Raða eftir
Dunya er arabískt kvenmannsnafn (دنيا) sem merkir „heimur“ eða „jörð“ — hin veraldlega tilvera.
Dania er ítölsk stytting á nafninu Daniela, kvenkynsmynd af Daníel. Það er af hebreskum rótum og merkir „Guð er dómari minn“.
Nafn þetta er komið af enska orðinu "dawn" sem merkir dögun.
Nafnið er sennilega myndað sem gælunafn að erlendri fyrirmynd. Í þýsku- og enskumælandi löndum er „Denny“ notað sem stytting á „Dennis“.
Merking eiginnafnsins er ekki kunn en „dolma“ er nafn á erlendum rétti, til dæmis tyrkneskum og írönskum.
„Dillý“ er upphaflega gælunafn stúlkna, án beinna tengsla við eiginnafn.
Nafnið er sett saman af forliðnum „Dýr-“ og viðliðnum „-laug“.
Degen er af þýskum uppruna; orðið merkir „korði, sverð“, en nafnið er af fornháþýska degan „hetja, kappi“.
Diljá (og afbrigðið Dyljá) á rætur að rekja til gríska nafnsins „Delia“, sem var annað nafn gyðjunnar Artemisar, kennt við fæðingarstað hennar, eyjuna Delos. „Delia“ er vel þekkt nafn í ensku- og þýskumælandi löndum. Vinsældir nafnsins hérlendis á síðari áratugum má að öllum líkindum rekja til Diljár í „Vefaranum mikla frá Kasmír“ eftir Halldór Laxness.
Dahlía er dregið af blóminu dalíu, sem var nefnt eftir sænska grasafræðingnum Anders Dahl. Ættarnafnið Dahl er af norrænum rótum og merkir „dalur“.
Þetta er algengt gælunafn kvenna sem heita til dæmis „Sigríður“ eða „Sigrún“.
Uppruni nafnsins er óviss. Hugsanlega er um gælunafn að ræða.
Nafnið er grískt að uppruna og merkir „frá eynni Delos“. Síðar er það notað sem stytting á eiginnafninu „Cordelia“.
Uppruni og merking óviss. Ef til vill gælunafn, dregið af nafnorðinu „dynur“ sem merkir hávaði, kliður, skarkali, eða sögninni „dynja“ sem merkir duna, drynja.
Nafnið er sett saman af grísku orðunum „doron“ sem merkir gjöf og „théos“ sem merkir guð, og er því skylt nöfnunum Theódór og Theódóra. Nafnið þekkist í Svíþjóð og Danmörku frá 15. öld og í Noregi frá því um 1500, en er einnig vel þekkt í ensku- og þýskumælandi löndum sem „Dorothea“ eða „Dorothy“, á Ítalíu sem „Dorot(h)èa“ og í Frakklandi sem „Dorothée“ eða „Dorette“. Tveir dýrlingar báru nafnið á miðöldum og er sagt frá öðrum þeirra í Dorotheu sögu sem gefin var út í Heilagra manna sögum.
Nafnið er sett saman af grísku orðunum „doron“ sem merkir gjöf og „théos“ sem merkir guð, og er því skylt nöfnunum Theódór og Theódóra. Nafnið þekkist í Svíþjóð og Danmörku frá 15. öld og í Noregi frá því um 1500, en er einnig vel þekkt í ensku- og þýskumælandi löndum sem „Dorothea“ eða „Dorothy“, á Ítalíu sem „Dorot(h)èa“ og í Frakklandi sem „Dorothée“ eða „Dorette“. Tveir dýrlingar báru nafnið á miðöldum og er sagt frá öðrum þeirra í Dorotheu sögu sem gefin var út í Heilagra manna sögum.
Nafnið er samhljóða nafnorðinu „dáð“ sem merkir afreksverk; þrek, hugrekki.
Nafnið er sett saman af forliðnum „Dal-“ og viðliðnum „-rún“.
Daniela er kvenkynsmynd af nafninu Daníel, sem er hebreskt að uppruna og myndað af liðunum „din“ (dómari) og „el“ (Guð). Merking þess er „Guð er dómari minn“.
Diamond er enskt orð yfir demant, af gríska adamas „ósigrandi, harðasta efni“; notað sem kvenmannsnafn.
Nafnið er dregið af nafnorðinu „dimma“ sem merkir myrkur. Það er ungt í íslensku og var samþykkt á mannanafnaskrá árið 2014.
Nafnið er kvenmynd karlmannsnafnsins „Daríus“ og er notað í nokkrum löndum, meðal annars á Englandi, Ítalíu og í Póllandi.
Nafnið er, líkt og „Dúna“, gælumynd ýmissa kvenmannsnafna sem enda á „-rún“, t.d. „Guðrún“ og „Sigrún“.
Nafn þetta er myndað af forliðnum "Dal" sem fenginn er af nafnorðinu "dalur" og viðliðnum "lilja" sem merkir blómið Lilja.
Nafnið er erlent að uppruna og barst til Norðurlanda líklega frá Þýskalandi eða Bretlandi. Það er sótt til grískrar goðafræði en Doris var kona sjávarguðsins Nerevs, fulltrúa hins lygna kyrra sjávar, og átti með honum að minnsta kosti fimmtíu dætur, fagrar og hjálpfúsar sjávardísir. Nafnið merkir upphaflega „dórísk kona“, þ.e. „kona af þjóðflokki Dóra (Doroi)“.
