Elinor
Stúlkunafn· 3 atkvæði· 1 ber nafnið
Elinor er afbrigði af nafninu Eleanor, komið af okkitanska nafninu Aliénor. Uppruni þess er óviss; það er stundum skýrt sem „hin önnur Aenor“.
Ábending eða leiðrétting?Uppáhaldsnöfn vistast í vafranum þínum — enginn aðgangur nauðsynlegur.
Auglýsing
Úrskurður mannanafnanefndar
Fjöldi með nafn
2
Fyrsta nafn
0
Annað nafn
2
Samtals
Fjöldi einstaklinga óháð kyni. Hve margir heita öðrum nöfnum?
Svipuð nöfn
Önnur stúlkunöfn með svipaðan hljóm, lengd eða vinsældir:
ElinaEf til vill hafa riddarasögur haft áhrif á nafngiftina en „Elína“ kemur þar nokkrum sinnum fyrir. Myndirnar „Elena“ og „Elene“ þekkjast einnig á Norðurlöndum og víðar. „Elína“ er hliðarmynd af „Elín“.ElinborgSama/svipað og Elínborg.ElinóraSama/svipað og Elenóra.EliseNafnið er franskt að uppruna og merkir „Guð er eiður minn“.ElísaNafn þetta er að uppruna stytting á nafninu Elísabet.ElenaSama/svipað og Helena.ElviraNafnið er spænskt en af germönskum rótum og þekkist einnig hjá ensku- og þýskumælandi þjóðum. Talið er að það sé sett saman af gotneskum forlið „gails“, sbr. sögnina „gailjan“ sem merkir „gleðjast“, og „wērs“ sem merkir „sannur“ eða „-uara“ sem merkir „sá sem verst“.ElizabetElizabeth er ensk mynd nafnsins Elísabet, sem varð víða mjög vinsælt á miðöldum og jókst notkun þess verulega á 14. öld vegna dýrkunar á heilagri Elísabetu af Thüringen. Uppruni nafnsins er umdeildur en merking hebreska orðsins „elisheba“ hefur verið talin „Guð er fullkominn“, „Guð er eiður minn“ eða „Guð hefur svarið“. Nafnið Elísabet kemur fyrir í Nýja testamentinu sem nafn móður Jóhannesar skírara og einnig hefur verið talið að Elíseba, kona Arons í Annarri Mósebók, beri sama nafn, en þá er giskað á að síðari liðurinn hafi verið lagaður að hebreska orðinu „shabbath“ „sabbatsdagur“.