Raða eftir
Josephine er ensk, þýsk og hollensk mynd af Joséphine, kvenkynsmynd af nafninu Jósef. Jósef er hebreskt og merkir „hann mun auka við“, af rótinni „yasaf“ („að auka“).
Jóní er gælunafn myndað af Jóni eða Jónu, sem er af nafninu Jóhannes og merkir „Guð er náðugur“.
Nafn þetta er sett saman af karlmannsnafninu Jón og viðskeytinu "ía".
Uppruni nafnsins er óviss, en það er þekkt sem gælunafn kvenna sem heita „Jóhanna“.
Nafnið er myndað af forliðnum „Jó-“ og viðskeytinu „-ey“.
Að baki nafninu liggur hugsanlega karlmannsnafnið „Jakob“ með viðskeytinu „-ey“.
Nafnið hefur sennilega borist til Íslands frá Danmörku og er upphaflega stytting á nafninu „Johanna“, sem svarar til íslenska nafnsins „Jóhanna“.
Uppruni nafnsins er óviss. Karlkynspersóna í kvikmyndunum Star Wars heitir „Yoda“ og hefur það nafn verið gefið drengjum í Ameríku, sennilega fyrir áhrif frá kvikmyndunum. Merkingin er sögð „stríðsmaður; sá sem veit“. Þekkt er þó að fyrir daga Star Wars var nafnið gefið konum.
Nafnið er erlent að uppruna og notað víða í Evrópu í ýmsum myndum. Að baki liggur jurtarheitið „jasmine“ sem upphaflega er persneskt, „yāsaman“. Það varð á arabísku „yāsamīn“, barst þaðan um spænsku „jazmín“ yfir til Bretlands, þar sem það var tekið upp á 19. öld sem eiginnafnið „Jasmine“, og í Þýskalandi upp úr miðri 20. öld sem „Jasmin“, „Jasmina“, „Jasmine“, „Yasmin“ og „Yasmina“.
Nafnið er erlent að uppruna og notað víða í Evrópu í ýmsum myndum. Að baki liggur jurtarheitið „jasmine“ sem upphaflega er persneskt, „yāsaman“. Það varð á arabísku „yāsamīn“, barst þaðan um spænsku „jazmín“ yfir til Bretlands, þar sem það var tekið upp á 19. öld sem eiginnafnið „Jasmine“, og í Þýskalandi upp úr miðri 20. öld sem „Jasmin“, „Jasmina“, „Jasmine“, „Yasmin“ og „Yasmina“.
Nafnið er franskt að uppruna, „Joséphine“, leitt af karlmannsnafninu „Joseph“ með viðskeytinu „-ine“. Frá Frakklandi barst nafnið til ensku- og þýskumælandi landa og Norðurlanda sem „Josephine“ og „Josefine“. Eiginkona Napóleons Bónaparte hét Jósefína og stuðlaði það talsvert að vinsældum nafnsins á 19. öld. Hér á landi gæti „Heljarslóðarorusta“ Benedikts Gröndals verið kveikjan að einhverju af afbrigðum nafnsins. Íslenska myndin „Josefina“ tengist einnig nöfnunum „Jósef“ og viðskeytinu „-ína“.
Nafnið er franskt að uppruna og er sagt merkja „Guð er náðugur“.
Nafnið er gæluheiti kvenna sem heita nafni sem hefst á „Jón-“. Það er náið samnefninu „Johnny“ sem notað er í enskumælandi löndum, en einnig í Noregi sem gælunafn kvenna sem heita „Joanne“ og „Johanna“.
Julia er hliðarmynd nafnsins Júlía og er myndað eftir karlmannsheitinu „Júlíus“ með viðskeytinu „-a“. Nafnið er vel þekkt á öllum Norðurlöndum, í enskumælandi og þýskumælandi löndum og víðar.
Nafnið er samsett af „Jóhann“ og „Dína“, sem gæti annaðhvort verið gælunafn eða sótt til Biblíunnar, en Dína hét dóttir Jakobs og Leu og segir frá henni í Fyrstu Mósebók.
Að baki nafninu liggur nafnorðið „jarl“, sbr. mannsnafnið „Jarl“.
Nafnið er sett saman af mánaðarheitinu „júlí“ og kvenmannsnafninu „Huld“.
Nafnið er annaðhvort myndað af karlmannsnafninu „Júlíus“ með viðskeytinu „-ína“ eða af karlmannsnafninu „Júlínus“ með viðskeytinu „-a“.