Dóa er gælunafn, notað t.d. um konur sem heita Þórunn.
Nafn þetta er myndað af kalmannsnafninu Daði með viðskeytinu "ína"
Dórathea er afbrigði af nafninu Dorothea, sem er af grísku „doron“ („gjöf“) og „theos“ („Guð“) og merkir „gjöf Guðs“.
Nafnið er sótt til rómverskrar goðafræði en Díana var mánagyðja og gyðja veiða, og samsvaraði Artemis hjá Grikkjum. Uppruni nafnsins er óviss en helst er giskað á að það sé af sama stofni og „deus“ sem merkir guð.
Nafnið er sett saman af nafni sem hefst á „Dór-“ og viðliðnum „-ey“.
Nafnið á rætur að rekja til Dómarabókar Biblíunnar þar sem sagt er frá Debóru, spákonu og dómara, sem leiddi Ísraelsmenn til sigurs yfir Kanaanítum. Það er leitt af hebreska orðinu „deborah“ sem merkir „býfluga“. Nafnið þekkist í Noregi og Danmörku, auk þýskumælandi landa og Ítalíu, en er algengast meðal gyðinga og enskumælandi þjóða.
Nafnið er sett saman af forliðnum „Dal-“ og viðliðnum „-ey“.
Dæja er gælumynd kvenmannsnafna, til dæmis „Dagbjört“ og „Hólmfríður“.
Nafn þetta hefur sömu merkingu og nafnorðið sem það er dregið af.
Nafnið er erlent að uppruna, talið hebresk stytting á biblíunafninu „Gedalja“ sem var karlmannsnafn í merkingunni „Guð hefur gert mikið“. Það var síðan ummyndað í kvenmannsnafnið „Dalia“. Nafnið þekkist sem tökunafn í Þýskalandi.
Nafnið er erlent að uppruna og barst til Norðurlanda líklega frá Þýskalandi eða Bretlandi. Það er sótt til grískrar goðafræði en Doris var kona sjávarguðsins Nerevs, fulltrúa hins lygna kyrra sjávar, og átti með honum að minnsta kosti fimmtíu dætur, fagrar og hjálpfúsar sjávardísir. Nafnið merkir upphaflega „dórísk kona“, þ.e. „kona af þjóðflokki Dóra (Doroi)“.
Nafn þetta er myndað af forliðnum "Dag" sem merkir dagur og viðliðnum "björt" sem merkir björt, - skær.
Áfall, náttfall. Nafn þetta er einnig vinsæll viðliður kvennafna.
Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Dýr" sem merkir verðmæt, - kær og viðliðnum "unn" sem merkir ást, - að elska.
Uppruni nafnsins er óviss. Hugsanlega er það hliðarmynd af nafninu „Dýrleif“.
Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Dýr" sem merkir verðmæt, - kær og viðliðnum "leif" sem merkir arfur.
Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Dýr" sem merkir verðmæt, - kær og viðliðnum "finna" sem merkir kvenmaður. Dýrfinna er því dýrmæt kona.
Nafn þetta er sett saman af forliðnum "Dýr" sem merkir verðmæt, - kær og viðliðnum "borg" sem merkir vörn.
Nafn þetta er upphaflega gælumynd ýmissa nafna sem enda á viðliðnum "rún" s.s. Guðrún, Sigrún o.fl.
Nafn þetta er fengið úr fornsögunum. Ein af dætrum Ægis sjávarkonungs og Ránar konu hans hét einmitt Dúfa og merkir nafnið alda, - bára. Fuglsheitið gæti líka legið að baki í sumum tilvikum.
Nafn þetta er upphaflega gælumynd ýmissa kvennafna s.s. Guðríður, Guðrún o.fl.
Nafn þetta er fengið úr fornsögunum. Ein af dætrum Ægis sjávarkonungs og Ránar konu hans hét einmitt Dröfn og merkir nafnið alda, - bára.
Nafn þetta er sett saman úr orðinu "dropi" og viðliðnum "laug" sem merkir tær, - hrein.
Nafn þetta merkir snjór. Nafn þetta kemur fyrir í Fornaldarsögum Norðurlanda en dætur Snæs konungs hétu Mjöll, Drífa og Fönn. Einnig kemur þetta nafn fyrir í Andrésblöðum en frænkur Andrésínu heita einmitt Mjöll, Drífa og Fönn.
Nafnið er sett saman af nafnorðinu „draumur“ og viðliðnum „-ey“.
Nafn þetta er stytting á lengri nöfnum sem borist hafa hingað til lands frá Norðurlöndum aðallega, s.s. Dorothea og Theodora. Einnig er það notað sem stytting á íslenskum nöfnum eins og Halldóra.
Nafn þetta er sett saman af orðunum "dómur" sem merkir dómur, - úrskurður, - álit og viðliðnum "hildur" sem merkir bardagi, - valkyrja.
Ungt nafn en uppruni þess er ekki fullljós. Það er þekkt sem gælunafn frá því fyrir miðja 20. öld, meðal annars leitt af nöfnum á borð við „Herdís Elín“.
Nafn þetta er myndað af nafninu "Dís" sem merkir heilladís, með viðskeytinu "a" fyrir aftan. Einnig er það notað sem stytting á nöfnum sem enda á "dís" s.s. Hjördís, Vigdís o.fl.
Þetta pláss er laust. Náðu til foreldra og verðandi foreldra á Íslandi með markvissri auglýsingu hér.
Hafðu samband um auglýsingapláss →