Gró

Gróa hét völva ein, kona Aurvandils hins frækna, samkvæmt Snorra-Eddu. Nafnið kemur einnig fyrir í Landnámu og í nokkrum Íslendinga sögum. Nefnifallsmyndin var upphaflega „Gróa“ en í aukaföllum „Gró“, þar sem „-u“ féll brott á eftir löngu sérhljóði; nefnifallsmyndin „Gró“ er síðar til orðin fyrir áhrif frá endingarlausu aukaföllunum. „Gro“ er vel þekkt nafn á Norðurlöndum, einkum í Noregi, og þaðan barst það til Bretlands. Að baki liggur sennilega sögnin að „vaxa, spretta“ en einnig hefur verið giskað á keltneskan uppruna og væri nafnið þá skylt orðinu „gruach“ sem merkir „kona“.