Júní er dregið af heiti mánaðarins júní, sem er komið af latneska Junius — mánuðinum sem kenndur var við gyðjuna Júnó.
Jean er ýmist frönsk karlmannsmynd af Jóhannesi (John) eða ensk kvenmannsmynd skyld Jane (af Jehanne). Bæði eiga rætur í hebreska nafninu sem merkir „Guð er náðugur“.
Nafnið er franskt að uppruna, „Joséphine“, leitt af karlmannsnafninu „Joseph“ með viðskeytinu „-ine“. Frá Frakklandi barst nafnið til ensku- og þýskumælandi landa og Norðurlanda sem „Josephine“ og „Josefine“. Eiginkona Napóleons Bónaparte hét Jósefína og stuðlaði það talsvert að vinsældum nafnsins á 19. öld. Hér á landi gæti „Heljarslóðarorusta“ Benedikts Gröndals verið kveikjan að einhverju af afbrigðum nafnsins. Íslenska myndin „Josefina“ tengist einnig nöfnunum „Jósef“ og viðskeytinu „-ína“.
Nafnið er færeyskt að uppruna, kvenkynsmynd af nafninu „Jovi“. „Jovi“ er aftur leitt af „Jovin“ sem rekur rætur sínar til latneska nafnsins „Júpíter“.
Jane hefur verið afar algengt nafn í enskumælandi löndum allt frá miðöldum. Að baki liggur fornfranska nafnið „Jehanne“ sem er myndað af fornfrönsku „Iohannes“ sem aftur er fengið að láni úr hebresku, skylt nafninu Jóhannes.
„Júdea“ var heitið á héraðinu í kringum Jerúsalem, nefnt eftir herleiðinguna frá Babýlóníu.
„Jannika“ er lágþýsk gælumynd nafnsins „Johanna/Johanne“, mynduð með smækkunarviðskeytinu „-ka“, og er því skylt nafninu „Jóhanna“.
Nafn þetta er lagað eftir bandaríska kvennafninu "Jolene" sem Dolly Parton gerði ódauðlegt hér um árið er hún bað Jolene um að taka ekki manninn bara því hún gæti það.
Nafnið er franskt að uppruna, „Joséphine“, leitt af karlmannsnafninu „Joseph“ með viðskeytinu „-ine“. Frá Frakklandi barst nafnið til ensku- og þýskumælandi landa og Norðurlanda sem „Josephine“ og „Josefine“. Eiginkona Napóleons Bónaparte hét Jósefína og stuðlaði það talsvert að vinsældum nafnsins á 19. öld. Hér á landi gæti „Heljarslóðarorusta“ Benedikts Gröndals verið kveikjan að einhverju af afbrigðum nafnsins. Íslenska myndin „Josefina“ tengist einnig nöfnunum „Jósef“ og viðskeytinu „-ína“.
Josefine er norræn og þýsk mynd af nafninu Josephine, kvenkynsmynd af Jósef. Jósef er hebreskt og merkir „hann mun auka við“.
Nafnið er sett saman af mánaðarheitinu „júlí“ og nafnorðinu „rós“.
Nafnið er upphaflega franskt, leitt af nafninu „Julie“ (sjá „Júlía“) með frönsku smækkunarendingunni „-ette“. Enska myndin er „Juliet“ og hún öðlaðist talsverðar vinsældir eftir að Shakespeare skrifaði leikrit sitt „Romeo and Juliet“ árið 1597. Nafnið „Giuliétta“ er einnig vinsælt á Ítalíu.
Nafnið er samsett. Fyrri hlutinn er sóttur til nafnsins „Jakob“ og síðari hlutinn til nafna sem enda á „-rún“, sbr. nafnið „Rún“.
Nafnið getur verið lagað eftir kvenmannsnafninu „Jenette“ sem er hliðarmynd við „Janet“ sem aftur er smækkunarmynd af „Jane“. Annar möguleiki er að nafnið sé samsett af „Jens“ og „Metta“.
Júdit er biblíunafn sem kemur fyrir í Fyrstu Mósebók og í Júditarbók, einni af apókrýfu bókum Biblíunnar. Hebreska nafnið „Jehūdīth“ er talið merkja „kona frá Júdeu“.
Nafnið er tökunafn, líklegast úr ensku, „Janette“. Það nafn er smækkunarmynd af „Jane“ með franska viðskeytinu „-ette“. „Jane“ er upphaflega kvenkynsmynd af nafninu „John“, sem svarar til „Jón“ á íslensku.
