Raða eftir
Ívalú er grænlenskt kvenmannsnafn (Ivalu) sem merkir „sina“ eða „þráður“, sem notaður var til að sauma með.
Nafnið mun vera ítölsk mynd af rándýrsheitinu „híena“.
Ílena er hliðarmynd af nafninu Elena (Helena) úr grísku, ýmist tengt helene „blys, kyndill“ eða merkingunni „hin bjarta“.
Viðliðurinn „-völd“ er hugsanlega lagaður eftir viðliðnum „-valdur“ sem er þekktur í ýmsum karlmannsnöfnum.
Að baki nafninu liggur væntanlega landsheitið „Ítalía“.
Nafnið er sett saman af forliðnum „Ís-“ og viðliðnum „brá“ sem merkir augnhár eða augnalok.
Isabella er upphaflega spænsk mynd af nafninu Elísabet. Síðari liðurinn var lagaður að lýsingarorðinu „bella“ sem merkir „fögur“. Frá Spáni barst nafnið til Frakklands og þaðan til Bretlandseyja. Nafnið var notað í mörgum konungafjölskyldum og er það líklegasta skýringin á vinsældum þess erlendis.
Nafnið er notað t.d. í Bretlandi og Þýskalandi sem ritmynd af spænska nafninu „Inés“ sem aftur er hliðarmynd af „Agnes“.
Íselín er norsk mynd af Iselin, óvíss uppruna; líklega stytting nafna með liðnum isarn „járn“.
Nafnið er sett saman af forliðnum „Ís-“ og viðliðnum „-björt“, sbr. nafnið „Björt“.
Nafnið er sett saman af forliðnum „Ís-“, „Ísa-“ og nafnorðinu „lilja“.
Nafnið er myndað af karlmannsnafninu „Ísidór“ með viðskeytinu „-a“.
Íslandssól er samsett íslenskt kvenmannsnafn úr Ísland og sól; merkir bókstaflega „sól Íslands“.
Nafnið er sett saman af forliðnum „Ís-“, „Ísa-“ og viðliðnum „sól“, sbr. nafnið „Sól“.
Nafnið er sett saman af forliðnum „Ís-“ eða „Ísa-“ og nafnorðinu „mey“ sem merkir stúlka.
Nafnið er sett saman af forliðnum „Ís-“, „Ísa-“ og viðliðnum „-lind“.
Nafnið þekkist í þýsku sem „Iva“ og er ýmist talið myndað eftir karlmannsnafninu „Ivo“ eða vera stytting á nafninu „Ivana“ sem aftur er myndað af „Ívan“.
Uppruni nafnsins er óviss en sennilega er það hliðarmynd við nafnið „Iðunn“.
Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ís" sem merkir ís, - klaki og viðliðnum "veig" sem merkir afl, - kraftur.
Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ís" sem merkir ís, - klaki og viðliðnum "rún" sem merkir dulin, - vinur í raun.
Uppruni nafnsins er óviss. Ef til vill er um sama nafn að ræða og „Íssól“.
Nafnið er erlent að uppruna og sótt í söguna um Tristan og Ísold, sem þekkt er af frönsku kvæði Tómasar frá Bretagne frá 12. öld. Tristan var einn af riddurum Arthúrs konungs og felldu þau Ísold hugi saman. Í íslenskri þýðingu frá 1226 var stúlkan nefnd „Ísönd“. Nafnið hefur lítið verið notað á Norðurlöndum en dálítið á Englandi, og í Þýskalandi jukust vinsældir þess eftir að Richard Wagner samdi óperuna „Tristan og Isolde“ árið 1865. Sigurður Breiðfjörð orti rímu um Tristan og Ísold, og tvær endurminningabækur Kristmanns Guðmundssonar nefndust „Ísold hin svarta“ og „Ísold hin gullna“.
Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ís" sem merkir ís, - klaki og viðliðnum "leif" sem merkir arfur.
Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ís" sem merkir ís, - klaki og viðliðnum "laug" sem merkir tær, - hrein.
Nafnið er rakið til nafns egypsku frjósemisgyðjunnar „Isis“. Það hefur verið tekið upp sem eiginnafn víða í Evrópu, m.a. á Spáni og í Þýskalandi.
Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ís" sem merkir ís, - klaki og viðliðnum "hildur" sem merkir orrusta, - valkyrja.
Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ís" sem merkir ís, - klaki og viðliðnum "gerður" sem merkir vernd.
Talið er að nafn þetta sé myndað af forliðnum "ís" og viðliðnum "ey" í merkingunni eyja, og að nafnið merki þá í raun Ísland.
Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ís" sem merkir ís, - klaki og viðliðnum "dís" sem merkir heilladís, - verndargyðja.
Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ís" sem merkir ís, - klaki og viðliðnum "björg" sem merkir hjálp, - að bjarga.
Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Ís" sem merkir ís, - klaki og viðliðnum "fold" sem merkir jörð. Ísafold var notað af rómantískum skáldum sem annað heiti á Íslandi.
Uppruni nafnsins er óviss en talið er að það kunni að vera sett saman úr tveimur nöfnum. Hliðarmyndin „Isadora“ var samþykkt á mannanafnaskrá árið 2020.
Spænsk mynd af nafninu Elísabet, lagað að lýsingarorðinu "bella" sem merkir fögur.
Nafn þetta er ýmist talið vera spænsk mynd af nafninu Elísabet eða þá að það sé dregið af forn semísku nafni og merki dóttir guðsins Baal.
Talið sett saman af forliðnum „Ir-“, sem einnig kemur fyrir í nöfnum eins og „Irene“, og viðliðnum „-unn“. Nafnið þekkist í Noregi frá því fyrir miðja 20. öld og er íslenska myndin hugsanlega mynduð eftir því norska, þótt uppruninn sé að öðru leyti óviss.
Nafn þetta er fengið úr grískri goðafræði þar sem Íris var upphaflega persónugerving regnbogans en varð síðar sendiboði guðanna.
Nafn þetta er latnesk mynd gríska nafnsins Irene sem er komið af gríska orðinu "eirene" sem merkir friður. Irene var gyðja friðar í grískri goðafræði.
Uppruni er óviss. „Íma“ er fornt skessuheiti, skylt nafnorðinu „ím“ sem merkir „ryk, dust, óhreinindi“. En „íma“ getur einnig merkt „orrusta“ og á sér þá annan uppruna, skylt „ímun“ „orrusta“ og fornu karlmannsheitunum „Ími“ og „Ímaldur“.
Nafn þetta er komið úr þýsku og var upphaflega stytting nafna sem byrja á "Ida-/Idu-".
Þetta pláss er laust. Náðu til foreldra og verðandi foreldra á Íslandi með markvissri auglýsingu hér.
Hafðu samband um auglýsingapláss →