Nafnalisti yfir íslensk mannanöfn

Norðquist er ættarnafn af norrænum og sænskum toga, myndað af norð- „norður“ og sænska orðinu kvist „kvistur, grein“.

Nicolas er hliðarmynd af nafninu Nikulás, sem hefur tíðkast hérlendis frá 12. öld. Fyrsti Íslendingurinn sem vitað er um að hafi borið nafnið var Nikulás ábóti á Munkaþverá (d. 1159). Nafnið er upprunalega grískt, „Nikolāós“, samsett af „nikē“ sem merkir „sigur“ og „lāós“ sem merkir „lýður“, og merkir eiginlega „sigurvegari þjóða“. Heilagur Nikulás, biskup af Myra í Lykíu, varð verndardýrlingur Grikkja og Rússa, einnig barna, sæfara, kaupmanna og veðlánara, og er Nikulásarmessa haldin 6. desember honum til heiðurs.

Nafnið hefur einkum verið notað sem gælunafn, t.d. af nöfnunum „Níels“ og „Kristján“.

Um er að ræða gælunafn, t.d. fyrir karla sem heita „Guðmundur“.

Náttfari var maður sem kom til Íslands með landnámsmanninum Garðari Svavarssyni, sem í Landnámu er sagt að hafi verið sænskur að ætt og annar í röð þeirra norrænu manna sem sigldu til landsins, næstur á eftir Naddoði. Í handritinu Hauksbók er sagt að Náttfari hafi verið þræll, en samkvæmt öðrum handritum Landnámu virðist hann hafa verið frjáls maður.

Nafnið er talið írskt að uppruna og merkja „afkomandi hins fræga“.

Sama/svipað og Níels.

Nafnið er sótt til Biblíunnar og er af hebreskum toga, „Nōah“, af „nwh“ sem merkir „hvíla sig“. Sumir telja það merkja „hvíld“, aðrir að það merki „langlífi“. Í Fyrstu Mósebók Gamla testamentisins segir frá Nóa og örkinni sem hann og synir hans smíðuðu að boði Guðs til að bjarga sér og dýrum jarðarinnar úr syndaflóðinu.

Nafnið er sótt til Jóhannesarguðspjalls og er upphaflega ættað úr hebresku. Það merkir „Guð hefur gefið“ og er skylt nafninu „Natan“. Ritháttur nafnsins hefur verið á reiki, ýmist ritað með „-t-“ eða „-th-“, og nafnmyndirnar Natanael, Nataníel og Nathaníel eru allar á mannanafnaskrá.

Nicolas er hliðarmynd af nafninu Nikulás, sem hefur tíðkast hérlendis frá 12. öld. Fyrsti Íslendingurinn sem vitað er um að hafi borið nafnið var Nikulás ábóti á Munkaþverá (d. 1159). Nafnið er upprunalega grískt, „Nikolāós“, samsett af „nikē“ sem merkir „sigur“ og „lāós“ sem merkir „lýður“, og merkir eiginlega „sigurvegari þjóða“. Heilagur Nikulás, biskup af Myra í Lykíu, varð verndardýrlingur Grikkja og Rússa, einnig barna, sæfara, kaupmanna og veðlánara, og er Nikulásarmessa haldin 6. desember honum til heiðurs.

Nafnið er sett saman af nafnorðinu „nátt“ sem merkir nótt og fuglsheitinu „hrafn“.

Uppruni nafnsins er óviss, en fyrirmyndin er hugsanlega persóna úr Digimon Next.

Nafnið er sótt til Jóhannesarguðspjalls og er upphaflega ættað úr hebresku. Það merkir „Guð hefur gefið“ og er skylt nafninu „Natan“. Ritháttur nafnsins hefur verið á reiki, ýmist ritað með „-t-“ eða „-th-“, og nafnmyndirnar Natanael, Nataníel og Nathaníel eru allar á mannanafnaskrá.

Nafnið er dregið af viðurnefni rómverska keisarans Nero Claudius Caesar Augustus Germanicus, sem var fimmti og síðasti keisarinn af ætt Júlíusar Caesars. Talið er að viðurnefnið merki „sterkur, öflugur, þróttmikill“.

Nafn þetta er hebreskt að uppruna, kemur úr biblíunni og merkir Guð hefur gefið.

Þetta er algengt gælunafn, t.d. af nafninu „Arnór“.

Nafnið er sett saman af nafnorðunum „nátt“ sem merkir nótt og „úlfur“.

Uppruni nafnsins er óviss en það er hugsanlega lagað að erlendu ættarnafni.

Nóam er gyðinglegt nafn sem rekja má til hebresks orðs í merkingunni „gleði, ánægja“.

Nafnið er upphaflega franskt, ritað „Noël“, og barst frá Frakklandi til enskumælandi landa þar sem það er ritað „Noel“. Að baki liggur orðið „noel“, „nael“ 'jól', úr latínu „natālis diēs“ (Domini) 'fæðingardagur (frelsarans)'.

„Nenni“ er gælunafn karla sem heita til dæmis „Kristján“, „Kristinn“ eða „Kristmundur“.

Nafnið er notað í spænsku- og enskumælandi löndum og upphaflega tekið að láni úr grísku „Nikanōr“. Það er líklega hliðarmynd við „Nikandēr“ sem sett er saman af liðunum „nikē“ „sigur“ og „aner“ „maður“ (í eignarfalli „andros“). Níkanor er nefndur í Postulasögu Nýja testamentisins (6.5).

Nafnið er sett saman af nafnorðinu „nátt“ sem merkir nótt og nafnorðinu „mörður“ sem merkir rándýr af marðarætt.

