Raða eftir
Arnarr er íslenskt karlmannsnafn, hliðarmynd af Arnari/Örn, úr arnar- (örn „örn“) og -arr, skylt herr „her“.
Arin er afbrigði af nöfnunum Erin eða Aaron og er notað fyrir bæði kyn. Uppruni þess er óviss.
Nafnið er af grískum uppruna, dregið af „athanasía“ sem merkir ódauðleiki eða „athánatos“ sem merkir ódauðlegur. Heilagur Athanasius kirkjufaðir frá Alexandríu (295–373) var mikið dýrkaður í austurkirkjunni og var nafn hans vinsælt meðal fyrstu kristnu safnaðanna þar sem það skírskotaði til trúar þeirra á eilíft líf.
Aftur er íslenskt nafn af atviksorðinu „aftur“ sem merkir „til baka“ eða „á ný“.
Anteo er ítölsk mynd af gríska nafninu Antaíos (Antaeus), sem í goðafræði var risi, sonur Póseidons og jarðargyðjunnar Gaiu.
Nafnið er þekkt í Danmörku og Svíþjóð frá 14. öld og í Noregi frá 16. öld. Það hefur verið tekið upp í ensku og er eitthvað notað í Ameríku. „Axel“ er norræn mynd af biblíunafninu „Absalon“, sem merkir „faðir friðarins“ eða „faðirinn er friður“, og er tökunafn í íslensku, sennilega úr dönsku „Aksel“, sbr. sænsku „Axel“.
Nafnið er tyrkneskt að uppruna og er notað í Rússlandi, Vestur-, Suður- og Mið-Asíu og Vestur-Kína. Það merkir „hugrakkur; ljón“. Arslan er einnig persóna í vinsælli, japanskri teiknimyndaseríu.
Nafnið er upphaflega franskt og merkir „hermaður, vopnaður maður“.
Nafnið er sótt til Biblíunnar og er rússnesk mynd nafnsins Andrés/Andreas. Það er ættað frá gríska nafninu „Andréās“, gælunafn eða stytting af nöfnum sem hófust á „Andro-“, sem urðu til við samruna nafnorðsins „anér“ (í eignarfalli „andrós“) sem merkir maður, og lýsingarorðsins „andreīos“ sem merkir karlmannlegur, hugrakkur. Nafnið hefur tíðkast á Norðurlöndum frá 12. öld í ýmsum myndum, meðal annars Anders og Andreas.
Nafnið er enskt að uppruna, samandregin mynd af latneska nafninu „Augustinus“, sem samsvarar íslenska nafninu „Ágústínus“.
Nafnið er notað í enskumælandi löndum og er lagað eftir kvenmannsnafninu „Athena“, sem aftur er sama nafn og „Aþena“.
Nafnið er arabískt og merkir „prins, fursti“. Áður fyrr var „amir“ hefðartitill.
Alejandro er spænsk ritmynd nafnsins Alexander, sem er grískt að uppruna, „Aléxandros“, samsett af „aléxein“ sem merkir að verja og „anēr“ (ef. „andrós“) sem merkir maður. Nafnið hefur verið mjög vinsælt um alla Evrópu fyrir áhrif frá Alexander mikla Makedóníukonungi. Þekktar myndir þess eru m.a. skosk-gelíska „Alasdair“, enska „Alistair“, franska „Alexandre“, ítalska „Alessandro“ og rússneska „Aleksandr“.
Nafnið er notað t.d. á Norðurlöndum og er hið sama og „Álfur“.
Nafnið er arabískt og talið merkja „heiðarlegur“. Það hefur eitthvað verið notað á Norðurlöndum.
Nafnið er sett saman af forliðnum „Arn-“ og heiti norræna goðsins „Týs“.
Uppruni óviss. Ef til vill sama orð og indverska orðið „arun“ sem merkir „rauðbrúnn“ og er bæði notað sem mannsnafn og örnefni.
Nafnið er trúlega sett saman af kvenmannsheitinu „Anna“ og viðliðnum „-þór“, sem vísar til „Þór“.
