til annarra Evrópulanda, meðal annars Þýskalands og Noregs.
Nafnið er notað í hinum enskumælandi löndum vestan hafs sem hliðarmynd við „Reo“, sem er aftur hliðarmynd af fornenska nafnorðinu „rea“ er merkir fljót.
Nafn þetta er ungt í íslensku máli, er fyrst vitað til þess að það hafi verið notað á áttunda áratug síðustu aldar. Það er skylt nafnorðinu "rökkur" og sögninni "að rökkva" og gæti því merkt hinn dökkleiti. Nafnið var einnig notað um sjávarguði í fornum kveðskap.
Nafnið er sett saman af forliðnum „Rögn-“, sem er skylt „Ragn-“ og merkir „goðmögn“, og viðliðnum „-var“.
Nafn þetta er samsett af nafnorðinu "rögn" sem merkir goðmögn og viðliðnum "valdur" sem merkir ræður yfir, - hefur stjórn á.
Nafn þetta er fengið af nafnorðinu "röðull" sem merkir sól.
Nafn þetta er þýskt að uppruna, sett saman af nafnorðinu "hroth" sem merkir hróður, - frægð og lýsingarorðinu "rihhi" sem merkir ríkur, - voldugur.
Nafnið er tiltölulega ungt í íslensku en „Runar“ þekkist í Svíþjóð frá síðari hluta 19. aldar og barst til Noregs í upphafi 20. aldar. Það er sett saman af „rún“ sem merkir „töfrastafur, sérstakt rittákn“ en einnig „leyndardómur, trúnaðarkona“ og viðskeytinu „-ar“.
Nafn þetta er fengið úr þýsku þar sem það er stytting á "Rudalf" sem samsett er af nafnorðinu "hroth" sem merkir hróður, - frægð og nafnorðinu "wolf" sem merkir úlfur.
Nafnið er sótt til Biblíunnar og er hebreskt. Jakob og Lea skírðu son sinn þessu nafni samkvæmt Fyrstu Mósebók (29.32) Gamla testamentisins og frá honum voru Rúbenítar komnir. Það er talið merkja „sjá, sonur!“. Nafnið er notað í enskumælandi löndum sem hliðarmynd af „Reuben“.
Nafn þetta er samsett af kvennafninu "Rún" sem merkir leyndardómur, dulin, - vinur í raun og viðliðnum "ólfur" sem merkir úlfur.
Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Rós" sem merkir blómið rós og viðliðnum "mundur" sem merkir vernd, - vörn, - gjöf.
Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Rós" sem merkir blómið rós og viðliðnum "mann" sem merkir maður.
Rosenkrans er sænskt ættarnafn og hefur ef til vill borist hingað frá Svíþjóð. Merkingin er „rósasveigur“ en einnig er orðið notað um talnaband, í þýsku „Rosenkranz“. Nafnið er einnig notað sem ættarnafn hér á landi.
Rósinkar er íslensk mynd skyld nafninu Rósinkrans (Rosenkranz), sem merkir „rósakrans“ — af „rósa“ og „krans“.
Nafnið er stytting á karlmannsnöfnum sem hefjast á „Rós-“, sbr. „Rós“.
Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Rós" sem merkir blómið rós og viðliðnum "berg" sem merkir bjargvættir.
Ungt nafn í íslensku, sennilega fyrst notað á þriðja áratug 20. aldar. Það er sett saman af forliðnum „Rós-“ og viðskeytinu „-ar“.
Nafn þetta líklega myndað af kvennafninu "Rósa" sem merkir rós.
Nafnið er upphaflega þýskt, sbr. fornháþýsku „Hrodland“, „Hruotland“, „Rodland“ og „Roland“, í miðlágþýsku „Rolandus“, sett saman af fornháþýska nafnorðinu „hroth“ „frægð, hróður“ og „lant“, „land“ „land“ eða lýsingarorðinu „nantha“ „hughraustur, djarfur“. Nafnið þekkist á Norðurlöndum frá 14. öld, nú í myndinni „Roland“, og hefur verið notað á Englandi og í Þýskalandi. Vinsældir sínar á nafnið að þakka hetjukvæðinu „Chanson de Roland“ sem sækir efni til Karlamagnúss sögu og frásagnarinnar af Rúnzivalsbardaga. Roland var systursonur Karlamagnúsar keisara. Út af þessu efni voru ortar „Rollantsrímur“ á 16. öld og aðrar á 17. og 18. öld. Til Bretlandseyja barst nafnið með Normönnum á 11. öld. Ítölsk mynd nafnsins er „Orlando“ en frönsk „Roland“.
Nafn þetta er tökunafn úr þýsku þar sem það er sett saman af nafnorðinu "hröth" sem merkir hróður, - frægð og lýsingarorðinu "beraht" sem merkir bjartur, - skínandi.
Þetta pláss er laust. Náðu til foreldra og verðandi foreldra á Íslandi með markvissri auglýsingu hér.
Hafðu samband um auglýsingapláss →