Raða eftir
Iðja er íslenskt kvenmannsnafn af orðinu iðja sem merkir „starf, sýsla, athöfn eða dugnaður við verk“.
Nafnið er breskt að uppruna og sótt til vínviðarplöntu.
Inganna er samsett íslenskt kvenmannsnafn úr Inga (tengt goðinu Yngva-Frey) og Anna (hebreska „náð, miskunn“).
Ingirún er samsett kvenmannsnafn úr „Ingi-“ (tengt goðinu Yngva-Frey) og „rún“ („launhelgi, rún“).
Indika er kvenmannsnafn af sanskrít og latínu Indika sem merkir „indverskur, frá Indlandi“; algengt á Srí Lanka.
Nafnið er myndað af karlmannsnafninu „Ísidór“ með viðskeytinu „-a“.
Þekkt nafn á Norðurlöndum og í Þýskalandi, upphaflega gælunafn kvenna sem heita nafni sem hefst á „Irm-“, t.d. „Irma“ og „Irmgard“.
Þetta er vel þekkt gælunafn kvenna sem heita „Ingunn“.
Nafnið er breskt að uppruna og sótt til vínviðarplöntu.
Uppruni nafnsins er óviss en talið er að það sé ef til vill sett saman úr tveimur nöfnum. „Isadora“ er hliðarmynd nafnsins og var samþykkt á mannanafnaskrá árið 2020.
Ingadóra er samsett kvenmannsnafn úr Inga (tengt Yngva-Frey) og Dóra (af Theodóra „gjöf Guðs“).
Nafnið er erlent og er vel þekkt í Þýskalandi og á Norðurlöndum sem stuttmynd af „Elisabeth“, sbr. „Elísabet“ og „Elsa“.
Nafnið er líklega stytting annaðhvort af „Indía“ eða „Indíana“. Formin „Indi“ og „Indy“ eru notuð í Bandaríkjunum. Nafnið á rætur að rekja til hindí og merkir „hin indverska“.
Nafnið er þýskt að uppruna og er upprunalega gælumynd af nafninu „Irma“.
Isabella er upphaflega spænsk mynd af nafninu Elísabet. Síðari liðurinn var lagaður að lýsingarorðinu „bella“ sem merkir „fögur“. Frá Spáni barst nafnið til Frakklands og þaðan til Bretlandseyja. Nafnið var notað í mörgum konungafjölskyldum og er það líklegasta skýringin á vinsældum þess erlendis.
„Immý“ er gælunafn ýmissa kvenna sem bera nafn sem hefst á forliðunum „Ing-“ eða „Ingi-“.
Isabella er upphaflega spænsk mynd af nafninu Elísabet. Síðari liðurinn var lagaður að lýsingarorðinu „bella“ sem merkir „fögur“. Frá Spáni barst nafnið til Frakklands og þaðan til Bretlandseyja. Nafnið var notað í mörgum konungafjölskyldum og er það líklegasta skýringin á vinsældum þess erlendis.
Uppruni nafnsins er óviss. „Idda“ þekkist sem gælunafn af nöfnum sem hefjast á „Ing-“, til dæmis „Ingibjörg“.
Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ing" sem merkir konungur, - konungborinn og viðliðnum "hildur" sem merkir orrusta, - valkyrja.
Uppruni nafnsins er óviss. Það er einnig notað í þýskumælandi löndum sem gælumynd nafna sem hefjast á „Irm-“.
Nafn þetta er komið úr þýsku og er stytting nafna sem byrja á "Irm-".
Nafn þetta er rússnesk stytting á nafninu "Irina" sem merkir friður.
Nafnið er erlent að uppruna og hefur borist hingað annaðhvort frá Norðurlöndum eða Englandi. Irena var gyðja friðar í grískri trú en „eirēnē“ merkir „friður“. Nafnið varð vinsælt á Bretlandseyjum í lok 19. aldar og vinsældir þess jukust enn þegar „Saga Forsyte ættarinnar“ eftir John Galsworthy kom út 1922, en ein kvenna í sögunni hét Irene. Nafnið þekkist í Svíþjóð frá því á 19. öld og í Noregi frá 18. öld.
Nafn þetta er fengið af gríska orðinu "eirene" sem merkir friður.
Nafnið er ungt hérlendis og hugsanlega erlent að uppruna. Það þekkist í þýskumælandi löndum sem tökunafn úr frísnesku en einnig sem rússnesk stytting á ýmsum nöfnum. Í einhverjum tilvikum getur nafnið líka verið íslenskt gælunafn.
Nafnið kemur fyrir í Íslendinga sögum, ritað „Yngvildur“, og „Yngveldur“ kemur fyrir í fornbréfum frá 15. öld. Það er sett saman af forliðnum „Ing-“, „Ingi-“ og viðliðnum „-hildur“, sbr. „Hildur“. Í samsetningunni fellur h-ið brott í innstöðu: „*Yngv-hildur“ > „Yngvildur“ > „Yngveldur“. Í Noregi er „Ingvild“ hliðarmynd af „Yngvild“.
Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ing" sem merkir konungur, - konungborinn og viðliðnum "unn" sem merkir unnir, - elskar, - ást.
Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ing" sem merkir konungur, - konungborinn og viðliðnum "rún" sem merkir dulin, - vinur í raun.
Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ingi" sem merkir konungur, - konungborinn og viðliðnum "veig" sem merkir afl, - kraftur.
Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ingi" sem merkir konungur, - konungborinn og orðinu "sól".
Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ingi" sem merkir konungur, - konungborinn og viðliðnum "rós" sem merkir blómið rós.
Nafnið kemur fyrir í Landnámu og svo hét einnig kona Ólafs kyrra Noregskonungs á 11. öld, auk þess sem það birtist í Sturlungu og víða í fornbréfum. Það er sett saman af forliðnum „Ingi-“ og viðliðnum „-ríður“. Nafnmyndin „Ingrid“, sem er tökunafn frá Norðurlöndum, hefur verið notuð í Danmörku frá 11. öld og einnig lengi í Noregi og Svíþjóð, en barst þaðan til Þýskalands.
Nafnið er leitt af karlmannsnafninu „Ingimundur“ með viðskeytinu „-a“.
Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ingi" sem merkir konungur, - konungborinn og kvennafninu "María" sem merkir hin fagra.
Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ingi" sem merkir konungur, - konungborinn og viðliðnum "lín".
Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ingi" sem merkir konungur, - konungborinn og viðliðnum "leif" sem merkir arfur.
Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ingi" sem merkir konungur, - konungborinn og viðliðnum "laug" sem merkir hrein, - tær.
Nafnið kemur fyrir í Landnámu og í Gísla sögu Súrssonar, auk þess í Sturlungu og víða í fornbréfum. Það er sett saman af forliðnum „Ing-“, „Ingi-“ og viðliðnum „-gerður“, sbr. nafnið „Gerður“.
Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ingi" sem merkir konungur, - konungborinn og viðliðnum "fríður" sem merkir falleg, - ást.
Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ingi" sem merkir konungur, - konungborinn og viðliðnum "finna" sem merkir kona.
Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ingi" sem merkir konungur, - konungborinn og viðliðnum "borg" sem merkir vörn.
Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ingi" sem merkir konungur, - konungborinn og viðliðnum "björt" sem merkir björt, - skær.
Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ingi" sem merkir konungur, - konungborinn og viðliðnum "björg" sem merkir hjálp, - að bjarga.
Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ing" sem merkir konungur, - konungborinn og viðliðnum "heiður" sem merkir björt, - skær.
Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ing" sem merkir konungur, - konungborinn og viðliðnum "ey".
Nafn þetta er hingað komið frá Norðurlöndunum og er stytting á nafninu "Ingegerd" sem samsvarar Ingigerður á íslensku
Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ing" sem merkir konungur, - konungborinn og viðliðnum "dís" sem merkir heilladís, - verndargyðja.
Nafnið er talið fengið að láni úr austurnorrænum málum og barst þaðan til Noregs um 1200 og síðar til ensku- og þýskumælandi landa. Uppruni þess er óviss en „Inga“ er einnig gælumynd nafna sem hefjast á „Ing-“ eða „Ingi-“.
Nafn þetta er komið úr indverskri goðafræði. Það er sett saman af forliðnum "indu" sem merkir dropi og viðliðnum "ra" sem merkir að eiga. Indra er guð himins og regns. Nafnið gæti því merkt sá sem á regndropana, - sá sem stýrir regninu.
Nafn þetta er upprunnið á Indlandi og er annað nafn Lakshmi, eiginkonu guðsins Vishnu.
Líklegast er talið að nafn þetta sé fengið af fylkisnafninu "Indiana" í Bandaríkjunum.
Nafnið er enskt að uppruna og á rætur að rekja til nafnsins „Indland“ sem í ensku er „India“. Hérlendis gæti það einnig verið myndað t.d. af nafninu „Indriði“ með viðskeytinu „-ía“.
Nafnið er notað á öllum Norðurlöndum og í ensku- og þýskumælandi löndum. Það er upphaflega stytting á nöfnum sem enda á „-ina“, „-ine“, t.d. „Caroline“, „Karolina“, „Kristina“, „Sabina“. Íslenska nafnið er í sumum tilvikum stytting á nöfnum sem enda á „-ína“, t.d. „Einarína“, „Jónína“, „Karólína“, en í öðrum tökunafn.
Mismunandi kenningar eru um uppruna og merkingu. Sumir telja að nafn þetta sé komið úr goðafræðinni en Ilmur var nafn á ásynju eða valkyrju. Aðrir telja að nafnið sé komið af nafnorðinu "ilmur" og merki þá ilmandi. Enn aðrir telja að nafnið sé komið af trjáheitinu "Álmur".
Nafn þetta er komið úr norrænni goðafræði en Iðunn var gyðja sem gaf ásunum epli sem viðhéldu æsku þeirra. Nafnið er samsett af forliðnum "Ið" sem merkir endurtekning, -aftur á ný og viðliðnum "unn" sem merkir unnir, - elskar, - ást
Nafnið er líklega skylt forskeytinu „ið-“ sem merkir eiginlega „aftur, á ný“ og hefur ýmist endurtekningar- eða herðandi merkingu í íslensku. Það er einnig skylt nafnorðinu „iða“ sem merkir „hringstraumur, straumhvirfing“.
Nafnið er enskt að uppruna og á rætur að rekja til nafnsins „Indland“ sem í ensku er „India“. Hérlendis gæti það einnig verið myndað t.d. af nafninu „Indriði“ með viðskeytinu „-ía“.
Þetta pláss er laust. Náðu til foreldra og verðandi foreldra á Íslandi með markvissri auglýsingu hér.
Hafðu samband um auglýsingapláss →