Arman er frönsk mynd af þýska nafninu „Hermann“.
Aquamann er dregið af ofurhetjunni Aquaman; samsett úr latínu aqua „vatn“ og enska man „maður“; „vatnamaður“.
„Alpha“ er fyrsti stafurinn í gríska stafrófinu. Nafnið hefur verið notað á Englandi bæði á drengi og stúlkur.
Armandó er spænsk og ítölsk mynd af nafninu Herman, samsett úr germönsku liðunum hari „her“ og mann „maður“.
Armando er spænsk, ítölsk og portúgölsk mynd af nafninu Herman. Það er af germönskum rótum, „hari“ („her“) og „mann“ („maður“), og merkir „hermaður“.
Nafnið er sótt til Biblíunnar og er rússnesk mynd nafnsins Andrés/Andreas. Það er ættað frá gríska nafninu „Andréās“, gælunafn eða stytting af nöfnum sem hófust á „Andro-“, sem urðu til við samruna nafnorðsins „anér“ (í eignarfalli „andrós“) sem merkir maður, og lýsingarorðsins „andreīos“ sem merkir karlmannlegur, hugrakkur. Nafnið hefur tíðkast á Norðurlöndum frá 12. öld í ýmsum myndum, meðal annars Anders og Andreas.
Aldan er dregið af íslenska orðinu „alda“ (þung bylgja á sjó) með viðskeyttum greini: „aldan“.
Nafnið er breskt að uppruna og talið stytting af „Arthur“. Það er sagt merkja „björn“.
Talið hollensk hliðarmynd nafnsins „Adrian“, sem verður „Adrían“ á íslensku.
Talið hollensk hliðarmynd nafnsins „Adrian“, sem verður „Adrían“ á íslensku.
Að baki nafninu liggur væntanlega nafnorðið „aldur“ sem merkir hluti æviskeiðs.
Aryan er komið af indó-írönsku rótinni „arya“ sem merkir „göfugur“. Það er notað í persnesku og indverskum málum.
Nafnið er ef til vill sótt til sænsku hljómsveitarinnar „Amon Amarath“ sem aftur sótti nafn sitt til verks eftir J.R.R. Tolkien.
Upprunnið af latneska orðinu "almus" sem merkir nærandi, frjósamur, mildur.
Ítölsk og spænsk mynd af nafninu „Antoníus“.
Nafnið er sett saman af forliðnum „Anna“ og viðliðnum „-mar“ sem merkir „frægur“.
Uppruni óviss, en hugsanlega er hér um hliðarmynd af nafninu „Andreas“ að ræða.
Nafnið er leitt af latnesku nafnmyndinni „Hadrianus“ og merkir „maður frá Hadria“, borg á Norður-Ítalíu. Það er vinsælt í enskumælandi löndum og hefur þekkst í Danmörku frá 15. öld og í Noregi og Svíþjóð frá 16. öld.
Nafnið er líklega sótt til Hringadróttins sögu og er álfaorð í merkingunni „sól“.
Nafnið er enskt og skoskt, „Alan“ komið af „Alain“, af keltneskum uppruna með óvissa merkingu, ef til vill smækkunarmynd af orði sem merkti „klettur“. Þá gæti nafnið verið skylt velska heitinu „Alun“ sem er bæði árheiti og nafn á landsvæði í Wales. Einnig hefur sést sú skýring að nafnið sé komið úr latínu „alanus“ af „Alane“, einum þjóðflokki fólksflutningatímans.
Nafnið er sett saman af forliðnum „Arn-“ og viðliðnum „-garður“.
Nafnið er myndað af latneska ættarnafninu „Antonius“, sbr. „Anton“.
Nafnið kemur fyrir í Landnámu en þekktasti nafnberi til forna var „Auður djúpúðga“. „Auður“ er sama orð og nafnorðið „auður“ sem merkir „ríkidæmi, auðæfi“.
