Ída
Stúlkunafn Samþykkt· 2 atkvæði· 98 bera nafnið
Nafn þetta er komið úr þýsku og var upphaflega stytting nafna sem byrja á "Ida-/Idu-".
Ábending eða leiðrétting?Úrskurður mannanafnanefndar
engin dagsetning
Fallbeyging
Fjöldi með nafn
64
Fyrsta nafn
34
Annað nafn
98
Samtals
Fjöldi einstaklinga óháð kyni
Svipuð nöfn
Önnur stúlkunöfn með svipaðan hljóm, lengd eða vinsældir:
ÍnaNafn þetta er stytting nafna sem enda á "-ína".ÍvaNafnið þekkist í þýsku sem „Iva“ og er ýmist talið myndað eftir karlmannsnafninu „Ivo“ eða vera stytting á nafninu „Ivana“ sem aftur er myndað af „Ívan“.EddaNafn þetta merkir formóðir, - langamma og er fengið úr goðafræðinni. Sagan segir að Heimdallur hafi verið á ferðalagi og hitt fyrir Áa og Eddu en af þeim er allt mannkyn komið.AldaNafn þetta er myndað af orðinu alda (á sjó), bára, bylgja.ÍmaUppruni er óviss. „Íma“ er fornt skessuheiti, skylt nafnorðinu „ím“ sem merkir „ryk, dust, óhreinindi“. En „íma“ getur einnig merkt „orrusta“ og á sér þá annan uppruna, skylt „ímun“ „orrusta“ og fornu karlmannsheitunum „Ími“ og „Ímaldur“.IdaNafn þetta er ritmynda af.AdaUngt tökunafn í íslensku, líklega úr Norðurlandamálum eða þýsku. Talið er að „Ada“ sé stytting á þýskum nöfnum sem hefjast á „Adel-“, er merkir „aðall“, líkt og „Adelheid“, og samsvarar það forliðnum „Aðal-“ í íslensku, sbr. „Aðalbjörg“ og „Aðalheiður“. Einnig er „Ada“ biblíunafn af hebreskum uppruna en svo hét kona Esaú, eldri sonar Ísaks og Rebekku, samkvæmt Fyrstu Mósebók. Uppruni þess nafns er óviss en tengist hugsanlega hebresku orði sem merkir „skart, prýði“.LindaÝmsar kenningar eru um uppruna og merkingu. Sumir telja nafn þetta komið af fornháþýska lýsingarorðinu "lind" sem merkir mjúk, aðrir að það sé komið frá spænska lýsingarorðinu "linda" sem merkir fögur og enn aðrir að það sé komið af ítalska lýsingarorðinu "lindo" sem merkir fögur, - hrein.
Auglýsing
Þetta pláss er laust. Náðu til foreldra og verðandi foreldra á Íslandi með markvissri auglýsingu hér.
Hafðu samband um auglýsingapláss →