Olavur

Nafnið er víxlmynd við „Áleifur“, komið af fornnorrænu „Anu-laibaR“ sem er samsett af „Anu-“ er merkir forfaðir og „-laibaR“ er merkir afkomandi, erfingi, sbr. „Leifur“. Kvenmannsnafnið „Ólöf“ samsvarar þessu nafni. „Ólafur“ kemur fyrir í Landnámu og víða í fornum bókmenntum og fornbréfum. Frægir menn með þessu nafni voru t.d. Ólafur Tryggvason Noregskonungur sem kristnaði Noreg og Ísland og Ólafur helgi Haraldsson Noregskonungur. Nafnið hefur verið notað á Norðurlöndum frá því á miðöldum og hefur verið tekið að láni þaðan á Englandi og í Þýskalandi. Danskar myndir eru „Olaf“, „Olav“ og yngri myndin „Ole“. Norskar myndir nafnsins eru „Olav“, yngri myndir „Ola“ og „Ole“. Sænskar myndir eru „Olof“ eða „Olov“ en einnig þekkjast „Ola“, „Olav“ og „Ole“.