Bót

Bót hét ambátt Ketilbjarnar gamla í Landnámu. Nafnið er líklegast leitt af orðinu „bót“ sem merkir bati, betrun, lagfæring. Nafnliðurinn er sennilega vesturgermanskur að uppruna: í fornensku var til nafnorðið „bōt“ sem merkir betrun, hjálp, uppbót, í miðensku sögnin „bōtnen“ sem merkir bæta, og í fornháþýsku nafnorðið „buoza“ sem merkir betrun, iðrun. „Bót-“ er forliður í nokkrum gömlum nöfnum, t.d. „Bótey“, „Bóthildur“ og „Bótólfur“. Hann hefur einnig verið tengdur fornháþýska orðinu „boto“ sem merkir sendiboði eða stjórnandi, en það er ekki eins sennilegt.