Nicolas er hliðarmynd af nafninu Nikulás, sem hefur tíðkast hérlendis frá 12. öld. Fyrsti Íslendingurinn sem vitað er um að hafi borið nafnið var Nikulás ábóti á Munkaþverá (d. 1159). Nafnið er upprunalega grískt, „Nikolāós“, samsett af „nikē“ sem merkir „sigur“ og „lāós“ sem merkir „lýður“, og merkir eiginlega „sigurvegari þjóða“. Heilagur Nikulás, biskup af Myra í Lykíu, varð verndardýrlingur Grikkja og Rússa, einnig barna, sæfara, kaupmanna og veðlánara, og er Nikulásarmessa haldin 6. desember honum til heiðurs.

Nafnið er sótt til Jóhannesarguðspjalls og er upphaflega ættað úr hebresku. Það merkir „Guð hefur gefið“ og er skylt nafninu „Natan“. Ritháttur nafnsins hefur verið á reiki, ýmist ritað með „-t-“ eða „-th-“, og nafnmyndirnar Natanael, Nataníel og Nathaníel eru allar á mannanafnaskrá.

Nafnið er sama orðið og „nóvember“, ellefti mánuður ársins. Það er tökuorð úr latínu „november“, af latínu „novem“ sem merkir níu. Samkvæmt rómversku tímatali var mánuðurinn hinn níundi í röðinni.

Niklas er sænsk mynd af nafninu Nikulás (Nicholas). Það er af grísku „nike“ („sigur“) og „laos“ („fólk“) og merkir „sigur fólksins“.

Ef til vill dregið af franska orðinu "Noel" sem merkir jól.

Sama/svipað og Níels.

Nicolas er hliðarmynd af nafninu Nikulás, sem hefur tíðkast hérlendis frá 12. öld. Fyrsti Íslendingurinn sem vitað er um að hafi borið nafnið var Nikulás ábóti á Munkaþverá (d. 1159). Nafnið er upprunalega grískt, „Nikolāós“, samsett af „nikē“ sem merkir „sigur“ og „lāós“ sem merkir „lýður“, og merkir eiginlega „sigurvegari þjóða“. Heilagur Nikulás, biskup af Myra í Lykíu, varð verndardýrlingur Grikkja og Rússa, einnig barna, sæfara, kaupmanna og veðlánara, og er Nikulásarmessa haldin 6. desember honum til heiðurs.

Nafn þetta er fengið af nafnorðinu "nökkvi" sem merkir bátur, - skip.

Nafn þetta fór fyrst að tíðkast hér eftir útgáfu bókarinnar "Rímur af Núma kóngi Pompílssyni" eftir Sigurð Breiðfjörð og gefin var út árið 1835.

Nafnið þekkist sem gælumynd af „Jón“ og „Kristján“.

Nafn þetta er komið úr biblíunni, af hebreska orðinu "nwh" sem ýmist er talið merkja hvíld eða langlífi.

Nafnið hefur verið notað í Noregi frá því í lok 12. aldar og í Danmörku frá 19. öld. Að uppruna til er það þýskt og enskt. Að baki liggur orðið „norðmaður“ sem merkir „maður frá Noregi“ en einnig „maður úr norðri“.

Nafnið er sett saman af áttartáknuninni „norður“ og viðliðnum „-mann“.

Nafnið er upphaflega þýskt, sett saman af fornháþýska nafnorðinu „nord“ sem merkir norður og lýsingarorðinu „beraht“ sem merkir bjartur, skínandi. Nafnið þekkist í Þýskalandi frá 11. öld og frægur dýrlingur með þessu nafni stofnaði samnefnda munkareglu á þeim tíma.

Gælunafn nafnsins Jón.

Nafn þetta er skylt fornírska orðinu "nert" sem merkir afl, - kraftur.

Nafn þetta er komið af gelíska nafninu "Níall" sem merkir bardagamaður, - hetja.

Nafn þetta er samandregin mynd nafnsins Nikulás sem merkir sigurvegari þjóða.

Sama/svipað og Níels.

Nafn þetta er komið af gríska nafninu "Nikolaós" sem sett er saman af forliðnum "nike" sem merkir sigur og viðliðnum "laós" sem merkir lýður. Nikulás merkir sigurvegari þjóða.

Nicolas er hliðarmynd af nafninu Nikulás, sem hefur tíðkast hérlendis frá 12. öld. Fyrsti Íslendingurinn sem vitað er um að hafi borið nafnið var Nikulás ábóti á Munkaþverá (d. 1159). Nafnið er upprunalega grískt, „Nikolāós“, samsett af „nikē“ sem merkir „sigur“ og „lāós“ sem merkir „lýður“, og merkir eiginlega „sigurvegari þjóða“. Heilagur Nikulás, biskup af Myra í Lykíu, varð verndardýrlingur Grikkja og Rússa, einnig barna, sæfara, kaupmanna og veðlánara, og er Nikulásarmessa haldin 6. desember honum til heiðurs.

Neptúnus var sjávarguð Rómverja og eftir honum er reikistjarnan Neptúnus nefnd, sem er áttunda reikistjarna frá sólu.

Nafnið er myndað af nafnorðinu „neisti“ sem merkir gneisti eða ljósögn.

Nafnið er sótt til Jóhannesarguðspjalls og er upphaflega ættað úr hebresku. Það merkir „Guð hefur gefið“ og er skylt nafninu „Natan“. Ritháttur nafnsins hefur verið á reiki, ýmist ritað með „-t-“ eða „-th-“, og nafnmyndirnar Natanael, Nataníel og Nathaníel eru allar á mannanafnaskrá.

Sama/svipað og Nathan

Nafn þetta kemur af fornsaxneska orðinu "naro" sem síðar varð enska orðið "narrow" sem merkir þröngur. Nafnið merkir grannur, - hinn granni.