Nafnið kemur fyrir í Lúkasarguðspjalli en Jóhanna var ein af þeim er fylgdu Jesú. Gríska nafnið var „Iōanna“, lagað að karlmannsnafninu „Ioannes“ (sjá Jóhannes). Vinsældir Jóhönnu af Örk (Jeanne d'Arc) áttu mikinn þátt í útbreiðslu nafnsins í Frakklandi á 15. öld og sögur um hana bárust um alla Mið-Evrópu.
Joana er portúgölsk og katalónsk mynd af nafninu Jóhanna (Iohanna), kvenkynsmynd af Jóhannesi. Nafnið er af hebreskum rótum og merkir „Guð er náðugur“.
Ungt nafn í íslensku, líklega fyrst notað á sjötta áratug 20. aldar. Talið samsett af forliðnum „Jó-“ og viðliðnum „-vin“.
Nafn þetta er sett saman úr nafnorðinu "jökull" og viðliðnum "rós" sem merkir blómið rós. þó er líkleg merking þessa nafns frekar eitthvað í ætt við frostrós.
Nafnið er myndað af nafnorðinu „jökull“ og er skylt karlmannsnafninu „Jökull“.
Nafnið er hugsanlega lagað eftir nafninu „Júlíana“ með mánuðinn „júní“ í huga, eða það er myndað af karlmannsnafninu „Júníus“.
Nafnið er sennilega myndað eftir karlmannsheitinu „Júníus“ fremur en mánaðarheitinu „júní“.
Nafn þetta er kvenmynd karlmannsnafnsins Júlíus og kvennafninu Anna.
Nafn þetta er kvenmynd karlmannsnafnsins Júlíus með viðskeytinu "ana".
Júdit er biblíunafn sem kemur fyrir í Fyrstu Mósebók og í Júditarbók, einni af apókrýfu bókum Biblíunnar. Hebreska nafnið „Jehūdīth“ er talið merkja „kona frá Júdeu“.
Nafn þetta er leitt af karlmannsnafninu Jósef með viðskeytinu "ína"
Nafnið kemur fyrir í Landnámu og víða í Íslendinga sögum, auk þess í Sturlungu og fornbréfum frá 14. og 15. öld. Það er sett saman af forliðnum „jór-“, sem er hliðarmynd við „jöfur“ er merkir „göltur; konungur“, og viðliðnum „-unn“.
Nafn þetta er myndað af forliðnum „jór-“ sem er hliðarmynd við „jöfur“ og merkir göltur, - konungur, og viðliðnum „-laug“.
Nafn þetta er sett saman af nafnorðinu „jór-“ sem er hliðarmynd við „jöfur“ og merkir göltur eða konungur, og viðliðnum „-ríður“.
Nafnið kemur fyrir í Landnámu og Sturlungu og „Jóra“ er nefnd í Bárðar sögu Snæfellsáss. Dóttir Klængs biskups á 12. öld hét einnig „Jóra“ og nafnið kemur fyrir á „Jóru Þorgeirsdóttur“ í sögu Guðmundar biskups góða Arasonar. Stofninn „jór-“ er talinn hliðarmynd við „jöfur“ sem merkir göltur eða konungur.
Nafnið er sett saman af karlmannsnafninu „Jón“ og viðskeytinu „-ý“.
Nafn þetta er sett saman af karlmannsnafninu Jón og viðliðnum "ný" sem merkir ung, - ný.
Nafn þetta er sett saman af karlmannsnafninu Jón og viðskeytinu "ína".
Nafnið er sett saman af karlmannsnafninu „Jón“ og viðliðnum „-ída“. Viðliðurinn er ef til vill lagaður að erlenda viðskeytinu „-ita“, t.d. í „Rosita“, eða er sama orð og „Ída“.
Nafn þetta er sett saman af karlmannsnafninu Jón og viðskeytinu "inna".
Nafn þetta er sett saman af karlmannsnafninu Jón og viðliðnum "hildur" sem merkir orrusta, - valkyrja.
Nafn þetta er sett saman af karlmannsnafninu Jón og viðliðnum "heiður" sem merkir björt, - skær.
Nafn þetta er sett saman af karlmannsnafninu Jón og viðliðnum "fríður" sem merkir falleg, - ást.
Þetta pláss er laust. Náðu til foreldra og verðandi foreldra á Íslandi með markvissri auglýsingu hér.
Hafðu samband um auglýsingapláss →