Nafnalisti yfir íslensk mannanöfn

Getur verið gælunafn myndað af nafninu „Patrekur“, en einnig gæti nafnorðið „patti“, sem merkir smástrákur eða snáði, legið að baki.

Nafnið er ítalskt að uppruna og merkir „lítill“.

Orðið „pírati“ er tökuorð úr ensku „pirate“ og merkir „sjóræningi“. „Pírati“ hefur verið notað sem nafn á stjórnmálaflokk hér á landi og erlendis.

Algengt gælunafn manna sem heita „Páll“.

Nafnið er ritmynd af „Pétur“ og þekkist á Norðurlöndum og víða um Evrópu. Það er komið úr latínu „Petrus“ en þar var það tekið að láni úr grísku „Pétros“, af grísku „pétra“, „pétros“ „steinhella, klettur“, sem er þýðing á arameíska viðurnefninu „Kefas“. Þekktastur þeirra sem borið hafa nafnið er án efa Pétur postuli. Í Jóhannesarguðspjalli segir frá því er farið var með Símon Jóhannesson til Jesú sem sagði við hann: „Þú skalt heita Kefas (Pétur, það þýðir klettur).“

Nafnið er ritmynd af „Pétur“ og þekkist á Norðurlöndum og víða um Evrópu. Það er komið úr latínu „Petrus“ en þar var það tekið að láni úr grísku „Pétros“, af grísku „pétra“, „pétros“ „steinhella, klettur“, sem er þýðing á arameíska viðurnefninu „Kefas“. Þekktastur þeirra sem borið hafa nafnið er án efa Pétur postuli. Í Jóhannesarguðspjalli segir frá því er farið var með Símon Jóhannesson til Jesú sem sagði við hann: „Þú skalt heita Kefas (Pétur, það þýðir klettur).“

Pedro er spænsk og portúgölsk mynd af nafninu Pétur (Peter). Það á rætur í gríska orðinu „petra“ sem merkir „steinn“ eða „klettur“.

Nafnið er komið úr fornírsku „Pátraic“ og kemur fyrir á dýrlingi sem tókst að kristna mestan hluta Írlands á 5. öld; hans er einnig minnst í örnefninu „Patreksfjörður“. Heilagur Patrekur er í latneskum heimildum skráður „Patricius“ sem merkir eiginlega „aðalsmaður, maður af ætt patricia“, sbr. latínu „pater“ „faðir“. Nafnið þekkist á Norðurlöndum frá 18. öld og er notað bæði í ensku- og þýskumælandi löndum.

Phillip er tilbrigði við nafnið Philip, komið af gríska nafninu Philippos. Það er myndað af „philos“ („vinur“) og „hippos“ („hestur“) og merkir „hestavinur“.

Nafnið er komið úr fornírsku „Pátraic“ og kemur fyrir á dýrlingi sem tókst að kristna mestan hluta Írlands á 5. öld; hans er einnig minnst í örnefninu „Patreksfjörður“. Heilagur Patrekur er í latneskum heimildum skráður „Patricius“ sem merkir eiginlega „aðalsmaður, maður af ætt patricia“, sbr. latínu „pater“ „faðir“. Nafnið þekkist á Norðurlöndum frá 18. öld og er notað bæði í ensku- og þýskumælandi löndum.

Patryk er pólsk mynd af nafninu Patrick, sem dregið er af latneska nafninu Patricius. Það er myndað af latneska orðinu „patricius“ sem merkir „af tignum ættum“ eða „aðalsmaður“.

Sama/svipað og Pétur.

Nafnið er erlent að uppruna og notað í enskumælandi löndum. Það er leitt af latneska orðinu „prīmus“ sem merkir „fyrstur“.

Nafn þetta er fengið úr biblíunni, er komið af gríska nafninu "Pétros" sem merkir klettur. (Sjá Jóhannesarguðspjall 1:42)

Nafnið er ritmynd af „Pétur“ og þekkist á Norðurlöndum og víða um Evrópu. Það er komið úr latínu „Petrus“ en þar var það tekið að láni úr grísku „Pétros“, af grísku „pétra“, „pétros“ „steinhella, klettur“, sem er þýðing á arameíska viðurnefninu „Kefas“. Þekktastur þeirra sem borið hafa nafnið er án efa Pétur postuli. Í Jóhannesarguðspjalli segir frá því er farið var með Símon Jóhannesson til Jesú sem sagði við hann: „Þú skalt heita Kefas (Pétur, það þýðir klettur).“

Nafnið er ritmynd af „Pétur“ og þekkist á Norðurlöndum og víða um Evrópu. Það er komið úr latínu „Petrus“ en þar var það tekið að láni úr grísku „Pétros“, af grísku „pétra“, „pétros“ „steinhella, klettur“, sem er þýðing á arameíska viðurnefninu „Kefas“. Þekktastur þeirra sem borið hafa nafnið er án efa Pétur postuli. Í Jóhannesarguðspjalli segir frá því er farið var með Símon Jóhannesson til Jesú sem sagði við hann: „Þú skalt heita Kefas (Pétur, það þýðir klettur).“

Uppruni nafnsins er óljós. Sumir telja það sama orð og „pálmi“ - tré af pálmaætt, komið úr latínu „palma“ sem merkir bæði „pálmatré“ og „lófi, hönd“. Aðrir tengja það við forndanska nafnið „Palm“/„Palmir“, dregið af orðinu „pall“ sem merkir „páll; stólpi“. Nafnið kemur fyrir í fornbréfum frá 15. og 16. öld.

Nafnið er talið hafa borist frá Noregi, þar sem það þekkist frá síðari hluta 19. aldar í myndinni „Palmar“. Það er talið hugsanleg afleiðsla af kvenmannsnafninu „Palma“, sem líklega er myndað af latneska orðinu „palma“ er getur merkt bæði „lófi, hönd“ og „pálmatré“. Íslenska nafnið „Pálmar“ gæti verið aðlögun að þessu norska nafni.

Nafn þetta er biblíunafn, fengið af lýsingarorðinu "paulus" sem merkir lítill.

Sama/svipað og Patrekur.

Nafn þetta er leitt af latneska nafnorðinu "patricus" sem merkir aðalsmaður. Önnur hugmynd er sú að nafnið sé komið af latneska nafnorðinu "pater" sem merkir faðir.

Nafnið er þekkt úr sögupersónunni „Parmesi loðinbirni“ sem rímur voru ortar um frá 1832 og fram til 1871. Sagan af Parmesi loðinbirni eftir séra Jón Bjarnason kom út á prenti í Reykjavík árið 1884.