Aron er biblíunafn og hét svo bróðir Móses sem Guð útnefndi talsmann hans; hann varð síðar fyrsti æðstiprestur gyðinga. Uppruni og merking nafnsins er óviss, en trúlega er það fremur af egypskum en hebreskum uppruna. Sú hefðbundna skýring að nafnið sé leitt af hebresku „áhar-on“, „hinn sterki“, er líklega alþýðuskýring. Nafnið samsvarar arabíska nafninu „Harun“ og er vel þekkt meðal gyðinga. Í ensku og þýsku er „Aaron“ algengasta mynd nafnsins en í Norðurlandamálunum „Aron“; það þekkist í Danmörku frá 13. öld og í Noregi og Svíþjóð frá 14. öld. Á Íslandi var nafnið líklega tekið upp á 12. öld og kemur m.a. fram í Sturlungu, þar sem sagt er frá Aroni Bárðarsyni í Selárdal og Aroni Halldórssyni í Ögri. Ritmyndin „Aaron“ var samþykkt á mannanafnaskrá árið 2013.
Nafnið er sett saman af forliðnum „Auð-“ og viðliðnum „-bergur“.
Yfirleitt gælunafn fyrir nöfn sem byrja á Aðal- eða Al-, svo sem Aðalsteinn eða Alfreð. Samþykkt af mannanafnanefnd árið 2013.
Anfinn er hliðarmynd af nafninu Arnfinnur og er vel þekkt í Færeyjum. Nafnið var algengt á miðöldum í Noregi, m.a. í myndinni „Annfinn“ sem síðar varð ríkjandi, en „Arnfinn“ var aftur tekið upp á 19. öld. Nafnið er sett saman af forliðnum „Arn-“ og viðliðnum „-finnur“.
Nafnið er sett saman af forliðnum „Aðal-“ og nafnorðinu „víkingur“.
Nafnið er arabískt og merkir „prins, fursti“. Áður fyrr var „amir“ hefðartitill.
Að baki nafninu liggur kvenmannsnafnið „Anna“ með viðskeytinu „-r“.
Andru er hliðarmynd af nafninu Andrew (Andrés), af gríska Andreas sem dregið er af aner/andros „maður“ og merkir „karlmannlegur“.
Nafnið kemur fyrir í Íslendinga sögum og er sett saman af forliðnum „Arn-“ og „viður“ sem merkir tré. Nafnið hefur verið algengt í Noregi frá því um 1300, þó meira yngri myndin „Arvid“, og er einnig gamalt í sænsku og dönsku.
Af Hadrianus: frá Hadria. Hadria var bær í norður Ítalíu. Adríahafið hefur nafn sitt þaðan, en það er hafið sem skilur að Ítalíu og Balkanskagann. Sjö páfar hafa borið þetta nafn.
Nafnið er hebreskt að uppruna og merkir „villigeit“. Aran var sonur Dísans samkvæmt 1. Mósebók 36:28.
Nafnið er stytting úr latínu „augustus“ sem merkir „mikill, stórfenglegur“ (af „augere“ sem merkir „aukast“), en orðið var tekið upp sem titill rómverskra keisara. Heiti ágústmánaðar á sér sama uppruna. Nafnið þekkist í Svíþjóð frá miðri 17. öld og var nokkuð notað í Noregi um aldamótin 1900. Fræg sögupersóna hjá Knut Hamsun ber nafnið „August“. Nafnið „Augustus“ var tekið upp á Englandi á 18. öld ásamt kvenmannsnafninu „Augusta“.
Amor er komið af latneska orðinu „amor“ sem merkir „ást“. Í rómverskri goðafræði var Amor annað heiti á Kúpid, ástarguðinum.
Ritháttur nafnsins „Adólf“. Úr þýsku, adalwolf sem merkir “göfugur úlfur”. Samþykkt af mannanafnanefnd árið 2008.
Líklega er hér um sama nafn að ræða og „Asahel“ sem merkir „Guð hefur skapað“ og kemur fyrir í Síðari Samúelsbók Gamla testamentisins.
Þetta pláss er laust. Náðu til foreldra og verðandi foreldra á Íslandi með markvissri auglýsingu hér.
Hafðu samband um auglýsingapláss →