Maximus

Maximus er drengjanafn af latneskum uppruna. Það er dregið af orðinu maximus, sem merkir beinlínis „mestur“ eða „stærstur“, og í yfirfærðri merkingu getur það einnig vísað til þess sem er mikill, æðstur eða voldugur. Nafnið ber því með sér sterka tilfinningu fyrir reisn, styrk og mikilleika. Í fornöld kom orðið maximus einnig fyrir í titlum og embættisheiti, til dæmis í heitinu Pontifex Maximus, sem var æðsti trúarleiðtogi í hinu forna Róm. Það styrkir enn frekar tenginguna við virðingu, tign og háa stöðu. Meðal þekktra sögulegra nafnbera má nefna Magnus Maximus, rómverskan keisara á 4. öld. Einnig er nafnið tengt Maximusi af Gallípólí, sem er talinn hafa unnið að snemmbúinni þýðingu Nýja testamentisins á nútímagrísku á 17. öld.